درخت ابریشم

ابریشم

گياهان در فضاي باز/درخت ابريشم (شب خسب)

نام علمي : Albizia julibrisin خانواده : Mimosaceae نام انگليسي : Silk tree مشخصات گياهي : درختاني خزان‌كننده، بدون خار، تا ارتفاع 15 متر. برگها شانه‌اي مركب و داراي 10 تا 15 برگچه كه اين برگچه‌ها هنگام شب دو بدو بسته شده و به همين جهت شب خسب ناميده مي‌شوند. برگها سبز روشن و گلها داراي پرچم‌هاي متعدد كه انتهاي آنها صورتي و بن آنها سفيد رنگ است. گلها بسيار زيبا وبه رنگ سفيد، صورتي و سرخ هستند. ميوه در اين گياه نيام مي‌باشد. نيازها: در خاكهاي لومي داراي رشد خوبي بوده و به محيط‌هاي خشك سازگاري دارد. در مقابل آبياري نامناسب نيز مقاومت داشته و رويش مناسبي دارد. محيط آفتابي يا نيمه سايه را به خوبي تحمل كرده و در برابر آلودگي هوا و سرماي تا 10ـ درجه سانتيگراد نيز مقاوم مي‌باشد. روش تكثير : 1ـ با كشت مستقيم بذر در اواخر اسفندماه ازدياد مي‌يابد (براي نرم كردن پوسته سخت بذر، قراردادن در اسيد سولفوريك و سپس شستشوي دقيق قبل از كاشت ضروري است). 2ـ قلمه ريشه‌اي كه در اوايل بهار گرفته شده و حدود 5/7 سانتي‌متر طول و 12 ميلي‌متر يا بيشتر قطر داشته باشد، قلمه‌هاي ساقه ريشه‌دار نمي‌شوند. كاربرد اين گياه گونه‌اي زيبا و مقاوم در فضاي سبز شهر (تهران) مي‌باشد. كاشت اين گياه در حاشيه خيابانها، به دليل گلدهي طولاني و امكان ايجاد حساسيت توصيه نمي‌شود. اما براي كاشت در حاشيه بزرگراهها كه آبياري كافي هم صورت نمي‌گيرد ، بسيار مناسب است. هرس : اين درخت به علت شاخه‌زايي زياد بايد از سالهاي اوليه رشد هرس فرم شده و شاخه‌هاي قسمتهاي پائيني حذف شوند. معرفي واريته : واريته‌اي از اين گونه به نام A.julibrisin ‘ROSEA’ وجود دارد كه  شدت رشد اين درخت اندكي كمتر از گونه اصلي است ليكن مقاومت آن نسبت به سرما بيشتر است. قامت اين واريته از گونه اصلي بلندتر بوده و تنه صاف و يكدستي را به و جود مي‌آورد. اين واريته داراي گلهاي صورتي متمايل به سرخ است. نوشته شده توسط فرشاد

پرنده بهشتی

پرنده بهشتی Strelizia

پرنده بهشتی Strelizia

 

  نام علمی این گیاه از نام ملکه شارلوت مکلامبورگ استرلیتز همسر ژرژ سوم پادشاه انگلستان گرفته شده است .

 

  این جنس که از گیاهان خانواده موز Musacees است در تمام دنیا فقط دارای پنج گونه دائمی همیشه سبز می باشد که فقط یک گونه آن به نام پرنده بهشتی رژینه S.reginae در باغبانی استفاده می شود و چهار گونه دیگر به صورت وحشی میباشند . گونه مورد نظر بومی جنوب آفریقا ( کاپ) است .

 

   بلندی آن در حدود یک متر می رسد . این گونه دارای برگهای نسبتا روشن ، چرمی و تخم مرغی شکل که بر روی دمبرگی به طول ۴۵ سانتیمتر قرار می گیرند .

 

  گل آذین آن به طول ۱۵ سانتیمتر در بهار در انتهای ساقه گل دهنده به طول یک متر تا یک متر و نیم ظاهر میشود .

 

  گل آذین شامل اسپات سبز با با رگه های ارغوانی و قایق مانند است که در هنگام باز شدن گلها به صورت افقی درآمده و در آن ۴ – ۱۰ گل قرار می گیرد .

 

 گل ها دارای کاسه نارنجی و جام آبی رنگ بوده و روی هم رفته شباهت به سر پرندگان پیدا می کند .

 

 از این رو در زبان انگلیسیBird of paradise و فرانسه Oiseau du paradis بنام پرنده بهشتی نامیده میشود .

 

  معمولا گل ها بتدریج باز می شوند و بیشتر به صورت گل بریده در گل فروشیها به فروش می رسد .

ولی می توان خود گیاه را در گلدان های بزرگ در آپارتمان پرورش داد .

 

در گلخانه بر اثر فورساژ میتوان در تمام فصول آن را گلدار کرد .

 

●اقسام مشهور این گونه عبارتند از:

۱ – پرنده بهشتی پرولیفرا S.Prolifera : دمبرگها در این گونه بسیار دراز بوده و گل آذین دارای دو اسپات است .

۲ – پرنده بهشتی پومیلا S.Pumila : گیاه کوتاه و گل ها دارای کاسبرگ هایی به رنگ نارنجی تند می باشند .

 

●مراقبت های لازم :

۱ – نور : این گیاه به نور زیاد ( تابش مستقیم خورشید ) احتیاج دارد .

بنابراین چنانچه در آپارتمان پرورش داده می شود باید آن را نزدیک پنجره جنوبی که فاقد پرده است قرار داد .

وی چون در تابستان شدت نور زیاد است باید آن را در جلو پنجره جنوبی که پرده داشته باشد و یا کمی دورتر از پنجره جای داد .

 

۲ – حرارت : درجه حرارت مناسب برای گیاه بین ۱۶ – ۱۹ درجه سانتیگراد است و درجه حرارت کم تر از ۳- و بیش از ۳۰+ را تحمل نکرده و از بین میرود .

 

۳ – آبیاری : در هوای معتدل هفته ای دو روز باید آبیاری شود ولی در هنگام استراحت گیاه که از اواسط تیرماه تا اواخر مردادماه است باید آبیاری را بکلی قطع کرد و یا به ندرت انجام داد .

 

۴ – نوع خاک : خاک باید قوی ( دارای کود حیوانی « پودر گوشت و غیره ) و کمی ماسه ای باد .

برای زود به گل نشاندن گیاه باید در مردادماه زمین را به عمق ۸۰ سانتیمتر شخم زده و به آن کود حیوانی اضافه کرد .

اسیدیته مناسب برای گیاه در حدود ۷ – ۸ میباشد .

 

۵ – کود : میتوان از کودهای مختلف موجود در بازار طبق دستورالعمل هریک که معمولا در روی جعبه نوشته شده است استفاده کرد .

ولی بهترین کود ، مخلوطی از ۱۰۰ گرم نیترات پتاسیم ۱۰۰ گرم فسفات کلسیم و ۲۰۰ گرم سولفات آمونیم میباشد که به مقدار ۲ گرم در لیتر ، هر هفته یک بار از فروردین تا مهرماه باید به گیاه داده شود .

●روش کشت و ازدیاد :

یکی از روش های تکثیر این گیاه کشت بذر آن است .

ولی برای بدست آوردن بذر باید به تلقیح مصنوعی اقدام کرد .

معمولا هر گل آذین در حدود ۵۰ دانه ایجاد می کند .

عمل کشت معمولا در بهار در حرارت ۱۸ – ۲۱ درجه سانتیگراد صورت می گیرد .

رویش دانه نامنظم و ۳ تا ۵ ماه طول می کشد .

در سال اول گیاه ضعیف میماند و بهتر است آن را به گلدان منتقل کرده و در گلخانه نگاهداری کرد . ولی در سال دوم و یا سوم میتوان آن را به محل مورد نظر انتقال داد .

این گیاهان جدید در سال چهارم پاجوش تولید کرده و در سال ششم یا هفتم گل می دهند .

روش دیگر تکثیر ، تقسیم بوته است . که از بهار تا تابستان میتوان انجام داد .

پایه های حاصل به کندی رشد می کنند و پس از دو یا سه سال گل می دهند وبه نوبه خود دو سال پس از تکثیر ایجاد پاجوش می کنند .

معمولا روی پایه های جوان سه ساله ۶ – ۱۰ گل آذین به وجود می آید و در صورتی که در پایه های مسن ممکن است تا ۵۰ گل آذین ظاهر شود .

 

برگرفته از کتاب : گلها و گیاهان زینتی

نوشته : مهندس منوچهر کارگر

زالزالک

زالزالک

مصرف زالزالك در كنار ساير تقويت كننده ها (نظير منيزيم يا ويتامين B6) يا گياهان دارويي (مانند سير يا قارچ خوراكي ريشي) می تواند در درمان سيستم قلبي- عروقي اثرات مثبتي بر جاي گذارد.

به گزارش سرویس بهداشت و درمان خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)- منطقه مرکزی، زالزالك در دمان آنژين، سفتي رگها و برخي از انواع خفيف بي نظمي ضربان قلب نيز مؤثر است

لیمو شیرین

لیمو شیرین

ليمو شيرين برای مبتلایان به ناراحتی معده مفید است.

به گزارش سرویس بهداشت و درمان خبرگزاری دانشجویان ایران(ایسنا)- منطقه مرکزی، معمولا توصيه پزشكان به افراد مبتلا به زخم و ورم معده و يا ساير بيماري‌هاي گوارشي، قطع مصرف هرگونه ميوه و سبزيجات خام است، زيرا به علت افت كارايي معده، اين افراد توانايي هضم فيبر موجود در اين مواد را ندارند و متعاقب مصرف ميوه و سبزي خام دچار معده درد شديد مي‌شوند.

اما بررسي هاي مكرر نشان مي‌دهد مصرف ليمو شيرين نه تنها براي چنين افرادي مضر نيست،‌ بلكه به ترميم هرچه سريعتر معده نيز كمك مي‌كند.

وجود انواع آنتي اكسيدان، خصوصا ويتامين C در ليموشيرين و مواد حياتي ديگري نظير ويتامين B و انواع ريزمغذي هاي مفيد ديگر نظير عنصر سلنيوم نيز در ليموشيرين موجود است كه باعث به حداقل رسيدن جمعيت راديكال‌هاي آزاد موجود در ناحيه آسيب ديده معده مي‌شود.

مصرف روزانه يك ليموشيرين را به كليه مبتلايان به ناراحتي معده توصيه می شود .

گفتنی است از مصرف اين ميوه بلافاصله پس از صرف غذاست باید خودداری کرد.

گل مینا ماندنی

 

 

گل مينا ماندني

Aster

گل ميناي ماندني Aster  L. كه جنسي از تيره مركبه است كاملا روستائي و شامل اقسام متعددي ميباشد .

گلهايش بصورت كلاپرك و سيخك اطراف كلاپرك ها عمومأ آبي مايل به بنفش و ميان كلاپرك زرد است .

گاهي سيخكها به رنگ سفيد يا ارغواني ميباشد .

علاقمندان به گل در اثر جستجو و كاشتن بذر تا كنون در حدود 200 قسم از اين گل را شناخته اند .

 

 

بوته جورهاي اين اقسام به اندازه هاي متفاوت ، پاكوتاه ( 20 تا 30 سانتيمتر ) پا بلند ( 60 سانتيمتر تا يك متر ) وجود دارد .

گلريزان طولاني و زيادي گل هر بوته اين گل ، آنرا جالب توجه ساخته است .

گل ميناي ماندني به نسبت كوتاهي و بلندي بوته ها براي كاشتن روي تپه گلهاي پائيزه يا حاشيه هاي مختلط مناسب است و از اقسام پا بلند آن براي تك كاري روي چمن زار بخوبي ميتوان استفاده كرد .

 

تكثير :

براي زياد كردن ميناي ماندني ساده ترين راه تقسيم ريشه هاي زياد آنست كه ميتوان در بهار يا پائيز انجام داد .

همچنين با كاشتن بذر اين گل در ماه خرداد ميتوان آنرا زياد كرد و بوته هاي جوان را پائيز به محل اصلي آن منتقل نمود .

