ژینکو

ژینکو (جینکو ـ درخت پرسیاوشان) 

ژینکو (جینکو ـ درخت پرسیاوشان)

Ginkgo biloba

Ginkgo - Maidenhair Tree

Ginkgoaceae

معرفی و گیاهشناسی
ژینکو یکی از قدیمی ترین گیاهان روی زمین است که به دلیل قدمت 200 میلیون ساله اش به فسیل زنده مشهور می باشد و از این لحاظ دارای اهمیت خاصی در علم گیاهشناسی است. ژینکو درختی است از زیرشاخه ی بازدانگان و تنها گیاه باقیمانده از خانواده ی ژینکو می باشد. ژینکو درختی است دوپایه (به ندرت یک پایه) و خزان کننده که ارتفاع آن به 30 تا 50 متر هم می رسد. برگ های دولبه ی آن به صورت متناوب بر روی شاخه ها قرار می گیرند. گل های زرد رنگ نر در این گیاه به فرم گل آذین شاتون و گل های ماده به صورت مجتمع در انتهای شاخه ها قرار دارند و ایام گلدهی آن در فصل بهار می باشد. عمل گرده افشانی توسط باد صورت می گیرد و میوه هایی شفت مانند بوجود می آیند.

نکته ی مهم در مورد این درخت، شناسایی پایه ی نر از پایه ی ماده در ایام قبل از بلوغ آن است. در برخی منابع آمده است که از روی عمق بریدگی برگ ها (برگ های پایه های ماده دارای بریدگی های کمتری هستند)، زمان ریزش برگ ها (برگ های پایه های ماده دیرتر از پایه های نر ریزش می کنند) و ... می توان به این موضوع پی برد ولی بهترین راه این است که تا زمان شکوفه دهی درختان منتظر بمانیم و یا از روش های تجزیه ی DNA استفاده نمائیم.

نیازهای اکولوژیکی و پراکنش
ژینکو درختی است نورپسند که به استرس هایی نظیر خشکی، آلودگی هوا و خاک و ... مقاوم می باشد. در خاک هایی با بافت های مختلف، pH های گوناگون و ... می تواند رشد کند. (در مورد محیط رشد ایده آل آن اطلاعاتی در دست نیست.)
ژینکو بومی شرق آسیا (کشور چین) است و در اکثر نقاط جهان امروزه پرورش داده می شود. در کشورمان نیز بصورت پراکنده در شهرهای شمالی، اطراف تهران، مشهد و ... کاشته شده است.

کاشت، داشت و برداشت
اطلاعات محدودی در این زمینه در دسترس می باشد. تکثیر این گیاه به دو طریق جنسی (بذر) و غیرجنسی (قلمه، پیوند و کشت بافت) امکان پذیر می باشد. تکثیر از طریق قلمه بیشتر مورد توجه می باشد زیرا در این روش جنسیت درختان حاصله مشخص خواهد بود. امروزه تکثیر این گیاه توسط کشت بافت بسیار مورد توجه قرار گرفته و تحقیقات گسترده ای در مورد بهینه سازی این روش در حال انجام می باشد.
برگ ها و گاها دانه های این گیاه مورد برداشت قرار می گیرند. بهترین زمان برداشت برگ ها در اواسط اردیبهشت و اوایل خرداد ماه است که میزان مواد موثره ی برگها در حالت ماکزیمم می باشد.

فرآوری
برگ های این گیاه دارای ترکیباتی چون: فلاونوئیدهای گلیکوزیدی (مانند کوئرستین، کامپروفیل)، بی فلاونوئیدها، جینکولیدها و ... می باشند. مواد موثره ی برگ ها توسط روش های عصاره گیری استخراج می گردند.

خواص درمانی و کاربرد
با آنکه اثرات فیزیولوژیکی بیشماری برای این گیاه شناخته شده است ولی بهبود گردش خون در مغز و افزایش متابولیسم سلولی بیشتر مورد توجه بوده اند. به دلیل اثرات ذکر شده، امروزه از برگ های این گیاه برای درمان بیماریهایی که در اثر افزایش سن پدید می آیند نظیر آلزایمر، افسردگی، بیماری های قلبی - عروقی و ... استفاده می شود. در داروخانه های کشورمان قرصی با نام جینگومد موجود می باشد که از برگ های این گیاه حاصل شده است.