گیاهان رکورد دار

---

گیاهان رکورد دار

 

* بزرگترین گل بزرگترین گل مربوط به گیاه عجیبی است که زرآوند یا زنبق بدبو (Rafflesia arnoldii) نام دارد. این گیاه در جنگلهای آسیا رشد می کند. گلهای این گیاه نارنجی و قهوه ای هستند و لکه های سفیدی دارند. اندازه این گل 35 اینچ (حدود 90 سانتیمتر) است. Rafflesia یک گیاه انگلی میباشد. گیاه در واقع همین گل بزرگ است و برگ ، ساقه و یا ریشه ای در آن دیده نمی شود. این گل خود را به گیاه میزبان می چسباند و بدین طریق آب و مواد غذایی مورد نیاز خود را بدست می آورد. در زمان شکوفه دادن بوی بد و زننده ای از آن ساتع می شود (شبیه بوی گوشت فاسد) که این بو باعث جلب کردن حشرات و در نتیجه گرده افشانی گیاه می شود.
* بزرگترین گل آذین گیاه Titan arum (Amorphophallus titanum) بزرگترین گل آذین را در بین گیاهان گلدار دارا می باشد. از نطر تکنیکی تفاوت آن با گیاه Rafflesia arnoldii این است که Titan arum یک گل منفرد نیست و در واقع خوشه ای از گلهای کوچک است که گل آذین نامیده می شود.
* بزرگترین میوه میوه درخت نان صحرایی یا جک (Jackfruit) که در هند و سری لانکا می روید احتمالا بزرگترین میوه را در میان گیاهان دارد. میوه این درخت ممکن است حدود 50 پوند (حدود 22 کیلوگرم) وزن داشته باشد. میوه ، بیضی شکل ، زرد رنگ و خاردار است. مغز درونی آن قهوه ای با مزه ترش یا شیرین است. مغز این میوه را می توان هم خام خورد و هم به چند طریق آن را پخت.
* بزرگترین برگ نخل ماداگاسکار یا نخل رافیا (Raffia) بزرگترین برگها را دارد. طول این برگها 40 فوت (22/1 متر) است. الیاف برگها برای سبد و حصیربافی و همچنین وصل کردن گیاهان به هم مورد استفاده قرار می گیرد.
* بزرگترین درخت بزرگترین درخت دنیا ، درخت سکویای غول آسای کالیفرنیا است. این درخت در پارک ملی سکویا در شرق کالیفرنیا وجود دارد. این درخت همچنین بزرگترین موجود زنده جهان نیز هست! بلندی این درخت حدود 83 متر و اندازه محیط آن حدود 31 متر است و حدود 2500 تن چوب دارد. گفته می شود این درخت تقریبا چهار هزار سال عمر کرده است.
* طولانی ترین عمر درخت های کاج میوه درشت که در نوادا ، کالیفرنیا و آریزونا وجود دارند قدیمی ترین گیاه در دنیا هستند. یکی از مسن ترین درختانی که تا کنون شناخته شده و در حال حاضر هم زنده است ، حدود 4600 سال عمر دارد. این درخت بیش از دو هزار سال قبل از میلاد حضرت مسیح روییده است.
* سمی ترین قارچ قارچ کلاه یا فنجان مرگ احتمالا سمی ترین قارچ دنیاست. حتی قسمت کوچکی از این قارچ می تواند انسانی را بکشد. این قارچ خیلی خطرناک است ، چون سم آن حتی با پختن هم از بین نمی رود . تا 56 ساعت از خوردن این سم نگذشته باشد هیچ احساسی به مصرف کننده آن دست نمی دهد و هیچ چیز نمی تواند جان مسموم را نجات دهد. چون برای این سم درمانی وجود ندارد. فنجان مرگ برای تمامی جانوران سمی و خطرناک است.

کامه دورا

کامه دورا

Chamaedorea elegans

 

Parlour Palm, Dwarf Mountain Plamنام انگلیسی:

 

                       

اگربتوانید شرایط مناسب برای جوانه زدن بذور کامه دورا را بوجود آورید تکثیری موفقیت آمیز خواهید داشت.

بذرهای این گیاه را باید در سینی بذر و یا درصورت عدم دسترسی در یک جعبه چوبی کوچک کم عمق که با خاک برگ پوسیده و یا کمپوست مخصوص قلمه و بذر پرشده بکارید بطوریک جعبه را تا یک بند انگشت مانده به سر جعبه از خاک پر کنید و خاک را با ماله قشنگ صاف و کمی فشرده کرده و سپس بذرها را به آرامی روی خاک قرار داد با فاصله مناسب و روی بذور به آرامی کمی خاک ریخته و آبیاری کنید.اگر جعبه را درگلخانه قرار دهید با دمای ثابت 21 درجه سبزکردن بسیار راحت است اما اگر گلخانه ندارید در آپارتمانتان جعبه را درون یک پلاستیک بزرگ و شفاف قرار دهید و کنار یک منبع گرمایی  بگذارید فقط باید دقت کنید خاک همیشه مرطوب باشد، در این حالت درصد بذرهایی که جوانه می زند کم است اما بهتر از هیچی است!

            

بذرهای این گیاه باید از اواسط بهار تا اوایل تابستان کاشته شود و در سایه – روشن نگهداری گردد ( تا نور آفتاب خاک را خشک نکند و به گیاهچه فشار وارد نشود)، جوانه زدن بذرها ممکن است چند هفته طول بکشد. در این مدت ممکن است بعضی از آنها ناجور و ناصاف گردند. بنابراین بسیارمهم است که جوانه ها را به طور منظم کنترل کنید تا فساد قارچی بوجود نیامده باشد. زیرا قارچها به قسمتهای پائینی نهالهای جدید صدمه زده و باعث پژمردگی می شود.

زمانیکه نشاء ها به طول 5 سانت رسیدند، آنها را به آرامی بیرون آورید به صورت تک تک و یا اگرمایل به داشتن گیاه پرپشت و انبوه هستید، هر 3 گیاه را در گلدان متوسطی قرار دهید.

 

             

3عامل بسیار مهم در نگهداری این گیاه باید همواره مدنظرتون باشه :

 

1.  هرگزبیش از اندازه آبیاری نکنید.

2. حرارت را همیشه متعادل نگهدارید.

3. به کنترل خود در مورد مشکلات قارچی که ممکن است برای نهالهایتان بوجود آید، ادامه دهید.

پرورش درختان بصورت بونسای

---

  بنسای

یکی از هنرهای خیلی زیبایی ژاپنی پرورش درختان به صورت "بونسای" است. بعضی از این گیاهان واقعا" زیبا بوده و ارزش زیادی هم دارند. این هنر برای هزاران سال در چین رواج داشته و پس از ارتباط فرهنگی بین چین و ژاپن، به ژاپن منتقل شده .
بونسای از دو کلمه ژاپنی "بون=سینی" و "سای= کاشتن" تشکیل شده و در اصل به معنی کاشت درختان توی سینی (ظروف کشیده و کم عمق) است. در این هنر سعی میشود درختان را به صورت فرم پاکوتاه به اشکال گوناگون دربیارند. شکل بونسای خیلی مهم و مفهوم آن را می رساند.
بعضی از هنرمندان این هنر، بونساهای خیلی کوچک که حتی گاهی اوقات کوچکتر از کف دست هستند را پرورش می دهند که به اسم "مینی بونسای" شناخته میشود.
بونسای حاصل تلفیق هنر با علم باغبانی است. یک هنرمند خلاق با حس زیبا شناسی و مهارت ، با خلق یک بونسای در گلدان ظریف می کوشد تا درختی کهن بر فراز یک کوه و یا درختی کهنسال و با وقار روییده بر دشتی را تصویر کند. پس بونسای هم یک سرگرمی در زمینه ی باغبانی زینتی است و هم باعث نزدیکی و شناخت انسان از شگفتی های طبیعت می شود.
برای پرورش یک بونسای دانستن علوم باغبانی، نوردهی، تغذیه، نیاز آبی و همچنین هرس شاخه، برگ و ریشه لازم است. در واقع با استفاده از روشهای خاص رشد گیاه را کم می کنند به طوری که به سلامت آن لطمه ای وارد نشود و هرس ریشه و برگ در فصل رشد باعث کاهش رشد شود . همچنین برای شکل دادن به گیاه با مرور زمان شکل دلخواه را به گیاه انتقال میدهند. تناسب درست بین اجزاء گیاه و همچنین تامین نیاز گیاه به پرورش یک بونسای سالم و زیبا کمک فراوانی میكند.
برای تهیه یک بونسای می توان دو مرحله ی اصلی را در نظر گرفت:
تغییر شکل درختی طبیعی که از نواحی کوهستانی یا دشت آورده ایم به درختچه های کوتاه
تربیت بونسای که منظور تکامل بخشیدن به شکل ظاهری است.
۱) مرحله ی اول:
نهال مورد انتخاب باید در عین کامل بودن باید کوچک ، کوتاه ، دارای ریشه های قوی و طول عمر دراز باشد . باید در نظر داشت که تفاوت اساسی یک بونسای و یک درخت در یک باغ کوچکی و بزرگی آنهاست وگرنه بونسای از نظر شکل ظاهری فرق دیگری با درخت طبیعی ندارد.
قبل از شروع بهار گیاهی با شرایط ذکر شده انتخاب و آن را طوری از خاک بیرون می آوریم که مقداری از ریشه های فرعی وصل به ریشه ی عمودی(اصلی) گیاه باشد و گیاه را همراه خاک اطراف ریشه با ملایمت بیرون آورده تا خاک اطراف ریشه نریزد. گیاه را در ظرف مورد نظر می کاریم. بعد از ۲۰ روز جوانه های کوچکی خواهد داشت . هنگامی که جوانه های تازه به ارتفاعی نزدیک ۵/۲ میلی متر رسید آن را فشار می دهیم یا کلا قطع می کنیم. حدود ۲ الی ۳ هفته بعد یک یا سه جوانه تازه در کنار جوانه ی قطع شده شروع به رشد می کنند. این بار جوانه های تازه هرگز خیلی بلند نخواهند شد. پس فاصله ی بین شاخه کوتاه شده و برگ هایی رشد می کنند که از حد طبیعی کوچک تر است.
با نزدیکی فصل پاییز باید احتیاط های لازم را انجام داد که گیاه خشک نشود ، یخ نزند و مرتب در معرض دید خورشید قرار گیرد. درخت را در ماه فروردین بعدی باید دوباره به همان طریق اولی نشا کرد. دفعات نشاندن گیاه در ظرف دیگر بستگی به نوع درخت و سن آن دارد.
▪ قرار دادن گیاه در ظرف دیگر دو فایده دارد:
درون ظرف پر از ریشه شده است و جای خالی برای رشد ریشه های تازه نیست . در هر انتقال حذف مقداری از ریشه ها و رویش ریشه های جدید باعث خواهد شد که مواد به مقدار لازم ( نه بیش از حد ) جذب کند و رشد نموده و از اندازه هایی که مورد نظر ماست بزرگتر نشود.
شاخ و برگ های زیادی را قطع می کنیم و این عمل موجب تعادل بین مواد جذب شده به وسیله ی ریشه ی گیاه و مقدار هوایی که توسط شاخ و برگ پس داده( فتوسنتز ) می شود ، می گردد.
۲ الی ۳ هفته طول می کشد که گیاه در محل جدید ریشه های محکمی بگیرد. هنگامی که ریشه ها محکم شد ، جوانه ها شروع به رشد می کنند. بعد از دو ماه که درخت به ظرفش منتقل شد تمام برگ های آن در مرکز ساقه باید با قیچی قطع گردد. باقیمانده ی برگ های ساقه به زودی پژمرده شده و می افتند این حالت برگ ریزان مصنوعی پاییزی است. دو یا سه هفته بعد شاخه ها و برگ های جدید از جوانه های تازه بیرون خواهند آمد. این شاخه و برگ ها کوچک می شوند و نتیجتا به بونسای شکل باشکوهی می دهند.
۲) مرحله ی دوم ، تربیت بونسای:
به سه طریق می توان عمل کرد:
▪ هرس کردن شاخه و برگ ها که قبلا به آن اشاره شد.
▪ سیم بستن
▪ آویزان کردن شاخه
ـ سیم بستن:
برای این که شکل دلخواه خود را به درخت بدهیم از سیم مسی استفاده می کنیم به این ترتیب که شاخه یا تنه را با دست و انگشتان به حالتی که مورد نظر است نگه می داریم. سیم را در جهت عقربه های ساعت به دور آن می پیچیم . شاخه های کوچک را برای ۲ تا ۳ ماه و شاخه های بزرگتر را برای ۳ الی ۴ ماه می توان سیم بست.
ـ آویزان کردن شاخه :
به سادگی یک طناب یا نخ را به شاخه ی مورد نظر متصل و انتهای آن رابه جایی متصل می کنیم تا شاخه خمیدگی مورد نظر را پیدا کند.
ـ شرایط خاک:
تمیز باشد ، کود طبیعی نداشته باشد ، قابلیت نگهداری رطوبت را داشته باشد و پوک باشد.
ـ محل نگهداری :
در تمام سال آفتابی باشد ، در معرض هوا بوده ولی از بادهای شدید در امان باشد ، تمیز و دور از گرد و غبار باشد.