در ضمن این گیاه (عمدتا پایه های نر) به دلیل مقاومت بسیار خوب به شرایط فضای سبز شهری و زیبایی آن بخصوص در فصل پائیز، در پروژه های فضای سبز شهری مورد استفاده قرار می گیرد.

گل گاو زبان

گل گاو زبان-borago officinalis:

گل گاو زبان  

نام :گل گاو زبان

borago officinalis

گل گاو زبان از گیاهان دارویی و دارای روغنی است که به علت خاصیت شفا دهندگی از مدتها قبل به خصوص در فرانسه شناخته شده بود. این گیاه دارای شاخه های تو خالی وابدار است و ارتفاع آن به 50 سانتی متر میرسد. برگهای این گیاه نسبتا بزرگ وچین خورده به رنگ سبز تیره و تخم مرغی شکل نوک تیزاند که به طور متنا وب بر روی ساقه گیاه قرار دارند. تمام سطح گیاه پوشیده از کرکهای سفید و منشعب است.گلهای این گیاه در انتهای ساقه قرار دارد و به رنگ روشن و ستاره ای شکل است. میوه این گیاه به شکل چهار فندق کوچک و به رنگ قهوه ای مایل به سیاه است. این گیاه در فرانسه "شکوفه آبی تندرستی" نامیده می شود. زیرا گلهای ان به رنگ آبی است و داروی خوبی است برای دهقانان که معمولا نیاز به تنفس بیشتر در هنگام کار کردن دارند. بعضی از نویسندگان معتقد ند که نام لاتین آن یک اسم تغییر شکل یافته است به معنی "قلب " و به معنی "من اورده ام" زیرا اعتقاد بر این است که این گیاه قلب را تقویت می کند.

امروزه ثابت شده که محصولات حاصل از برگها و پودر این گیاه خاصیت ضد افسردگی دارد و باعث افزایش نشاط روحی می شود. به طور مثال : شربت ساخته شده از پودر این گیاه خاصیت ضد افسردگی و ضد استرسهای روحی و آرامش دهنده و تسکین دهنده قلب می باشد.

تاثیر دارویی:

این گیاه به عنوان مدرملین ومسکن ثابت شده است استفاده از این گیاه در فرانسه به عنوان ضد تب وناراحتی های ریوی (تنگی نفس)بسیار رایج است این گیاه به علت داشتن ترکیبات نمکی باعث افزایش فعالیت کلیه ها میشودو به همین دلیل استفاده از آن باعث کاهش تب می شود

همن خاصیت تسکین دهندگی آن به علت داشتن ترکیبات موسیلازدر کل اندامهای گیاه است

استفاده های غذایی از گل گاو زبان

از گلها وبرگهای این گیاه میتوان به عنوان چاشنی در نوشیدنی های تابستانی استفاده کرد

گل های این گیاه را میتوان برای تهیه مربا استفاده کرد این مربا برای افرادی که ازبستر بیماری برخواسته و دوران نقاهت را سپری میکنند وهمچنین برای افرادی که حالت ضعف دارند بسیار مفید است

گلها وبرگهای این گیاه را میتوان در سالاد وسوپ خیار به کار برد

برگهای قطعه قطعه شده گیاه را میتوان در پایان زمان پخت سوپ ها استفاده نمود

برگهای این گیاه را میتوان همراه با برگهای گل کلم پخت و مصرف کرد

برگهای تازه این گیاه نیرو بخش ونشاط آور است

استفاده دارویی

1_گل گاو زبان یک گیاه مقوی برای غده فوق کلیوی به شمار می آید .همچنین مصرف این گیاه خاصیت ضد استرس های روحی (نشاط آور )دارد و برای زندگی پر دغدغه امروزی فوق العاده مفید است.

2_ گل گاو زبان از نظر عناصر معد نی به خصوص پتاسیم بسیار غنی است.

3_ دم کرده (چای)تهیه شده از این گیاه بدای کاهش تب بسیار مفید است.

همچنین دم کرده گل گاو زبان به عنوان یک محرک تولید شیر در مادران میشود.عرق این گیاه به عنوان یک داروی با ارزش برای التهاب چشم به کار میرود .