پجی فیتوم

پجی فیتوم

 

PACHYPHYTUM

 

 

یکی از جنسهای کوچک برگ گوشتی ها است که تنها شامل 9 گونه بوده و با ساق عروس  نسبت خویشاوندی دارد . برگهای گوشتالود بوده و مملو از شیره گیاهی هستند . گیاه نمای بسیار زیبائی دارد اما چنانچه به آن دست زده شود ممکن است صدمه ببیند . اگر از آن خوب مراقبت گردد گل نیز میدهد . در زمستان بیکدوره استراحت نیاز دارد و درجه حرارت میتواند تا 2 درجه سانتیگراد کاهش یابد . متقابلا" تابستانها به مکان آفتابی احتیاج دارد. هیچگاه برروی آن آب نپاشید و بندرت به آن آب بدهید . برگها به آسانی از گیاه جدا شده و اگر کمی آب آنها خشک شده و مجددا" کاشته شوند تولید ریشه و گیاه جدید خواهند کرد .

 

 

هور تانسا

 

هورتانسيا

HYDRANGEA

 

اين گياه داراي گلهاي زيبائي است برنگهاي صورتي ؛ قرمز و يا آبي كه معمولا" در اواخر زمستان و اوايل بهار بمعرض فروش گذاشته ميشود . چنانچه در مكان آفتابي قرار گيرد برگها جمع شده و چروك ميخورند . براي علاج اين مشكل خاك گلدان را براي چند دقيقه در سطل آب  خيسانده و سپس آنرا بسايه منتقل كنيد .بدنبال اين كار مرتبا" آب كافي به آن داده و هفته اي يكبار نيز به آن كود بدهيد .درجه حرارت محيط اطراف گلدان هيچگاه نبايد بالا باشد  در پايان فصل گل ؛ شاخه ها را كمي كوتاه نموده و از ميزان آب بكاهيد سپس در پائيز آب را باز هم كاهش داده و گلدان را در مكاني خنك قرار دهيد . از اواخر زمستان با شروع رشد و قبل از ظهور غنچه ها ميتوان گياه را به مكان گرمتري منتقل نموده بر مقدار آب افزود . در اطاقهائيكه توسط شوفاژ گرم ميشوند بواسطه خشكي هوا و گرما نگهداري اين گياه بسيار مشگل خواهد بود . چنانچه خواستيد گلهاي آبي رنگي داشته باشيد ميتوانيد مقداري سولفات آلومينيوم بخاك اضافه نمائيد . تكثير از طريق قلمه زدن ساقه هاي جوان در بهار امكانپذير است .

 

پرورش توت فرنگی

پرورش توت فرنگی

توت فرنگی FRAISIERS، گیاهیست دائمی ، دارای برگ های مركب و گل های سفید رنگ به صورت تك تك و یا خوشه ای می باشد .

این گیاه كه به عنوان یك نوع میوه مصرف می گردد چون شرایطی مشابه سایر سبزیها دارد ، به عنوان یك نوع سبزی كه از میوه آن استفاده میشود در این بحث گنجانیده شده است .

توت فرنگی از نظر گیاه شناسی به دو نوع تقسیم می گردد :

۱) توت فرنگی دانه ریز و یا چهار فصل .

۲) توت فرنگی دانه درشت .

در نوع دانه درشت دو جور وجود دارد كه عبارتند از :

الف ) توت فرنگی دانه درشت یك فصل : كه در بهار میوه می دهد .

ب ) توت فرنگی دانه درشت دو فصل : كه دو نوبت یكی در بهار و دیگری در تابستان میوه می دهد .

۱) توت فرنگی چهار فصل :

این گیاه دارای دانه های ریز ولی بسیار معطر می باشد و در باغات و منازل كاشته می شود .

۲) توت فرنگی دانه درشت :

همانگونه كه از نام آن مشخص می گردد دارای دانه های درشت و آبدار می باشد و كاشت آن در باغات و منازل مرسوم است .

طرز تكثیر آن مانند انواع دیگر توت فرنگی ، توسط تقسیم ریشه انجام می گیرد .

● آب و هوا و خاك :

این گیاه در هر آب و هوا و خاكی كشت می شود .

ولی بهترین خاك برای كشت آن خاكی است كه رطوبت را در خود نگهدارد .

بمنظور پیش رَس كردن توت فرنگی FRAISIERS از زمین های سبك آفتاب رو استفاده می شود .

این گیاه احتیاج به آبیاری مرتب دارد و همچنین چون این گیاه زمین را ضعیف می سازد بایستی وسیله دادن كود كافی به زمین آن را تقویت نمود .

● روش كاشت :

كشت و تكثیر توت فرنگی FRAISIERS ، وسیله تقسیم ریشه انجام می گیرد .

باین ترتیب كه در بهار از بوته توت فرنگی FRAISIERS ، ساقه های بلندی خارج می شود و در محلی دورتر از بوته مادر روی خاك ریشه كرده و مانند بوته مادر ایجاد یك بوته جدید می كند .

اگر این بوته های جدید را جدا ساخته و در نقاط دیگر بكارمد میوه آن از همان نوع میوه بوته مادری خواهد بود .

هر بوته توت فرنگی FRAISIERS در سال چندین بوته جدید و مشابه خود ایجاد میكند كه به فاصله ۱۵ تا ۲۰ سانتیمتر از بوته مادر در زمین قرار گیرند .

این بوته های جدید برای كشت توت فرنگی FRAISIERS استفاده می كنند .

اگر فاصله مناسب بین بوته ها رعایت نشود ساقه ها در هم پیچیده و برداشت محصول و همچنین وجین كردن علف های هرز را مشكل می سازند .

زمانی كه بوته جدید در خاك ایجاد ریشه كرد بایستی ارتباط آن را با بوته مادر قطع نمود تا موجب ضعیف شدن بوته مادر نگردد .

به این منظور كافیست كه ساقه را كه تنها ارتباط بین بوته جدید است قطع گردد .

كشت توت فرنگی FRAISIERS وسیله بذر نیز ممكن و مقدور می باشد .

ولی بجز در مواردی كه بخواهند نوع جدیدی از این گیاه را بدست آورند از كشت بذر استفاده نمی كنند .

زیرا كاشت و تكثیر این گیاه وسیله بذر گران تمام می شود و همچنین به آسانی كشت و تكثیر به وسیله تقسیم ریشه گیاه نمی باشد .

گل مروارید

گل مرواريد

Symphoricarpus

 

گل مرواريد Symphoricarpus بوته اي درختي از گياهان تيره كاپري فولياسه هاي پرشاخه است .

با برگهاي بيضي شكل ساده و گلهاي ريزه نامعلوم كه بجاي آنها ميوه هاي گرد قرمز يا سفيد ميرويد .

از اين گياه عمومأ دو گونه آن در باغها كاشته ميشود .

 

1 ـ گل مرواريد گل ريزه S. parviflora : به بلندي يك متر و ميوه هاي كوچك قرمز مايل به ارغواني كه چندان جنبه زينتي ندارد .

 

2 ـ گل مرواريد خوشه اي S. racemosus : به بلندي 1 تا 2 متر كه بواسطه خوشه هاي  ميوه آن كه دانه هايش شبيه به مرواريد است بنام گل مرواريد مشهور شده .

اين خوشه ها تا يخبندان روي بوته باقي ميمانند .

 

 

تكثير :

گل مرواريد Symphoricarpus را بوسيله خواباندن شاخه ها و جداكردن پاجوشهاي فراوان آن زياد ميكنند و همه جا ميتوان آنرا كاشت .

گل ها وگیاهان زینتی در خانه -اپارتمان

گل ها و گیاهان زینتی در خانه

گیاهان زینتی را می توان به سه دسته تقسیم کرد:

گیاهان یك ساله یاANNUAL PLANTS ؛

گیاهان زینتی که به عنوان گل‌های فضای سبز استفاده می‌شوند. این گیاهان معمولاً مقاوم به سرما نیستند و دوره زندگی نسبتاً کوتاهی دارند. مانند گل اطلسی و آهار.

گل‌های دائمی یا PERENNIAL PLANTS؛

گیاهانی که بیش از یک سال در فضای آزاد قابلیت رشد و نمو دارند. مانند گل تاج‌الملوك، داودی و زنبق‌های دائمی.

گیاهان آپارتمانی یا INDOOR PLANTS؛

گیاهانی که فقط در فضای محدود آپارتمان‌ها و گلخانه‌ها قابل نگهداری هستند. مانند برگ انجیری و فوتوس.

آیا گیاه دائمی را ترجیح می دهید؟

اگر می خواهید همیشه آپارتمان شما سرسبز و با طراوات و شاداب باشد، از خرید بوته های گلدار احتراز کنید، زیرا نگهداری گیاهان برگ سبز آسان تر است.

گیاهان همیشه سبز در شرایط و درجه حرارت اطاق به خوبی پرورش می یابند و چنانچه از آنها مواظبت شود، برگ هایشان همیشه شاداب و خرم و براق، و زینت بخش محیط زندگی شما خواهد بود.

گیاه گلدار خانگی، احتیاج به مراقبت بیشتری دارد و در شرایط اطاق و ساختمان به خوبی دوام نمی آورد. مادام که گل دارد، بسیار زیباست، و پس از اتمام گل و دوره استراحت، به آب کمتر و حرارت 12- 15 درجه احتیاج دارد.

تا چه حد به گل های نادر اهمیت می دهید؟

اگرچه پرورش گیاهان گرانبها احتیاج به مراقبت شدید و رعایت موازین علمی دارد، ولی چنانچه از عهده این کار برآیید، از نتیجه زحمات و صرف وقت و هزینه انجام شده، راضی خواهید بود. بهتر است کار را از گیاهان زود رشد شروع کنید و به تدریج به نگهداری گیاهان زود رنج بپردازید. پرورش بسیاری از گل های زود رشد در اغلب خانه ها عمومیت دارد، به طوری که انواع کاکتوس و شمعدانی در بسیاری از خانه ها دیده می شود.

چه مبلغی برای خرید یک گلدان حاضرید بپردازید؟

قیمت گل ها و گیاهان بستگی به سرعت رشد و مهارت در پرورش آنها دارد. گیاهانی که رشد بطئی دارند، گران قیمت و بسیاری از گل های یک ساله مانند شمعدانی، ارزان قیمت هستند. همچنین اندازه و ارتفاع گیاه در قیمت آن بسیار مؤثر است.

خرید گلدان های کوچک که محتوی جوانه گیاهان پرارزش است، احتیاج به مهارت، دقت، مواظبت دائم و حوصله و علاقه بیش از حد دارد و گلدان های استکانی که بیشتر برای پرورش جوانه ها به کار می رود، با قیمت ارزان تر، تا حدود یک دهم قیمت گلدان بزرگ به فروش می رسد و بایستی حداقل ده تا بیست عدد از آنها را خریداری نمود و پرورش داد تا پس از مدتی تعدادی گل با ارزش به دست آید.

چه مقدار از وقتتان را برای پرورش گل اختصاص می دهید؟

بسیاری از گل ها در هر شرایطی پرورش می یابند و با تغییرات درجه حرارت و رطوبت و کمبود کود و آب مقاومت خوبی از خود نشان می دهند. این گیاهان را گیاهان فولادی نام نهاده اند.

این گلها با آن که جان سخت نیستند، در مقابل بی مبالاتی و عدم دقت صاحبخانه مقاومت چندانی نشان نمی دهند.

اما برخی از گل های حساس و زودرنج هستند و احتیاج به مراقبت دائم دارند.

چه اندازه و چه شکلی از گلدان را ترجیح می دهید؟

تناسب آپارتمان و موقعیت محل نگهداری گل در انتخاب نوع و اندازه گیاه بسیار مؤثر است. یک گیاه کم رشد پایه کوتاه را نمی توان در جلو یک دیوار بلند قرار داد، و یا یک گیاه بلند شکم دار را نبایستی در محل دریچه باریک با کوران هوا گذاشت. شکل، وضع برگ، سن، رشد گیاه در انتخاب محل استقرار آن دخالت مستقیم دارد.

دانستنی های کلی از نگهداری گیاه

* ریشه به همان نسبت که به آب احتیاج دارد به هوا هم نیازمند است. اگر پای بوته همیشه خیس و پرآب باشد، این بدان معناست که عمر ریشه به آخر رسیده ؛ بنابراین مقدار آب و فاصله آبیاری بسیار مهم است.