معتقد است که این گیاه که این گیاه برای درمان تب های عفونی / یرقان / سل / روماتیسم/ خارش(حساسیت های پوستی ) تورم ها وزخم های گلو و دهان مفید است.

اندام مورد استفاده

برگ ها وبه مقدار کمتر گل ها اندامهایی هستند که مودر استفاده قرار می گیرند.

برگ ها در اوایل مرحله گل دهی جمع آوری میشوند.برگهایی که لک دار یا آفت زده باشد دور ریخته میشود .باید دقت داشت که چیدن برگها فقط در روزهای آفتابی یعنی زمانی که هواخشک است انجام میگیرد.

ترکیبات

این گیاه دارای پتاسیم و کلسیم ترکیب شده با اسید های معدنی است عصاره تازه آن دارای 30%و گیاه خشک آن دارای 3% نیترات پتاسیم دارد

ساقه ها و برگهای این گیاه مقداری نمکهای موسیلاز دارد که هنگام جوشاندن وپختن به نیترات ونمکهای معمولی تبدیل میشود این نمکها سالم وبی خطرند و احتمالا خاصیت نیرو دهنده وتقویت کننده این گیاه به علت وجود این مواد است

زراعت

گل گاو زبان در خاکهای معمولی رشد میکند تکثیر این گیاه به سه طریق زیر صورت میگیرد

1_ تقسیم ساقه زیر زمینی در بهار

2_ کاشت قلمه در ماسه هنگام پاییز

3_کاشت بذر گیاه در خاک نسبتا حاصلخیز وآفتاب گیر

تاریخ کاشت بذر از اواسط ماه مارچ ( اواخر اسفند ) تا ماه می (خرداد ماه) است چنانچه منطقه دارای زمستان خیلی سرد نباشد انجام عملیات کاشت را میتوان در پاییز انجام داد که در این صورت گیاهان سبز شده در اردیبهشت ماه سال بعد به گل مینشیند در حالی که گیاهان کاشته شده در بهار هیچ وقت زود تر از تیرماه گل نمی دهد

فاصله ردیف های کاشت 50_70 سانتی متر و فاصله گیاهان بر روی ردیف حدود 20_30 است طبق تجربیات کشاورزان انگلیسی فاصله ردیف های کمتر در مبارزه با علف های هرز موثر است .

میزان بذر مورد نیاز حدود 14_15کیلوگرم در هر هکتار است .