* هر گیاه احتیاج به یک دوره استراحت دارد، و اگر این پدیده طبیعی را از او دریغ نمایید در فصل بعد گیاهی بیمار و ضعیف خواهد شد. بعضی از گیاهان در فصل زمستان به حال خواب و استراحت در می آیند و بعضی دیگر در فصل تابستان؛ و لازمست در فصل استراحت مقدار آب و کود آن را به یک پنجم معمول تقلیل داد و حتی المقدور محیط آن را با محیط طبیعت نزدیک تر کرد. همچنین سایر عوامل که در دوره استراحت گیاه سرنوشت ساز است، مورد توجه قرار گیرد.

* بخاری و رادیاتور موجب خشک شدن هوای محیط و تقلیل رطوبت هوا می گردد، به حدی که رطوبت داخل ساختمان از یک سوم میزان لازم هم پایین تر می رود. بنابراین بایستی امکانات تأمین این کمبود رطوبت را فراهم نمود.

گلدان های آپارتمانی را باید در کجا نگهداری نمود تا نتیجه بهتر بدست آید؟

اکثر مردم گلدانها را در اطاق نشیمن یا پذیرائی نگهداری می کنند. باید توجه داشت که انتخاب محل گلدان، نباید مانعی برای بازی و کودکان و یا استراحت دیگران باشد. در حقیقت، گلدان نباید یک جسم دست و پاگیر باشد.

بعضی از گیاهان به گرمای زیاد در فصل زمستان و بعضی دیگر به هوای خشک داخل آپارتمان حساسیت دارند. بهترین راه برای نگهداری اینگونه گل ها، استفاده از گلدان های شیشه ای بنام باغ شیشه است که هم رطوبت کافی دارد و هم درجه حرارت محیط آن برای پرورش گیاه کافی است.

نیمی از خانم های خانه دار گل های آپارتمانی را در آشپزخانه نگهداری می کنند. باید سعی نمود از گلدان های کوچک کم رشد مانند: پریمولا و کاکتوس استفاده نمود.

یک سینی شن ریزی شده که محتوی انواع گل های مناسب باشد، در نزدیک پنجره، زیبایی خاصی به محیط دلچسب آشپزخانه می دهد. از آنجایی که میزان رطوبت هوای آشپزخانه به علت وجود آب جوش یا دیگ زودپز از سایر اطاق های خانه بیشتر است، بنابراین پرورش گل های رطوبت دوست در آشپزخانه ترجیح داده می شود.

عده دیگری از مردم، گلدان ها را در هال و راه پله ها قرار می دهند، چنانچه دکوراسیون مناسب برای قرار دادن گلدان ها پیش بینی شود، می توان منظره بسیار زیبایی را ایجاد نمود.

زیبایی هال، خاطره بسیار دلپذیری را در بیننده ایجاد می نماید، از آنجایی که گلدان ها همیشه در دسترس می باشد، رسیدگی به آنها بسیار آسان است.

گیاهانی که در هال پرورش داده می شوند، بایستی از گروه گیاهان زود رشد باشد که با نور کم و سایر شرایط نامساعد مانند کوران هوا، کمبود رطوبت و غیره مقاوم باشد، در غیر این صورت در مدت کوتاهی زرد و خشک می شود و منظره نامناسبی به هال می دهد.

بعضی ها گل های خود را در اطاق ناهار خوری نگهداری می کنند. گل هایی در اطاق ناهار خوری نگهداری می شوند که شاخ و برگ آنها زیاد رشد ننموده و فضای اطاق را اشغال نکند و ترجیح داده می شود از گل های سایه دوست انتخاب کردند. گلدانها را در محلی از اطاق قرار می دهند که دسترسی برای آب دادن به آن آسان باشد و باید حتی المقدور دور نمای گلدان ها زیبایی خاصی به محیط ناهار خوری ببخشد.

در قسمت های بعدی ، شما را با شیوه نگهداری تعدادی از گیاهانی آپارتمانی آشنا می کنیم.

کلروفیتوم0برگ گندمی0

کلروفيتوم (برگ گندمي)

کلروفيتوم از خانواده ليلياسه (سوسني ها) داراي چهل گونه مختلف و سريع الرشد با برگ هاي گندمي شکل خميده و شاخه هاي سيمي مانند که در فصل تابستان گل هاي سفيد ريزي توليد مي کند و در هر آپارتماني تعدادي از انواع آن را نگهداري مي کنند و به خصوص براي تزئين سالن و هال از سبدهاي آويزان آن استفاده مي گردد.

اين گياه در هر شرايطي به خوبي رشد مي کند. واريته هاي مختلف آن با خطوط طلايي زرد، کرم به موازات رگبرگ ها سطح برگ را تزئين مي کنند.

نگهداري

درجه حرارت :

در زمستان نبايستي در کمتر از 8 درجه نگهداري شود.

نور :

در هر نقطه از آپارتمان به جز در تابش نور مستقيم خورشيد به خوبي رشد مي کند و کمبود نور موجب کمرنگي برگ ها و طويل شدن ساقه ها مي گردد.

آبياري:

در بهار و تابستان هر روزه و در زمستان يک مرتبه در هفته آبياري مي کنند.

تغيير گلدان :

چنانچه ريشه تمام حجم گلدان را پر کرده باشد، در فصل بهار آن را تعويض نماييد.

تکثير:

شاخه هاي آويزان که پنجه کوچکي از انتهاي آن وجود دارد، اغلب در خاک گلدان مجاور فرو رفته و ريشه توليد مي کند. آنها را از پايه اصلي جدا کنيد و با ريشه در گلدان استکاني بکاريد. همچنين مي توان يک بوته را به چند قسمت تقسيم کرد و در گلدان هاي متعدد کاشت.

اشکالاتي که ممکن است در رشد گياه به وجود آيد:

- نوک برگ ها قهوه اي مي گردد. علت آن کمبود غذايي گلدان است، در موقع آبياري حداقل يک ماه يک مرتبه با کود کامل و محلول آن را تقويت نماييد.

- کوران هواي گرم، موجب مي گردد نوک برگ ها قهوه اي رنگ مي گردد. بهتر است برگ هاي آسيب ديده را قطع نماييد.

- در فصل زمستان خطوط طولي روي برگ ها قهوه اي رنگ مي گردد، علت آن، آبياري بيش از حد است.

- برگ ها مجعد شده و لکه هاي قهوه اي روي سطح برگ ظاهر مي شود. علت آن خشک شدن خاک گلدان در فصل بهار و تابستان است، بايد آبياري را منظم نمود.

مراقبت از گیاهان اپارتمانی -بگونیا

مراقبت از گیاهان آپارتمانی – بگونیا

بگونیاسه BEGONIACEAE

خانواده بگونیاسه با برگ‌های زیبا و رنگین توجه همه را جلب می‌كند. این خانواده از لحاظ ارقام و اعداد گستردگی فراوانی دارد. گرچه گفته می شود که این گیاه اولین بار در آمریکای جنوبی کشف شد، ولی ظاهراً گیاه نام خود را مدیون یک گیاه شناس فرانسوی به نام شارل پلومیهCHARLES PLUMIER است که برای مشاهده و مطالعه این گیاه که به فراوانی در هائیتی(جزایر کارائیب) می روید از اقیانوس اطلس عبور کرد. این گیاه نیز به نامMICHEL BEGON حاکم وقت آن جزیره، بگونیا نامیده شد.

منشأ بگونیا جنگل‌های گرم و مرطوب است. تنوع تعداد گونه‌ های بگونیا شناسایی آن را مشکل کرده است. خصوصیات خانواده بگونیاسه مربوط به عدم وجود تقارن برگی است، برگ‌های گیاهان خانواده بگونیا تقارن مشخصی ندارند.

بر اساس نوع ریشه، بگونیاها را به سه دسته تقسیم کرده‌اند :

1- ریشه افشان؛

2- ساقه‌های قطور و ریزوم مانند؛

3- پیازی.

بگونیاها با ریشه‌های افشان

- ساقه كاملاً مشخص، نسبتاً قطور و بلند؛

- برگ‌ها به تناوب روی ساقه قرار دارند؛

- ریشه‌های افشان و نسبتاً سطحی دارند؛

- بی تفاوت به طول روز.

از آنجا كه این گیاهان به طول روز بی‌تفاوت اند در تمام فصول سال گلدار هستند.

بهترین و شاخص‌ترین بگونیاسه مربوط به زیر خانواده ریشه افشان، بگونیای سمپر فلورانس یا بگونیای همیشه گلدار است. برگ‌های سبز براق، گل‌های قرمز بسیار شفاف و ساقه کشیده دارد. این گیاهان در همه شرایط عمومی منازل و گلخانه‌ها، قابل کشت و کار و نگهداری هستند. ساقه‌های آن در داخل آب به راحتی ریشه می‌دهند و در داخل ماسه نیز خیلی سریع و کمتر از 7 روز ریشه می‌دهند. این بگونیاها انواع مختلفی دارند.

برای پرورش بگونیای همیشه گلدار، یک خاک مناسب با بافت متوسط، و محلی دور از تابش مستقیم آفتاب مناسب است.

بگونیاها با ساقه‌های قطور و ریزوم مانند

- ساقه مشخصی ندارند؛

- ساقه به شكل ریزوم تغییر شكل داده؛

- برگ‌ها رنگ‌ و شكل‌ متفاوتی دارند.

یكی از بگونیاهای برگ ریزوم‌ دار، بگونیای پشت برگ قرمز است كه سطح رویی برگ‌های آن حالت مخملی دارد. در بگونیاهای ریزوم‌دار، ساقه به شکل ریشه تغییر شکل داده است و برگ‌ها بر روی ریزوم‌ها به شکل‌های مختلف خود نمایی می‌کنند. بیش از 800 گونه بگونیا متعلق به این گروه می‌باشد که از نظر ریزوم و نقش و نگار برگ با هم متفاوتند.

بگونیای پشت برگ قرمز را نمی‌توان در منزل نگهداری کرد زیرا به خاک بسیار سبک و محیطی با رطوبت نسبی 70 تا 75 درصد نیاز دارد.

بگونیاهای ریزوم دار تحت نام عمومی بگونیا ركس شناخته می‌شوند (اولین بار ركس متوجه دو رگه بودن آنها شد). بگونیاهای دو رگه برگ‌های رنگین یا فلس‌های كركدار روی برگ‌ دارند. برخلاف دسته اول، به وسیله تقسیم ریزوم و قلمه ‌های برگی تكثیر می ‌شوند. علاوه بر این با برگ كامل هم تكثیر می‌ شوند.انواع بگونیاهای رکس عبارت اند از: بگونیای رکس نقره‌ای و بگونیای رکس قهوه‌ای.

بگونیاهای پیازی

این بگونیاها ساقه خودرویی به شكل پیاز دارند. پیازها از نوع پیازهای حساس به سرما بوده و در زمستان در انبار نگهداری می‌ شوند. دارای برگ‌های درشت و گل‌های رنگین هستند. این گیاهان كاربرد فضای سبزی و چشم اندازی دارند. در كشور ما بگونیای پیازی كم است، زیرا گیاه احتیاج به خاكی با PH اسیدی و تابستان‌ های مرطوب دارد ولی در كشور ما تابستان‌ها گرم و خشك است بنابراین در فضای سبز كشت و كار مناسبی ندارد.

بهترین شرایط برای نگهداری این گیاه، وجود یک خاک مرطوب کاملاً اسیدی و به دور از نور مستقیم آفتاب است. به دلیل سهولت در تولید گیاهان دو رگه، بگونیاها ارقام فراوانی دارند.

نکته:

وضعیت قرار گیری گل‌ها در بگونیاها طوری است که گل‌های نر و ماده بر روی یک بوته قرار دارند و از نظر همزمانی رسیدن دایره گرده و کلاله هیچ مشکلی نیست در نتیجه تولید بذر به وفور صورت می ‌گیرد. بگونیاهای همیشه گلدار به وسیله بذر به راحتی قابل تکثیر هستند.

جنگلهای مانگرو-حرا

درخت لور

    جنگل

 درختان محلی جزیره ، بعنوان گنجینه های طبیعی ، جذاب و زیبا هستند. درخت لور یا انجیر معابد ، معروفترین درخت جزیره است. این نوع درخت در نواحی جنوبی ایران رشد می کند. پوست کهنسال درخت لور و برگها و ریشه هایش که از بدنه اصلی آن آویزان هستند، آن را از سایر انواع درختان متمایز می سازد. این درختان ریشه هایشان طوری رشد می کند که مانند چتری بر روی زمین سایه می افکند و ممکن است تا چند صد سال عمر کنند.