ویژگی های یك بوستان خانگی

ویژگی های یك بوستان خانگی 

افراد خوش ذوق و سلیقه هر فضایی را می توانند به بهترین نحو زینت دهند چه این فضا خانه ای با وسعت یك هكتار باشد چه آپارتمان نقلی در مركز شهر. داشتن آپارتمان سبز و پر گل علاوه براینكه به زیبایی شناسی خانه كمك می كند تاثیر مثبتی در روح و روان فرد به جای می گذارد. گل های آپارتمانی همان قدر كه زیبا هستند همان قدر نیز به مراقبت خاص نیاز دارند.گیاهان همیشه سبز در شرایط و درجه حرارت اتاق به خوبی پرورش می یابند و چنانچه از آنها مواظبت شود، برگ هایشان همیشه شاداب و خرم و براق، و زینت بخش محیط زندگی شما خواهد بود.گیاه گلدار خانگی احتیاج به مراقبت بیشتری دارد و در شرایط اتاق و ساختمان به خوبی دوام نمی آورد. مادام كه گل دارد، بسیار زیباست و پس از اتمام گل و دوره استراحت، به آب كمتر و حرارت ۱۵۱۲ درجه احتیاج دارد.
بسیاری از گل ها در هر شرایطی پرورش می یابند و با تغییرات درجه حرارت و رطوبت و كمبود كود و آب، مقاومت خوبی از خود نشان می دهند. این گیاهان را گیاهان فولادی نام نهاده اند. اما برخی نیز وجود دارند كه بسیار حساس بوده و احتیاج به مراقبت دائم دارند.
اكثر مردم گلدان ها را در اتاق نشیمن یا پذیرایی نگهداری می كنند. باید توجه داشت كه انتخاب محل گلدان، نباید مانعی برای بازی كودكان و یا استراحت دیگران باشد. در حقیقت، گلدان نباید یك جسم دست و پاگیر باشد.
بعضی از گیاهان به گرمای زیاد در فصل زمستان و بعضی دیگر به هوای خشك داخل آپارتمان حساسیت دارند. بهترین راه برای نگهداری اینگونه گل ها، استفاده از گلدان های شیشه ای به نام باغ شیشه است كه هم رطوبت كافی دارد و هم درجه حرارت محیط آن برای پرورش گیاه كافی است.
نیمی از خانم های خانه دار گل های آپارتمانی را در آشپزخانه نگهداری می كنند. باید سعی كرد از گلدان های كوچك كم رشد مانند پریمولا و كاكتوس استفاده شود.
یك سینی شن ریزی شده كه محتوی انواع گل های مناسب باشد، در نزدیك پنجره، زیبایی خاصی به محیط دلچسب آشپزخانه می دهد. از آنجایی كه میزان رطوبت هوای آشپزخانه به علت وجود آب جوش یا دیگ زودپز از سایر اتاق های خانه بیشتر است، بنابراین پرورش گل های رطوبت دوست در آشپزخانه ترجیح داده می شود.عده دیگری از مردم گلدان ها را در هال و راه پله ها قرار می دهند، چنانچه دكوراسیون مناسب برای قرار دادن گلدان ها پیش بینی شود، می توان منظره بسیار زیبایی را ایجاد كرد.
زیبایی هال خاطره بسیار دلپذیری را در بیننده ایجاد می كند، از آنجایی كه گلدان ها همیشه در دسترس است، رسیدگی به آنها بسیار آسان است.
گیاهانی كه در هال پرورش داده می شوند، بایستی از گروه گیاهان زود رشد باشد كه با نور كم و سایر شرایط نامساعد مانند كوران هوا، كمبود رطوبت و غیره مقاوم باشند، در غیر این صورت در مدت كوتاهی زرد و خشك می شوند و منظره نامناسبی به هال می دهند.
بعضی ها گل های خود را در اتاق ناهارخوری نگهداری می كنند. گل هایی در اتاق ناهارخوری نگهداری می شوند كه شاخ و برگ آنها زیاد رشد نكرده و فضای اتاق را اشغال نكند و ترجیح داده می شود از گل های سایه دوست انتخاب شود. گلدان ها را در محلی از اتاق قرار می دهند كه دسترسی برای آب دادن به آن آسان باشد و باید حتی المقدور دورنمای گلدان ها زیبایی خاصی به محیط ناهارخوری ببخشد.
در نگهداری گیاهان خانگی نكته هایی وجود دارد كه رعایت آنها تاثیر ویژه ای بر رشد گیاهان خواهد داشت.
ریشه به همان نسبت كه به آب احتیاج دارد به هوا هم نیازمند است. اگر پای بوته همیشه خیس و پرآب باشد، این بدان معناست كه عمر ریشه به آخر رسیده، بنابراین مقدار آب و فاصله آبیاری بسیار مهم است.
هر گیاه احتیاج به یك دوره استراحت دارد، و اگر این پدیده طبیعی را از او دریغ كنید در فصل بعد گیاهی بیمار و ضعیف خواهد شد. بعضی از گیاهان در فصل زمستان به حال خواب و استراحت در می آیند و بعضی دیگر در فصل تابستان و لازم است در فصل استراحت مقدار آب و كود آن را به یك پنجم معمول تقلیل داد و حتی المقدور محیط آن را به محیط طبیعت نزدیك تر كرد. همچنین سایر عوامل كه در دوره استراحت گیاه سرنوشت ساز است، مورد توجه قرار گیرد.
بخاری و رادیاتور موجب خشك شدن هوای محیط و تقلیل رطوبت هوا می شود، به حدی كه رطوبت داخل ساختمان از یك سوم میزان لازم هم پایین تر می رود. بنابراین بایستی امكانات تامین این كمبود رطوبت را فراهم كرد.
فیكوس، بنجامین و نخل مرداب پنجه كلاغی از پرطرفدارترین گیاهان خانگی هستند. نیاز های این گیاهان به نور، آب و نوع خاك را بررسی می كنیم.
فیكوس به نور كامل نیاز دارد ولی باید از تماس مستقیم با نور خورشید دور بماند. به خشكی مقاوم است و آب زیاد به آن آسیب می رساند. آبیاری هفته ای دو بار در تابستان و یك بار در زمستان برای فیكوس مناسب ترین نوع آبیاری است. بهترین خاك، نیز خاك لوم است كه از مخلوط برگ پوسیده و كود حیوانی و خاك رس تهیه می شود. بنجامین به نور بیشتری نسبت به سایر گیاهان آپارتمانی نیازمند است اما تابش مستقیم آفتاب را تحمل نمی كند. معمولا بهترین نور حالتی است كه گلدان در زیر سایبان جنوبی طوری قرار گیرد كه آفتاب به گلدان گیاه برسد اما به برگ های گیاه آفتاب نتابد و برگ ها در سایه نور كامل باشند.
آبیاری بنجامین نیاز به توجه خاصی دارد. در بین دو آبیاری به خاك دست بزنید اگر خشك بود اقدام به آبیاری مجدد كنید در غیر این صورت از این كار صرف نظر كنید. معمولا در خانه ها به دلیل بی توجهی به این مسئله گیاه از بین می رود. خاك برگ یا خاك لوم مناسب ترین خاك برای بنجامین است. نخل مرداب به آفتاب كامل نیاز دارد البته در نیم سایه ای كه نور داشته باشد هم رشد می كند. در بهار و تابستان بیشتر از فصول دیگر به آب نیاز دارد و لازم است روزی یك بار آبیاری شود. نخل مرداب حساس ترین گیاهان آپارتمانی است . پس از ۳ ، ۴ بار آبیاری با كود مایع تقویت و ساقه های قهوه ای را قطع كنید. در زمستان ها ریشه ها را در خاك نگهدارید یا گیاه را به درون ساختمان ببرید.