  

 

درخت کاکائو

درخت کاکائو

شاید بدانید که شکلات از دانه های میوه درخت کاکائو تهیه میشود. درخت کاکائو با نام علمی تئوبروما (Theobroma) شناخته میشود که ترکیبی یونانی به معنای غذای خدایان است. (theo به معنای خدا و bromine/brosis به معنای غذا)

میوه
میوه های سنگین درخت کاکائو مستقیما بر روی تنه و شاخه های بزرگ درخت میروید. این نوع الگوی رویش cauli flory نام دارد. جالب اینکه در نقاشیهای قدیمی اروپایی از این درخت میبینیم که میوه ها – مانند دیگر درختان میوه - در انتهای شاخه های کوچک نقاشی شده اند. اروپاییان با نخوت خاص خود در آن زمان تصور میکردند که نقاشان بومی آمریکای جنوبی این درخت را اشتباه ترسیم کرده اند نه آنها! ده سال طول میکشد تا درخت کاکائو به بلوغ برسد. در این زمان طول آن به 9 تا 11 متر میرسد و بهترین میوه از آن به عمل می آید. البته در مزارع کاکائو درخت را در حد 6-5 متر کوتاه میکنند تا چیدن میوه از آن ساده تر باشد.

گل
گل درخت کاکائو بسیار زیبا است و تقریبا در تمام طول سال دیده میشود. در واقع درخت کاکائو در طول سال غرق گل است زیرا تعداد این گلها حدود 50000 عدد در سال است. یک نکته جالب در باره گل کاکائو این است که علی رغم ظاهر زیبای آن، این گل هیچ بو یا طعمی ندارد و به همین دلیل حشراتی که موجب گرده افشانی گلها میشوند، به آن جذب نمیشوند. درنتیجه از هر هزار گل تنها یکی به میوه کاکائو تبدیل میشود.

فرایند رشد میوه
رنگ میوه رسیده کاکائو طیف وسیعی از زرد-قهوه ای تا قرمز را در بر میگیرد. بسته به نوع میوه، 8-4 ماه طول میکشد تا میوه برسد. هر میوه شامل چیزی حدود 30 دانه بیضی شکل است که با ماده خمیر مانند ترش و شیرینی پوشیده شده است. اگر یک دانه کاکائوی تازه را گاز بزنید، اصلا نمیتوانید باور کنید که پشت این مزه ترش و تلخ، عطر بی نظیر و مزه عالی شکلات نهفته باشد. زیرا تا رسیدن به این محصول لوکس و گران قیمت راه زیادی باید طی شود.

میوه و دانه های کاکائو

به دلیل میزان اندک گرده افشانی و باروری، هر درخت حدود 50 تا 60 میوه در سال تولید میکند. در نتیجه پس از اینکه میوه ها عمل آمده و دانه ها جدا شدند، میزان تولید هر درخت در سال چیزی حدود 10-7 کیلو دانه خواهد بود. هر دانه کاکائو حدودا شامل 54% کره کاکائو، 11.5% پروتئین، 9% نشاسته و صدها عنصر دیگر از جمله تئو برومین (Theobromin)، کافئین (caffeine) و روغنهای آروماتیک (aromatic oils) بودار است. تئوبرومین اثری مانند کافئین دارد و به همین دلیل مصرف شکلات، بخصوص برای کودکان باید محدود باشد.

انواع کاکائو
برای مصرف انسان سه نوع دانه کاکائو مناسب وجود دارد. آنها کریولو (Criollo)، فوراستروس (Forasteros) و ترینیتاریو (Trinitario) هستند. کریولو در اسپانیایی به معنای "بومی" است. این همان نوع کاکائویی است که در 1502 توسط کریستف کلمب (Christopher Columbus) در جزیره گوانایا (Guanaja) کشف شد. کریولو در سراسر آمریکای جنوبی که هوایی معتدل و خاکی غنی دارد، یافت میشود. این نوع کاکائو به عنوان شاه دانه کاکائو شناخته میشود. رایحه بسیار ملایم و میزان اسیدیته کمی دارد. این دانه ها کمیاب ترین و گران ترین دانه های کاکائو به شمار می آیند.

فوراستروس در اسپانیایی به معنی "خارجی" است. منطقه اصلی آن کوهستانهای آمازون است و این نوع کاکائو 80% کل کاکائو تولید شده در جهان را تشکیل میدهد. درخت آن بلند و قوی است اما متاسفانه رایحه ضعیف و تلخی دارد. شکلاتی که از دانه های فوراستروس ساخته میشود بسیار تیره و تقریبا سیاه رنگ است و طعم تلخ و تا حدودی ناخوشایند دارد.اما همیشه استثنائاتی هم وجود دارد. پرورش دهندگان کاکائوی فوراستروس در اکوادور (Equador) موفق شده اند نوع بسیار خوبی از آن را پرورش دهند که به Le Cacao Nacional معروف است.

ترینیتاریو دانه پیوندی از دو نوع مذکور است. این گونه کاکائو پس از حادثه طبیعیی که موجب از بین رفتن بیشتر درختان نوع کریولو در ترینیداد (Trinidad) شد، به وجود آمد. 30 سال بعد نوع فوراستروس به جزیره وارد شد و در آنجا کاشته شد. باقیمانده درختهای کریولو با درختهای جدید بارور شدند و به زودی گونه ترینیتاریو به وجود آمد. این گونه دارای طعم کریولو و میزان بالای باردهی فوراستروس است. در حال حاضر این گونه بیشتر در اندونزی، آمریکای جنوبی و جزایر کارائیب میروید و 15-10% کل کاکائوی جهان را تشکیل میدهد

 

 

 

 

جنگل های مانگرو (حرا)

جنگل های مانگرو واکوسیستم های کاملا ویژه ای هستند که اجتماعات گیاهی وجانوری آنها درارتباط با شرایط خاصی می تواند شکل می گیرد . جنگلهای حرا جنوب ایران درنوار ساحلی خلیج فارس ودریای عمان آخرین پراکنش جنگلهای مانگرو در جنوب شرقی آسیا به شمار می روند این جنگلها از یک یا گاهی دو گونه مانگرو تشکیل شده وفروان ترین گونه آن حرا است که درمنطقه حفاظت شده حرا به تنهایی حضوردارد.جزرومد آب دریا در سواحل که بطور موزون ومستمرهرروزانجام می شود در شکل گیری تنوع حیات این اکوسیستم نقش اساسی دارد. منطقه حفاظت شده حرا که در تنگ خوران بین جزیره قشم ،سواحل حوزه بندر خمیرودر مصب ودلتای رودخانه مهران قرارگرفته از سال 1351 انتخاب وتحت حفاظت قرار گرفته است . بندرخمیردر شمال غرب منطقه حفاظت شده مهمترین شهراطراف منطقه محسوب می شود بنادر پل -لافت کهنه ولافت نو نیزآبادیهای مهم حاشیه این منطقه محسوب می شوند که پل درنوارساحلی شمالی و بنادرلافت درشرق منطقه واقع شده اند.جاده اصلی بندرعباس به بندرخمیرازشمال منطقه بویژه از طریق دو بندر لافت و پل توسط قایق قابل دسترسی است . این جنگل ها نه تنها در سطح ملی حائزاهمیت هستند .بلکه دارای دو نوع ذخیره زیست کره((MAB وتالاب بین المللی نیزمی باشند.این جنگلهای با محیط زیست پویا ،سازوکارهای پیچیده ،پرندگان نادر،آبزیان غیرمتعارف ،کارکردهای مختلف ،ارزشهاوزیبایی های سحرا نگیزخود پدید های شگفت انگیزی می باشند که برای طیف گسترده ای ازمردم از جذابیت های خاصی بر خوردار ند . قابلیتهای پژوهشی وآموزشی این نظام اکولوژیک استثنایی ومنحصر به فرد همان قدر برای دانشجویان جذابیت دارد که دیدغروب سحر انگیز جنگل های نیمه شناور آن برای مردم عادی.این جنگل ها کانون دیدنی های غیر متعارف و حیرت آور است .دیدن ماهی خزنده ،پرندگان نادر همچون اگرت بزرگ ، گیلان شاه و حواصیل هندی در کنار عقاب ماهیگیر ،نوک قاشقی،پلیکانها و فلا مینگو ها همیشه امکانپذیر نیست اما جنگل ها همیشه بهاردریایی حراهمه این دیدنی ها را یکجا به بازدید کنندگان خود سخاوتمندانه عرضه می کنند .بی دلیل نیست که امروزه مناطق حفاظت شده درکل نوار ساحلی جنوب کشوروبویژه در عرصه مانگروها این میراث های طبیعی بی همتا را برای نسل حاضر وآتی حفظ کنیم

در تپش اضطراب درونيت

بياد آور روشنی چشمان آسمان را

دو چشمی که برای آواره بودنت گريسته است.

پس کی شکوفه می دهی؟!

جرات رويش در بيابان

سعی تمام جنگل ها را به سخره می گيرد!

 

میخوام درباره ی درختی صحبت کنم که ویژگی های خاصی داره و برای همین من از این درخت واقعآ خوشم میاد

شب خسب                               Albizzia julibrissin

این گیاه به صورت درختی در جنگلهای شمال ایران میروید و بومی منطقه بوده و از راسته Leguminoseae  (تیره نخود) و تیره ی Mimosaceae ( تیره گل ابریشم ) بوده و میوه های ان از نوع نیام است . برگهای این درخت به صورت  مرکب شانه ای بوده که در عکسی که من از این درخت در رودخانه ی تالار قاءمشهر گرفتم گویای این امر است .

 

 

 

این درخت به این علت نامگذاری شده که بر گهای شانه ای این درخت شبها به اصطلاح میخوابند یا جمع میشوند . نام این درخت به زبان مازندرانی ول ولی بوده واین درخت دارای مصارف زیادی است . به گفته یکی از روستاییان سوادکوهی از چوب این درخت در قدیم برای ساخت مسکن و برگهای این درخت خوراک لذیذی برای دامهاست .

شب خسب  به گفته ی بعضی از اساتید ما اخرین درخت بومی جنگلهای شمال است که گل میدهد و گلهای این درخت منظم . تعداد پرچم های ان زیاد و کاسبرگها ازاد و به هم پیوسته بوده و گل به رنگ صورتی است . عکس زیر که من در روستای اتوی زیراب از این درخت گرفتم گویای زیبایی این درخت است .

 

پرورش گردو

گردو

در یونان قدیم و در مصر باستان در معبد ‍ژوپیتر برای كسانی كه تازه ازدواج می كردند، برگ و شاخه های گردو را زیر پایشان می انداختند وبر این باور بودند كه عروس و داماد از قید جادو و طلسم رها شده و خوشبخت زندگی خواهند كرد.

برابر بررسی های دیرین شناسی گیاهی و گرده شناسی در روی كره ی زمین، گونه های مختلف گردو از زمان های بسیار قدیم به ویژه از دوران سوم زمین شناسی وجود داشته است.

و از دوران چهارم زمین شناسی به بعد آثار درخت گردو از جمله گرده ی آن در كشورهای اروپای شرقی به دست آمده است .

منشاء درخت گردو را اسیای غربی و نواحی هیمالیا می دانند . در ایران نیز گردو در جنگلهای شمال از استارا تا گلی داغ در جلگه و ساحل تا ارتفاع۲۲۰۰ متر از سطح دریا انتشار دارد و به طور پراكنده یا كم و بیش انبوه در جنگلها از جمله جنگلهای غرب و در راه سنندج به مریوان به طور خودرو دیده می شوند ولی وحشی بودن آن در ایران مشكوك است.

احتمالا كهن ترین درخت گردو در ایران در "اورگان" شهر كرد وجود دارد. برابر نوشته ای كه از نزدیك این درخت از زیر خاك بدست آمده است، تاریخ كاشت آن به زمان یزدگرد ساسانی و حدود۱۴۰۰ سال پیش می رسد.

● طبقه بندی گیاهی

گردو با نام علمیJuglans از خانواده ی Juglandaceae است. نام علمی این جنس از كلمه لاتین Jovis-Glans به معنی فندق ژوپیتر گرفته شده است.

انواع این درخت در چین ،ژاپن،فرانسه و آمریكا كشت می شود مهمترین گردوهای موجود دردنیا معروف به گردو ی ایرانی است . زیرا ابتدا از ایران به خاور میانه و از آنجا به یونان و روم و سپس به انگلستان و بعد به امریكا برده شده است. گردو ی ایرانی تنها گونه ای از این خانواده است كه مغز آن از نظر خوراكی مصرف اقتصادی دارد .

گردوی معمولی درختی است یك پایه كه بلندی آن از ۱۰ تا ۲۵ متر متغییر است،گردو دارای برگهای مركب شانه ای است و درختی یك پایه است كه گلهای نر و ماده روی یك درخت به صورت جدا گانه ظاهر می شوند.

گامت های ماده گردو دگر گشن است گرده افشانی آن به وسیله باد انجام می شود و حشرات در آن نقشی ندارند.

● پراكنش جغرافیایی

درخت گردو از درختان بسیار با ارزش و از پهن برگان است كه در بسیاری از نقاط جهان در نیمكره شمالی از مركز تا شرق اروپا و قفقاز و شمال و مركز ایران تا دامنهای هیمالیا و كشور چین و ژاپن و همچنین گونه هایی از آن در آمریكای شمالی و جنوبی به طور طبیعی می رویند و كاشته می شوند. تنها جنگل طبیعی باقی مانده از این محصول در دنیا هم اكنون در قرقیزستان و در شرایط بسیار خوب موجود است .

در ایران كاشت گردو از دره گز و مغان در شمال كشور تا اقلید فارس در جنوب و از ارتفاعات جنوب غربی ارومیه تا كوه تفتان در جنوب شرقی بین طولهای جغرافیایی ۴۵تا ۶۵ درجه به خوبی می رویند ولی بهترین بازدهی مربوط به باغهایی است كه در ارتفاعات دامنه های البرز، خراسان ، آذربایجان و دامنه های زاگرس ( به ویژه تفرش،گلپایگان و تویسركان ) قرار دارند . همچنین اطراف كوههای لاله زار و جبال بارز منطقه ایاست كه از مراكز عمده گردو كاری كشور به حساب می آید.

● ارقام

گردوهایی که در نقاط گردو خیز ایران کاشته شده اند از گونه گردی معمولی یا Juglans هستند. رقم های این گونه از نظر باغبانی هنوز کاملاٌ مشخص نشده اند. این گردوها در نقاط مختلف ایران با نام های گونگون محلی نامیده می شوند.

با وجود تفاوت های ظاهری ،ممکن است برحی از انواع ،رقم واحدی باشند ولی نام های گوناگون داشته باشند. با این توصیف مهمترین انونع گردو که در ایران کاشته می شوند عبارتند از :

گردوی کاغذی ، سنگی ، ماکویی ، سوزنی ، نوک کلاغی ، ضیا آبادی ، خوشه ای ،سبزوار ،

آمیخته خراسان ،مازندران ، شهمیرزاد ، قزوین و طالقان ، آذربایجان ، همدان وتویسرکان ، سایر مناطق .

● سطح زیر کشت گردو در جهان

بر اساس اطلاعات سازمان خواربار جهانی (FAO) در سال ۱۹۷۷، سطح زیر کشت گرئو جهان ۵۱۸۴۹۰ هکتار بوده است که نسبت به سال گذشته یک درصد کاهش ونسبت به سال ۱۹۸۸(سال پایه) ۲۲درصد افزایش داشته است .

از سال ۱۹۸۸تا۱۹۹۷در یک دوره ده ساله سطح زیر کشت گردو در جهان بهطور کلی سیر صعودی داشته است . در آغاز دوره مورد بررسی (سال پایه) سطح زیر کشت گردو جهان ۴۲۳۲۷۱ هکتار بوده که در سال ۱۹۹۷به ۵۱۸۴۹۰ هکتار رسیده است. دراین دوره سطح افزایشی برابر ۲۲درصد و مقدار تولید افزایشی برابر ۲۷درص-د نشان می دهد.

در بین کشورهای جهان چین با دارا بودن ۱۶۰۰۰۰ هکتار اراضی زیر کشت گردو به تنهایی حدود ۳۱ درصد از کل اراضی زیر کشت گردو را به خود اختصاص داده ومقام اول را داراست . پس از آن آمریکا با ۶۸۸۰۰ هکتار ، ترکیه با ۵۷۴۵۰ هکتار وایران با ۴۱۷۶۶ هکتار به ترتیب مقام های دوم تا چهارم را به خود اختصاص می دهند .

▪ سطح زیر کشت گردو در ایران

براسا س آخرین اطلاعات موجود ، سطح زیر کشت گردو در ایران در سال زراعی ۷۶-۷۵ برابر ۴۱۷۶۶ هکتار بوده است که نسبت به سال زراعی گذشته حدود ۱۷ درصد ونسبت به سال پایه ۲۵۹ درصد افزایش نشان می دهد .

سطح زیر کشت گردو در ده سال مورد بررسی به طور کلی سیر صعودی داشته است ، در آغاز دوره (سال پایه) سطح زیر کشت گردو ایران ۱۱۶۴۴ هکتار بوده که درسال زراعی ۷۶-۱۳۷۵به ۴۱۷۶۶ هکتار رسیده است .

بر اساس آمار موجود در سا ل ۱۳۷۶ بیشترین سطح زیر كشت در استان كرمان با ۵۱۷۱ هكتار كه ۴/۱۲ درصد از سطح زیر کشت گردو کشور می باشد پس از کرمان که مقام اول را از این نظر دارا است استان های همدان ، قزوین ف آذربایجان شرقی ، کرمانشاه ، خراسان و فارس به ترتیب دوم تا هفتم را به خود اختصاص داده اند. استان سیستان وبلوچستان با ۵ هکتار کمترین سطح زیر کشت گردو در کل کشور را دارد. کرمان ، همدان ، قزوین ، آذربایجان شرقی ،کرمانشاه ،خراسان و فارس جمعاٌ ۵۴ درصد از سطح زیر کشت گردو کل کشور را داشته و مهمترین مناطق کشت گردو به شمار می آیند .

● تولید گردو در جهان

بر اساس آخرین اطلاعات منتشر شده از سوی سازمانم خوار بار جهانی مقدار تولید گردو جهان درسال ۱۹۹۷ برابر ۱۰۹۷۰۶۴ تن بوده است که نسبت به سال قبل ۲/۲ درصد و نسبت به سال پایه (۱۹۸۸) ۲۷ درصد افزایش نشان می دهد .

در بین کشورهای جهان ، ده کشور هر یک بیش از ۲۰۰۰۰ تن گردو در سال ۱۹۹۷ تولید کرده اند که دربین آنها آمریکا با تولید ۲۴۴۰۰۰ تن ، رتبه اول راداراست. این کشور به تنهایی ۲/۲۲ درصد گردو جهان را تولید می کند. پس از آمریکا ، چین با تولید ۲۴۰۰۰۰ تن دومین کشور عمده تولید کننده گردو جهان به شمار می رود .

ایران با تولید ۱۲۴۸۷۲ تن ، ۴/۱۱ درصد از تولید گردو جهان را دارا است و مقام سوم را به خود اختصاص داده است.

در بین کشورهای عمده تولید کننده گردو جهان ، میزان تولید سال ۱۹۹۷ نسبت به سال گذشته در کشورهای آمریکا ، چین ، ایران و فرانسه افزایش و در کشورهای رومانی ، هند ویونان کاهش تولید وجود داشته و در بقیه کشورها تولید تغییری را نشان نمی دهد .

▪ تولید گردو در ایران

در سال زراعی ۷۶-۱۳۷۵ میزان تولید گردو در کشور ۱۲۴۸۷۲ تن است که نسبت به سال گذشته ۳/۱۰ درصد افزایش و نسبت به سال پایه ۲۳۰درصد افزایش داشته است .

میزان تولید گردو کل کشور در ده سال مورد بررسی از ۳۷۸۲۱ تن آغاز شده وبه ۱۲۴۸۷۲ تن رسیده است . کمترین میزان تولید گردو کل کشور در سال زراعی ۶۷-۱۳۶۶ بوده که این روند از ابتدای دوره مورد بررسی سیر صعودی داشته تا اینکه در سال ۷۶-۱۳۷۵ به رقم ۱۲۴۸۷۲ تن رسیده است.

براساس آمار موجود در سال ۱۳۷۶ بالاترین مقدار تولید در استان همدان با تولیدی برابر ۲۰۱۷۵ تن می باشد که ۱۶درصد از تولید کل کشور را به خود اختصاص داده است و پایین ترین مقدار با ۲۰تن از تولید کل کشور مذبوط به استان سیستان وبلوچستان است .

پس از همدان ، استان فارس از نظر تولید گردو در مقام دوم قرار دارد که با احتساب تولید استان های آذربایجان شرقی ، تهران ، کرمان ، قزوین ، کردستان ، کرمانشاه و خراسان جمعاٌ ۷۲درصد از تولید کل کشور را به خود اختصاص داده اند و مهمترین مناطق تولید به شمار می آیند.

● عملكرد گردو در جهان

درسال ۱۹۹۷ براساس اطلاعات به دست آمده از فائو ، متوسط عملكرد گردو در جهان ۲۱۱۶ كیلوگرم در هكتار بوده است كه نسبت به سال قبل با ۷۲ كیلوگرم (۵/۳درصد ) ونسبت به سال ۱۹۸۸ (سال پایه) با ۷۲ كیلوگرم افزایش ، ۵/۳ درصد رشد داشته است .

در بین كشورهای عمده تولید كننده گردو در سال ۱۹۹۷ كشور رومانی با متوسط تولید ۱۴۱۳۶ كیلوگرم در هكتار بالاتریت عملكرد را به خود اختصاص داده است و نسبت آن به عملكرد جهانی ۶۶۸ درصد بالاتر است. پس از رومانی ، آمریكا با تولید ۳۵۴۷ كیلوگرم در هكتار در جایگاه دوم قرار دارد . كشورهای ایران و اكراین نیز به ترتیب با عملكردهای ۲۹۹۰ و۲۳۴۱ كیلوگرم در هكتار دررتبه های بعدی قرار گرفته اند كه بالاتر از عملكرد جهانی بوده است .كشور هند با متوسط تولید ۸۶۸ كیلوگرم در هكتار پایین ترین عملكرد را در بین كشورهای عمده تولید كننده این محصول به خود اختصاص داده است .

در سال ۱۹۹۷ عملكرد در هكتار گردو ایران ۲۹۹۰ كیلوگرم بوده كه نسبت به متوسط جهانی ۱۴۱ درصد بوده است.

▪ عملكرد گردو در ایران

عملكرد در هكتار گردو كل كشور در سال زراعی ۷۶-۱۳۷۵ ، ۲۹۹۰ كیلوگرم بوده كه نسبت به سال گذشته ۵/۵ درصد و نسبت به سال پایه (۶۷) حدود ۸ درصد كاهش داشته است .

در دوره ده ساله مورد بررسی ، بیشترین مقدار عملكرد گردو با ۴۲۶۶ كیلوگرم به سال زراعی ۷۲-۷۱ وكمترین آن با ۲۹۶۱ كیلوگرم به سال زراعی ۶۸-۱۳۶۷ مربوط است .

دربین استان های كشور در سال زراعی ۷۶-۱۳۷۵ بالاترین تولید در واحد سطح با ۸۰۰۰ كیلوگرم مربوط به استان خوزستان وپایین ترین آن با ۶۰۳ كیلوگرم متعلق به استان قم بوده است.

● آب وهوا

درخت گردو درطول تابستان و زمستان نسبت به گرما و سرمای بیش از حد حساس است. در طول دوره خواب زمستانه ، گردو می تواند سرمای ۱۱- درجه سانتی گراد را بدون خسارت جدی تحمل کند ولی پس از شروع رشد ، سرمای ۲- تا ۳- درجه سانتی گراد موجب از بین رفتن برگها ، شاخه ها و گلها شده ودر نتیجه محصول کاهش می یابد. به علاوه شاخ و برگ درختانی که تا اواخر پاییز به رشد خود ادامه می دهند در معرض خسارت سرما قرار می گیرد. مقاومت ارقام مختلف گردو نسبت به سرما متفاوت است.

دمای بالاتر از ۳۸ درجه سانتی گراد موجب آفتاب سوختگی پوست سبز و چروکیدگی مغز گردو می شود و گاهی اوقات نیز میوه ها پوک می شوند. در رطوبت نسبی کم و دمای بالاتر از ۴۰ درجه سانتی گراد ، به گردو خسارت جدی وارد می شود. دمای پایین تابستان نیز مناسب نیست زیرا موجب می شود میوه ها به اندازه کافی پر نشود . هوای خنک در طی فصل رشد ، برداشت محصول را به تاخیر انداخته و در نتیجه باغداران متضرر می شوند. بنابراین هوای خنک و فصل رشد کوتاه از عوامل محدود کننده پرورش گردو هستند. گردو نیز مانند سایر میوه ها مناطق معتدله در زمستان به مقدار سرمای معینی نیاز دارد تا خواب آن برطرف شود که به این ترتیب در بهار رشد رویشی و گلدهی کافی خواهد داشت. در صورت عدم وجود سرمای کافی ، بازشدن جوانه ها و گلدهی نامنظم شده وبه تاخیر می افتد واین موجب کاهش محصول و خشک شدن سر شاخه ها می شود. نیاز سرمایی ارقام مختلف گردو متفاوت است.