گیاه خار مریم

گیاهان دارویی 

 

medicinal plant

 

 

 

گیاه خارمریم (  silybum marianum )

 

گیاهی یک یا دوساله از تیره کاسنی است که دانه های آن دارای متابولیت های ثانویه و ارزش دارویی بالا به خصوص در درمان بیماری های کبدی هستند.

این گیاه از پرمصرف ترین گیاهان دارویی جهان است که در ایران قابلیت کشت و تکثیر در شرایط آزمایشگاهی را داشته و در مناطق شمال ، غرب و جنوب غرب ایران رویش دارد.

ترکیبات اصلی این گیاه مخلوطی از فلاونولیگنان ها (سیلی بین ، سیلی مارین ، سیلی کریستین )است که سیلی مارین نامیده و در کشورهای مختلف دنیا فرآورده های فراوای از این گیاه استحصال می شود. میانگین میزان تولید ماده موثر سیلی مارین حاصله در آزمایشگاه های جهان یک دهم میلی گرم در ماده خشک بوده است ، در حالی که در ایران این رقم از میانگین جهانی بیشتر است و تا کنون محققان این موسسه موفق به تولید 44/0 میلی گرم سلی مارین شده اند که بیش از نیمی از آن متعلق به ماده خشک بوده است.

از ماده تولید شده از گیاه خارمریم در درمان بیماری های کبدی مانند سیروز، هپاتیت ویروسی و سمی مزمن ، کبد چرب و التهاب مجرای صفرا استفاده می شود.

 خواص درمانی :  کاهش کلسترول خون ، افزایش قوای ایمنی بدن، کاهش عوارض برای بیماران تحت شیمی درمانی، اثر روی سلولهای سرطانی پروستات ، پوست ، سینه ، تخمدان ، مغز و کاهش قند خون از دیگر بیمارانی که با سیلی مارین قابل درمان است.

از نظر مکانیسم و اثربخش دارویی بر روی بیماری های کبدی تا کنون هیچ داروی شیمایی و گیاهی در دنیا موفق به جایگزینی این دارو نشده است.

اگلونما

آگلونما AGLAONEMA treubii                                      

سرزمين اصلي اين گياه جزاير سلب است. انواع ديگر آگلونما در جنگل هاي گرم و مرطوب هند و مناطق اندونزي، مالزي، سريلانکا و جزاير فيليپين است.
گياهي است از تيره ي "شيپوريها" با قد و قامتي برازنده و جالب ارتفاع آن به 60 سانتيمتر مي رسد. اين گياه زيبا داراي برگ هاي کشيده و برگ ها نسبت به انواع ديگر کوتاه است. رنگ برگ ها سبز مايل به آبي در وسط برگها لکه هاي خاکستري نقره فام به صورت نا منظم در پهنه برگ گسترده شده است.
آگلونما از شاخه هاي بسيار نزديک ديفن باخيا است که بعد ها در موردش توضيح داده مي شود. جذابيت آن مربوط به برگ هاي آنست. گلهاي اين گياه در اواسط تابستان به رنگ سفيد و لوله اي ظاهر مي شود و براي تقويت عمومي گياه بهتر است چيده شود.

                                                                                                     
خاک: اصولاً انواع آگلونما احتياج به خاک سبک دارند و گلدان بايد داراي زه کش کامل بوده به طوريکه هوا در داخل خاک وجود داشته باشد. لذا خاک آن بايستي مخلوطي از خاک برگ پوسيده و ماسهو خزه فراهم گردد. بهتر است براي تامين هواي داخل خاک مقداري پوکه صنعتي ريز يا پريليت به اين خاک اضافه گردد. نظر به اينکه توسعه ريشه دهي آن زياد نيست لذا تعويض گلدان هر ساله ضرورت ندارد و مي تواند گلدان محتوي آگلونما حتي الامکان کوچک باشد: کشت آگلونما در گلدانهاي سيستم کشاورزي بدون خاک نتيجه ي خوبي داده است.       

                                                                                                          
نور: اين گياه در محيط کم نورو يکنواخت سازگاري دارد. بنابراين براي نگهداري در ساختمانها مناسب ترين گياه آپارتماني به شمار مي آيد.

                                                                                         
آبياري: آگلونماها به آب زيادي احتياج ندارند و گياهي است کم آب. آبياري آن طوري بايد انجام گيرد که خاک اطراف ريشه هميشه قدري مرطوب باشد. آب زياد آن هم در گلدانهاي فاقد زه کش موجب ضعف و پژمردگي آن ها مي شود. برگ ها احتياج به رطوبت هوا دارد. در مواقع گرم اسپري آب روي ضرورت دارد. مناسب ترين رطوبت هوا حدود 70 تا 80 درصد مي باشد.     

                                                                                        

حرارت: گياهي گرما دوست است و مناسب ترين درجه حرارت براي نگهداري آن 20 تا 25 درجه سانتيگراد مي باشد. در هواي سرد که درجه حرارت به 10 درجه و يا پايين تر رود کم کم برگها زرد شده و مي ريزد و در اين صورت گياه از فعاليت مي افتد.

                                                                                    
تغذيه: اين گياه در دوران فعاليت و رشد به تمام عناصر غذايي نياز دارد و از کودهاي شيميايي محلول در آب بر حسب توصيه کارخانجات سازنده هر 10 روز يکبار از طريق برگ و ريشه غذاي لازم داده مي شود.

آفات و امراض: ازآفات مهم آگلونما شته ها وکنه ها و ساير حشرات مکنده مي باشد و براي دفع آنها سمپاشي با سموم حشره کش و کنه کش به کمترين مقدار مصرف مي توان استفاده کرد. اين گياه در محيط گرم و مرطوب به پوسيدگي ريشه دچار مي شود. براي جلوگيري از ابتلا به بيماري علاوه براصلاح محيط پرورش استفاده از سموم قارچ کش را مي توان توصيه کرد. ضدعفوني کردن خاک و بسترهاي کاشت و حتي گلدانها ضروري است. اين ضد عفوني را مي توان با يکي از قارچکشهاي موجود در بازار انجام داد.

ازدياد: تکثير از طريق پاجوش، قلمه سرشاخه ها و يا تقسيم بوته هاي بزرگ صورت مي گيرد. قلمه ها در خاکي از مخلوط خزه با کمي ماسه زده مي شود. گرماي بستر ازدياد حدود 20 تا 25 درجه سانتيگراد است.
      