▪ بارندگی

بارندگی و رطوبت در اواخر فصل بهار و در تابستان موجب افزایش شیوع بیماری بلایت گردو می شود ولی ارقامی که برگهای آنها دیرتر ظاهر می شود ، معمولاً ا ز آلودگی مصون می مانند. در صورتی که میزان بارندگی سالیانه حدود ۸۰۰ میلی متر باشد می توان درخت گردو را با موفقیت کاشت ولی در مناطق خشک تر آبیاری تکمیلی نیز ضروری است. در شرایط آب وهوایی بسیار خشک احتمال دارد که درختان رشد مطلوبی داشته باشند ولی میوه ها به خوبی پر نمی شوند. درختان گردو نسبت به شرایط نامطلوب سازگار هستند. مشاهده شده است که در شرایط نامساعد محیطی ، پرورش درختان گردو به صورت درختچه از نظر سازگاری مناسب بوده است.

▪ خاک

قبل از کاشت گردو ابتدا باید خاک رویی ، خاک زیرین ، زهکشی ، واکنش شیمیایی خاک (pH) و قابل استفاده بودن عناصر مختلف مورد آزمایش قرار گیرد. تجزیه خاك رویی وخاك زیرین اطلاعات مفیدی در مورد وضعیت خاك به دست می دهد. خاك رویی باید حاصلخیز بوده و زهكشی خوبی داشته باشد. گردو در مقایسه با سایر میوه های معتدله كه معمولاً در خاك هایی با اسیدیته كم رشد می كنند ، به خاك خنثی نیاز دارد. میزان اسیدیته خاك در قابل جذب بودن مواد معدنی مؤثر است.

اكثر عناصر معدنی در دامنه اسیدیته ۶ تا ۷ برای گیاه قابل جذب است. معمولاً در مناطق سرد واكنش شیمیایی خاك اسیدی است كه با اضافه كردن آهك ، می توان آنرا افزایش داد. غیر از خاك رویی ، وضعیت خاك زیرین نیز برای گردو اهمیت دارد زیرا ریشه های آن تا عمق ۳ متری خاك نفوذ می كنند. خاك زیرین باید عاری از سنگ ، رس سفت و لایه های غیر قابل نفوذ كه رشد ریشه را محدود می كنند باشد. درخت گردو خاك فقیر ، خاك سطحی و خاك خشك را بهتر از شرایط آب وهوایی نامساعد تحمل می كند. در ضمن خاك باید عاری از نماتد های مولد زخم ریشه و بیماریهای قارچی باشد.

تکثیر گیاه بگونیا

تکثیر گیاه بگونیا از طریق خواباندن برگ های آن

  

1- آماده کردن برگ های بگونیا برای تکثیر

  

2- محکم کردن جای برگ ها در خاک

  

3- برگ های بگونیا در جای خود در خاک محکم شده اند

  

4- اولین جوانه های بگونیا

  

5- جوانه های گیاه بگونیا در مراحل اولیه رشد

  

6- گیاه تازه رشد کرده بگونیا در 5 هفتگی

  

7- قلمه برگ های جوان بگونیا در آب

مراقبت از گیاهان اپارتمانی -لیندا

لیندا ( ELEPHANT FOOT TREE )

NOLINA RECURVATA (BEAUCARNEA)

این گیاه به نخل دم اسبی و لیندا مشهور است اما نام علمی آن BEUCARNEA RECURVATA است. بومی جنوب غرب آمریکا و مکزیک است و به زندگی بیابانی عادت دارد. برگ های آن باریک و کشیده و ضخیم و مقاوم ، مجنون و آویزان و فنری است. این برگ ها سطح مقطع کمی دارند تا مانع از هدر رفتن آب گیاه شوند. حالت زیبای آن ناشی از سرازیر شدن برگ ها به طرف پایین بخصوص در سنین بالاست. انتهای ساقه ضخیم می شود و شکل عجیبی به خود می گیرد و نام انگلیسی آن به معنی پای فیل به همین علت است. پایه بسیار بزرگ و ورم کرده گیاه، آب را در خود ذخیره می نماید.

ارتفاع لیندا ممکن است به دو متر هم برسد. با بالا رفتن سن گیاه از ساقه آن جوانه هایی می روید که به خاطر حفظ شکل و فرم آن باید فوراً حذف گردند.

نگهداری از آن برای باغبان های آماتور نیز ساده است.

نیازها

نور :

در نور کامل بهترین رشد را دارد، اما گیاه خود را به نور متوسط هم عادت می دهد و در نیم سایه نیم آفتاب هم رشد خوبی دارد. هر چند وقت یکبار گلدان را به محل پر نور ببرید. کلاً سعی کنید نور آن کافی باشد (نور مستقیم آفتاب ارجحیت دارد).

دما :

حرارت مناسب برای این گیاه، «بسیار گرم» است. اما با حرارت متوسط هم تطبیق می یابد (اگر در محل خنک پرورش یافته است بهتر است به ندرت آبیاری شود).

در زمستان حرارت 10 تا 13 درجه برای آن مناسب است. در صورت افت دما آبیاری را قطع کنید.

آبیاری :

چون این گیاه توانایی نگهداری آب را در درون خود دارد، باید گذاشت تا خاک گلدان ، بین دو آبیاری، تقریباً به طور کامل خشک شود. سطح رطوبت نیز بهتر است پایین نگه داشته شود.

جهت مرطوب نگهداشتن گلدان 2 تا 3 بار در هفته در تابستان آبیاری نمایید. در بهار و پاییز هفته ای یکبار و در زمستان به آن هر سه هفته یکبار آب دهید. در زمستان و دمای پایین در صورت آبیاری زیاد از اندازه، برگ ها ریزش می کنند.

خاک :

بهترین خاک خاک لیمونی است ( ترکیبی از رس ، شن ، مواد آلی که بهتر است در مواد آلی از خاک برگ بیشتری استفاده شود تا خاک کمی از لوم سبکتر باشد )

برای تعویض گلدان همیشه یک ترکیب سبک - با شن و ماسه - انتخاب کنید که زه کشی خوبی داشته باشد... قرار دادن گیاه در گلدان بزرگ تر، باعث رشد گیاه می شود.

تکثیر :

کاشت بذر در خاک پیت در هوای گرم یا ریشه دار نمودن جوانه های ظاهر شده روی ساقه ؛ البته تکثیر این گیاه برای آماتورها و در منزل بسیار دشوار و تقریباً ناممکن است.

نکته:

برگ های مرده ی انتهای گیاه را جدا کنید.

حداکثر سالی یک بار...با استفاده از محلول 10-10-10

منابع

WWW.ANZALIFLOWERS.PERSIANBLOG.COM

HTTP://WWW.ALWAYS-ONLINE.COM/OWENS/PLANT/PONYTAIL.HTM

مراقبت از گیاهان اپارتمانی -برگ بیدی

مراقبت از گیاهان آپارتمانی - برگ بیدی

(گروه ترادسكانتیا)The TRADESCANTIA Group

این گروه از خانواده ی كملیناسه و دارای گونه های متعدد است و بیشتر آنها را برای تزئین طاقچه ی گلخانه ها و پشت پنجره ها و بالكن های سرپوشیده نگهداری می كنند و احتیاج به خاك مرغوب و تقویت شده دارد.

تمام گیاهان این گروه دارای ساقه های رونده و برگ های بیضی شكل هستند كه اغلب با رنگهای متنوعی در طول برگ تزیین شده اند و برای پرورش در سبدهای آویزان بسیار مناسبند.

رشد آنها بسیار سریع  است و در فصل بهار و تابستان در فضای آزاد به خوبی پرورش می یابند. برای آنكه گیاه  پرپشت و زیبائی شود، لازمست سرشاخه های آنرا مرتباً قطع نمود و هر ماهه كود مایع تقویتی به آن داد. بسیاری از آنها گل های سفید یا سوسنی و شیری رنگی می دهند كه جنبه تزئینی ندارد. گلهای آنها بیشتر در اواخر فصل تابستان ظهور می كند، ولی در مناطق معتدل گرم، در اواخر بهار گل می دهند.

انواع مختلف ترادسكانتیا در شش تیره ی مختلف به شرح زیر بیان می گردد:

1-تیره ترادسكانتیا كه به نام یهودی سرگردان (wandering Jew) مشهور است، دارای واریته های مختلفی به قرار زیر است:

بلوسفلد دیانا واریه گاتا blossfeldiana variegate كه دارای ساقه های پرزدار و برگ های كرم رنگ و حاشیه ی سبز و زیر برگ ارغوانی است .

گونه های دیگر آن

: فلومی تنزیس واریه كاتا fluminesis variegataكه بر روی ساقه های باریك و بلند آن برگ های بیضی شكل كشیده  با خطوط سبز روشن و كرم و لبه سرخ رنگ می روید. نوع دیگر فلومی تنزیس تری كالر fluminesis tricolor و البوویتاتاalbovittataمی باشد.

2-تیره زبریناzebrineدارای ریشه های نابجاست و به سرعت در جهت نور رشد می كند. ساقه های گوشتی و ضخیم آن دارای برگ های سبز مایل به نقره ای با نوارهای سبز روشن با قرمز و سطح زیرین برگ ارغوانی روشن است. انواع مهم آن پندولاpendula و پرپوسی ایpurpusii می باشد.

  

3-تیره ی كالیسیا callisia دارای شاخه ای ترد و شكننده با رنگ ارغوانی روشن است. برگ ها دارای رگه های طولی به رنگ كرم  و پشت برگ ها ارغوانی است.

4-تیره سیانوتیس cyanotisدارای برگ های گوشتی پوشیده از پرزهای نرم و ساقه ارغوانی آن خود را به طرف پائین گلدان می كشاند.

5-تیره  ست كریزیا  setcreasea كه دارای گونه های متعدد بوده و برگ های دائمی دارد. ساقه  و برگ ها به رنگ ارغوانی تیره  است. گلهای زردرنگ بسیار كوچكی تولید می كند كه جنبه ی زینتی ندارد. از انواع آن پورپورآ یا  قلب ارغوانی است  كه رنگ ارغوانی خود را پس از مدتی كه در سایه بماند از دست می دهد.

6-تیره سیدرازیسsiderasis دارای برگ های پهن و برجسته با رگبرگ های كرم و زرد است كه به موازات طول برگ كشیده شده و پرزهای قهوه ای رنگی دارد كه سطح برگ را پوشانده و سطح زیرین برگ قرمز رنگ است. از انواع آن فوسكاتاfuscata است كه احتیاج به نور فراوان دارد.

نگهداری

درجه حرارت – به سرمای زمستان بسیار حساسند و در كمتر از 8 درجه از بین می روند.

نور

– بسیاری از انواع گیاهان این خانواده احتیاج به نور فراوان و نور مستقیم خورشید دارند. در هر صورت باید آنها را در محل پرنور ساختمان قرار داد.آبیاری – در بهار و تابستان احتیاج به آبیاری روزانه دارند و در فصل زمستان هفته ای یك مرتبه آبیاری كافیست.

تكثیر

– در موقع تغییر گلدان در هنگام بهار قلمه های آنرا در ماسه شسته می كارند  و سال بعد به گلدان منتقل می كنند. فقط تكثیر سیدرازیس از طریق تقسیم ریشه است.

مشكلات پرورشی

- طویل شدن و كم برگ شدن شاخه ها؛ علت آن كافی نبودن نور محیط، كم آبی و كمبود مواد غذائی گیاه است. بایستی شاخه های باریك شده را قطع نمود و نسبت به رفع نواقص گیاه از جمله تغذیه با كود محلول تقویتی اقدام كرد.

- زائل شدن رنگ برگ ها؛ علت آن كافی نبودن نور است.

- شاخه ها سست و خم  می شود و برگ ها زرد، و نقاط قهوه ای رنگی در سطح برگ ظاهر می گردد. علت آن كمبود آب است  ولی در هر صورت بین دو آبیاری بایستی خاك سطح گلدان كاملاً خشك گردد.

- نوك برگ ها قهوه ای شده و چروك می خورد. علت آن خشكی هوا و وجود كنه قرمز در زیر دمبرگ هاست. بایستی برگ های آسب دیده را قطع نمود و سطح برگ ها را با غبارپاش شستشو داد. چنانچه آلودگی شدید باشد، هر 15 روز یك مرتبه از اول بهار تا آخر فصل تابستان با محلول دو در هزار مالاتیون سمپاشی می نمایند.