پاندانوس

پاندانوس    Pandanus veitchii  

این جنس از تیره (pandanaceae) است در انگلیسی به نام screw pine مشهور است از 600 گونه مختلف گیاهان استوایی درختچه ای همیشه سبز تشکیل یافته ا ست. گونه های این گیاه را به خاطر برگهای زیبایشان که شبیه برگهای آناناس است پرورش می دهند

این گیاه شامل بیش از پنج گونه است که سه گونه آن:

1- پاندانوس معمولی

2- پاندانوس ابلق

3- پاندانوس پا کوتاه

                                       

 و مهمترین گونه زینتی آن که در منازل پرورش می دهند عبارتند است:

 گونه P.veitchii بومی پلی‌نزی است ارتفاع و گسترش آن در حدود 60 سانتیمتر است . برگ های ششمشیری ، پهن ، ناوی شکل در کنار و روی برگهای مرکزی دارای دانه های ظریف خار مانند می باشد . طول آن به شصت سانتیمتر می رسد . رنگ آن سبز تیره با لبه سفید خالص یا نقره ای رنگ است. از خصوصیات این گیاه بوجود آوردن ریشه هوایی است که بصورت مستقیم از گیاه خارج شده و در محیط زیستگاه به طول یک متر میرسد . این وضعیت البته در اطاق بندرت مشاهده میگردد. با گذشت چند سال از عمر گیاه پاجوش هایی ظاهر میشود که میتوان آنها را از گیاه جدا نموده به عنوان گیاه مستقل کشت نمایید و دارای میوه ای شبیه میوه درخت کاج است.

           

مراقبت های لازم:

نور:  گیاهان این جنس به نورفراوان احتیاج دارند و نور متوسط را نیز تحمل میکنند نور مستقیم خورشید برای آنان مضر است

حرارت:  این جنس مخصوص گلخانه های گرم است ، حرارت مناسب برای آن 22-20درجه است . ولی باید آن را از منبع حرارتی مانند بخاری ، رادیاتور شوفاژ و همچنین جریان هوا دور نگه داشت و حرارت کمتر از پانزده درجه گیاه احتمالا" از بین خواهد رفت.

آبیاری: گیاه به آب زیادی احتیاج دارد ، بنابراین خاک گلدان باید همیشه مرطوب باشد ، ضمنا" گلدان باید دارای زه کشی خوب باشد تا آب آن در خاک باقی نماند زیرا آب زیاد مجب پوسیدگی ریشه می گردد.

رطوبت: گیاه به رطوبت متوسط هوا احتیاج دارد . پاشیدن آب برروی برگها مخصوصا در تابستان بسیار ضروری است . چنانچه درجه حرارت کم ولی رطوبت هوا زیاد باشد نوک برگها قهوه ای و خشک می شود و در هوای خشک مورد حمله تریپس و عنکبوت های قرمز و سایر حشرات مضر قرار میگیرند که بوسیله سمموم حشره کش می توان آنها را از بین برد

نوع خاک: خاک برگها مخصوصا" خاک حاصله از چمن یامخلوطی از ماسه ،خاک برگ وپیت مناسبترین خاک برای گیاهان است ph یعنی ایتدیته خاک باید قلیایی و در حدود 8-7 باشد.

کود: این گیاه احتیاج زیادی به کود ازته دارد و میتوان از کودی از که شامل 100گرم نیترات پتاسیم ،100گرم فسفات کلسیم ، و200گرم سولفات آمونیم است استفاده کرد و آن را به به مقدار 30 گرم در لیتر هر دو هفته یکبار از فروردین تا آبان ماه به گیاه داد. کشت و ازدیاد گیاه ازدیاد گیاه به این صورت است که پاجوش های ایجاد شده از گیاه را با قسمتی از ریشه گیاه در فصل بهار و تمام طول تابستان جدا کرده و محل برش را برای جلوگیری از پوسیدگی با ذغال چوب می پوشانیم و سپس به کاشت آن اقدام می نماییم.

آفات و امراض

 

1- برگها چروکیده و قهوه ای میشوند.

-علت: هوای گرم و بی آبی.

-علاج: آبیاری کنید.

 

2- برگها در حال پوسیدگی است.

-علت: هنگام آبیاری بارانی قطرات آب بر روی برگها به جا مانده است.

-علاج: روی برگ آب نریزید.

 

3- لکه های قهوه ای در روی برگ طاهر میشود.

- علت: هوای محیط خشک است.

- علاج: با لا بردن زطوبت محیط.

 

4- برگها به حالت بی رنگی و نرم و آبکی در می آیند.

- علت: هوای خیلی سرد.

- علاج: رفع یخ زدگی.

 

5- برگها حالت ابلق بودن خود را از دست میدهند.

- علت: نبودن نور کافی.

علاج:انتقال به محل پر نور تر.

 

6- برگ رنگ پریده و چروکیده میشود.

- علت: نور زیاد.

- علاج: انتقال به محل پور نور تر.

 

7- برگ دارای نقاط زرد رنگ است.

-علت: وجود آفت کنه در زیز برگها.

علاج: سمپاشی با سموم کنه کش.

 

ازدیاد از راه پاجوش: جدا کردن پاجوش ها از اطراف گیاه مادری و کاشت آن در مخلوط خاکی مخصوص گیاه پاندانوس.                                                                                                              

برگ انجیری

برگ انجیری 
Monstera deliciosa               

                               

این گیاه برگساره ای (برگ زینتی) که منشاء آن جنگل های گرمسیری است، با محیط درون خانه به خوبی سازگار شده و در آب و هوای سرد نیز می تواند رشد کند. در شرایط مساعد محیطی نه تنها برگ های درشتی روی گیاه ایجاد می شود، بلکه تمام گیاه می بالد و بزرگ می شود. گلدان برگ انجیری باید دارای زهکش خوب بوده و محیط کشت دارای پیت و ماسه کافی باشد.

 آبیاری بیش از حد باعث پوسیدگی ریشه ها می گردد. ریشه های هوایی که روی گیاه پدیدار می شوند، پس از دراز شدن باید به سوی خاک هدایت شوند. استفاده از یک قیم که پیرامون آن خزه پیچیده شده و مرطوب نگه داشته شود برای گیاه مفید است.

                                                         

حسن یوسف

حسن یوسف   Coleus blumei  

                                                                 

از گیاهان برگساره ای و دائمی می باشد که دارای برگ هایی با برگ های متنوع ابلق ( سبز، زرد، قرمز، خرمائي و سفيد ) و يا رنگ يكنواخت حنائي و قرمز ديده می شود. گلهاي كوچك آبي و سفيد آن زينتي نيستند و براي اينكه بوته قوي و انبوه شود بايد با دو انگشت گلها را قبل از رسيدن چيد.

    نور در بروز این رنگ ها موثر است. و در آپارتمان بعلت كمبود نور برگها كم رنگ و ساقه ها بلند مي شود بهتر است گلدانها را نزديك پنجره جنوبي آپارتمان قرار داد. اين گياه را ميتوان در حياط منزل در باغچه در محل نسبتأ سايه آفتاب كاشت . براي اينكه گياه بزرگتري بدست آوريم ميتوان آنرا هميشه به گلدان بزرگتري انتقال داد و شاخه هاي انتهائي آنرا براي تقويت شاخه هاي جانبي هرس كرد.

اين گياه به مخلوطي از كمپوست ، خاک باغچه، خاك برگ و كمي ماسه نياز دارد وازخرداد تا شهريور بايد هرهفته مقداري كود مايع به آن داده شود .آبیاری گیاه نیز باید به موقع انجام شود، چون خشکی باعث ریزش برگ ها می شود. و بهتر است در تابستان هر روز، و در زمستان هر ۲ روز ۱بار آبیاری شود. 

                                                  

روش ازدیاد:

۱ـ بوسيله بذر: بذور در اواخر زمستان و درگلخانه در خاك سبك كاشته شود (از طريق بذر واريته هاي مختلف جديد بدست ميآيد)

۲ـ بوسيله قلمه: از ساقه هائي كه گل دهنده نمي باشند قلمه گرفته و در خاك سبك در حرارت 16 ـ 18 درجه سانتيگراد كاشته شود .

۳ـ پرورش در آب: ساقه اين گياه در آب بخوبي ريشه ميدهد و يكي از روشهاي ازدياد ساده و آسان آن ريشه دار كردن گياه در آب و سپس كاشتن آن مي باشد .

براي اينكه در تابستان بوته قوي داشته باشيم در بهار و اگر بخواهيم در زمستان بوته كامل داشته باشيم در اواسط پائيز از قلمه استفاده مي كنيم و گیاه باید به طور مرتب جوانه گیری شود تا جوانه های جانبی گیاه تحریک شده و شاخه های آن متعدد تولید کند و در نتیجه گیاه حالت بوته ای یافته، بلند و باریک نشود.