منبع: پرورش گل در باغ، خانه، و آپارتمان؛ تالیف مهندس حسن حسنی زاده

مراقبت از گیاهان اپارتمانی -اماریلیس

مراقبت از  گیاهان آپارتمانی - آماریلیس

نام علمی: هیپستروم HIPPEAS- TRUM

خانواده: آماریلیداسهAMARYL- LIDACAE

نام لاتین: آماریلیسAMARYLLIS

سرزمین مادری: آمریكای جنوبی

تعداد گونه ها: 75 گونه

رنگ گل ها: رنگ گل ها بستگی به واریته دارد. سفید، قرمز، ارغوانی و یا صورتی.

تكثیر:گیاهی است دارای پیاز، برای تكثیر آن به دو روش می توانیم عمل كنیم:

الف: كاشت بذر:بذرها را در بهار، زمانی كه درجه حرارت هوا معادل 16 تا 18 درجه سانتی گراد باشد به خاك بسپارید.

ب: كاشت پیاز: معمول ترین روش ازدیاد آماریلیس استفاده از پیاز آن است.

در این روش وقتی آماریلیس را تكثیر كنید رنگ گل ها ثابت می ماند (رنگ گل های ازدیاد یافته مطابق رنگ آماریلیسی خواهد بود كه پیازش را تكثیر كرده اید).

برای این منظور باید پیازچه ها را از هم باز كنید و آنها را زمانی كه گیاه در حال استراحت است به خاك بنشانید.

خاك مناسب:گیاهان پیازدار به خاك های سبك احتیاج دارند. برای آماریلیس مناسب ترین بستر مخلوطی است  از رس، ماسه، كود حیوانی پوسیده و خاكبرگ. این مواد را به نسبت مساوی با هم مخلوط كنید.

نور و گرما: گیاهی است تا حدودی گرما دوست و روشنایی پسند. نور مستقیم آفتاب باعث شكوفایی گلهایش می گردد.

آب:وقتی خاك خشك شد به آن آب بدهید.

كوددهی: فقط زمانی به آن كود دهید كه عمر گل هایش تمام شده باشد.

بعد از پایان دوره گل دهی هر پانزده روز یكبار به آن كود بدهید. از پاییز كه گیاه  استراحت زمستانه را آغاز می كند كوددهی را قطع كنید.

مراقبت های لازم:وقتی عمر گل ها تمام شد، آنها را از ابتدای ساقه گل دهنده قطع كنید. سپس به طور مرتب به آماریلیس آب و كود بدهید در این مدت باید گلدان در محل روشن قرار داشته باشد.

این كارها را به این دلیل باید انجام دهید كه پیازها و برگ هایش تقویت  شوند. اواخر تابستان یا اوایل پاییز برگهایش زرد می شوند. جای نگرانی نیست زیرا دیگر موقع استراحت گیاه است، اما پیازهایش سرحال و سالمند.

از این به بعد دیگر به آن آب و كود ندهید. گلدان را به محلی تاریك، خنك و خشك منتقل نمایید و برای مدت چند ماه آن را به حال خود بگذارید (تا اواخر دی ماه). دوباره در اواخر زمستان یا اوایل بهار باید كاری كنیم كه گیاه از خواب زمستانه بیدار شود.

مناسب ترین درجه حرارت برای بیدار شدن آماریلیس از خواب زمستانه، حرارتی معادل 16 تا 18 درجه سانتیگراد است.

در شرایط معمولی (در فضای باز) در اوایل بهار كه درجه حرارت به 16 تا 18 درجه سانتی گراد می رسد به آرامی آبیاری را شروع كنید (همه روزه به آن آب دهید). اما قبل از آبیاری، خاك های سطحی گلدان را عوض كنید.

هر قدر به زمان گل دهی نزدیك می شوید فواصل آبیاری را بیشتر كنید (دو روز در میان و در موقع گل دهی سه روز در میان).

گل دهی زودرس:با یك ابتكار و كمی صرف وقت می توانید آماریلیس را در فصل زمستان به گل دهی وادار كنید.

به این ترتیب كه:پیاز آماریلیس را برای مدت یك شبانه روز در آب ولرم قرار دهید. سپس پیاز را داخل گلدانی كه در آن ماسه ریخته اید بكارید (نیمی از پیاز خارج از ماسه باشد). ماسه را با مقدار كمی آب مرطوب نمایید و روی آن را با پاكت بپوشانید و در محل گرم (نزدیك بخاری یا شوفاژ) نگهداری كنید.

همه روزه پاكت را بردارید و به گلدان كمی آب دهید. در این صورت شاخه گل دهنده بهتر رشد می كند. پاكت را از روی گلدان بردارید و گلدان را به محل پر نور منتقل كنید.

آفات و بیماری ها

یكی از آفات مهم آماریلیس، كنه پیاز است. این حشره سفید رنگ، هشت پا دارد. كنه پیاز به پیاز گل خسارت می زند و موجب كم شدن رشد و زردی برگ ها می شود. ضمناً گل دهی گیاه متوقف می شود. برای حفاظت گیاهان از كنه ها، سمومی بنام كنه كش وجود دارند كه می تواند مورد استفاده قرار گیرد. نگهداری پیاز گل در محل خنك و خشك موجب پیشگیری از انتشار این آفت می شود.

حشرات ریز دیگری به برگ ها حمله می كنند. در صورت مشاهده آفات ِ برگ خوار گلدان را از اتاق خارج كنید و روی برگ ها حشره كش بزنید.

گاهی آماریلیس در شرایط نامطلوب دچار بیماری می شود، مهمترین این بیماری ها، بیماری لكه برگی است.

این بیماری كه عامل قارچی دارد موجب ایجاد لكه های قهوه ای رو برگ می گردد. با استفاده از سموم قارچ كش عوامل بیماری زا را از بین ببرید.

بهار فصل گل وگلکاری

بهار، فصل گل و گلكارى

  

در هفته هاى پایانى سال، باغبان ها نیز مانند بقیه افراد با فشار كارى زیادى مواجهند و بیش از پیش مشغول كاشت گل ها و گیاهان مربوط به فصل هستند. شما هم به طور قطع این روزها این صحنه را بارها و بارها در فضاى سبز كنار خیابان ها، بزرگراه ها و پارك ها دیده اید. علاوه بر آنها باغچه هاى خانه ها نیز از این تحول بهارى بى نصیب نمانده اند. به حیاط هر خانه اى كه باغچه هر چند كوچكى در آنجا وجود دارد سرى بزنید یا با فضاى سبزى مملو از گل هاى رنگارنگ مواجه مى شوید یا شاهد انبوهى از جعبه هاى چوبى حاوى گل هایى همچون بنفشه، پامچال، همیشه بهار و ... در كنار باغچه خواهید بود كه براى كاشت در روزهاى پایانى هفته آماده گذاشته شده اند.

  

اگر حیاط خانه شما نیز باغچه دارد و هنوز اقدامى براى خرید گل هاى آن نكرده اید یا گل هاى تهیه شده كماكان در جعبه هاى مخصوص خود در كنارى باقى مانده اند پیش از كاشت، به پیشنهادات زیر نیز توجه كنید:

1 - پیش از انجام هر اقدامى ابتدا نقشه باغچه را از لحاظ شكل قرارگیرى درختان، گل ها و گیاهان موجود و همچنین فضاى خالى آماده كاشت بر روى كاغذ طراحى كنید. اکنون با توجه به شرایط حاضر و موقعیت آن فضا و همچنین با در نظر گرفتن خصوصیات و نیازهاى درختان و گیاهان موجود و همچنین مورد نظر براى كاشت، مرحله تهیه فرا مى رسد ولى پیش از آن ابتدا طرحى از نحوه كاشت گل ها و گیاهان بهارى انتخابى نیز بر روى همان نقشه اصلى طراحى كنید و پس از دستیابى به نتیجه نهایى اقدام نمایید.

  

2 - سعى كنید از گل ها و گیاهان متنوع (از نظر نوع و رنگ) جهت كاشت استفاده كنید.

3 - كوزه ها و گلدان هاى سفالى گلى و به طور كلى هر ظرفى كه داراى ظاهرى زیبا و مناسب براى كاشت گل و گیاه است را حتى اگر شكسته باشد بیرون نریزید. با قرار دادن آنها در باغچه به فرم ها و حالت هاى مختلف و كاشت گل و گیاه در داخل آنها، براى باغچه نمایى متفاوت و زیبا ایجاد كنید.

  

4 - تخته سنگ هاى كوچك و بزرگ، كنده درخت ها و عناصر طبیعى از این قبیل مى توانند جلوه اى خاص به باغچه شما ببخشند، پس در كنار كاشت گل ها و گیاهان، فضایى هم به قرار دادن این گونه عناصر اختصاص دهید.

  

5 - اگر شرایط باغچه شما از نظر وسعت و تعدد گیاهان موجود به گونه اى است كه امكان كاشت گل هاى بهارى وجود ندارد، مى توانید با توجه به محیط حیاط و فضاى موجود، گلدان هاى متنوع و متعددى (از نظر نوع كاربرد، ابعاد، شكل و حتى جنس) تهیه كنید و گل ها را در آنها بكارید. حال با توجه به نوع گلدان ها مى توانید آنها را بر روى زمین قرار دهید یا در صورت دیواركوب بودن به دیوار نصب كنید یا از میله هاى نرده بیاویزید.

  

6 - مجسمه هاى تزئینى گلى، سفالى، زرین و حتى سنگى، عناصر مناسبى براى هرچه زیباتر كردن باغچه در كنار گل ها و گیاهان محسوب مى شوند.

7 - با نصب جاگلدانى هاى جعبه اى شكل پلاستیكى، چوبى یا آهنى به حفاظ و یا سكوى پشت پنجره ها، بستر مناسبى براى كاشت گل هاى رنگارنگ بهارى و نماى زیبایى براى ساختمان محل زندگى تان فراهم كنید.

  

8 - از نرده هاى دور دیوار حیاط خانه تان به جاى داربست براى رشد گیاهان رونده درون باغچه و یا گلدان استفاده كنید.

گالری عکس گلیسین

گالری عکس کلیسین

گلیسین بر دیوارها

شکوه گلیسین بر دیوارهای بهار

گلیسین گیاهی است رونده از خانواده ی لوبیا FABACEAE . شناخته شده ترین گونه ی این گیاه، لوبیای سویاست. این گیاه بیشتر تحمل خشکسالی را دارد تا آب فراوان، و درآب و هوای خنک، بهتر رشد می کند .

گلیسین معمولاً در مناطقی که 1800 – 850 میلی متر بارش باران دارد رشد می کند اما نمی تواند خاک های بسیار اسیدی یا پر آب را تحمل کند.

1 – بوته های گل ده و میوه ده

2 – گل

3 – میوه

4 – دانه

گلیسین بیشتر از سایر گیاهان مشابه خود، به مواد مغذی نیاز دارد و در خاک های دارای زه کشی مناسب بهتر رشد می کند. این گیاه ریشه های عمیقی دارد و شاخه های بلند و باریک و ساقه های دنباله داری ایجاد می کند که این شاخه ها به آسانی روی گره ها ریشه می دوانند. این گیاه غالباً در تابستان رشد می کند و سرمای شدید و یخبندان به شدت به آن صدمه می رساند اما می تواند سرمای بهاری را تحمل کند . چهار واریته اصلی آن عبارت اند از: TINAROO ، MALAWI ، COOPER ، CLARENCE.

والپر های بهاری

والپیپرهای بهاری: همه جا گل

بنفشه افریقایی

بنفشه آفریقایی

  

نام علمی: سنت پولیا، آیونانتا

SAINTPAULIA- IONANTHA

 خانواده:

ژسِنریاسهGESNERIACEAE به آفریقای شرقی (تانزانیا) تعلق دارد. گفته شده  این گیاه اول بار در سال 1892 توسط یك نظامی آلمانی به نام «سنت پل» در تانزانیا شناسایی شد، به همین دلیل نام سنت پـُلیا برای آن  انتخاب گردید.

  

مشخصات ظاهری

اندازه گیاه در جنس های مختلف متفاوت است. رنگ گل هایش متنوع بوده و در طول سال گل می دهد.

مراقبت های لازم

نور

این گیاه بسیار دوستدار روشنایی است؛ در زمستان باید از نور كامل آفتاب بهره مند شود اما بهتر است در تابستان از تابش مستقیم آفتاب محافظت گردد. در صورتی كه بخواهیم بنفشه آفریقایی را در محیط سرپوشیده و كم نور پرورش دهیم می توانیم از لامپ های فلورسنت (مهتابی) استفاده كنیم، این لامپ ها باید در فاصله سی تا چهل سانتی متری گیاه نصب شوند. لازم نیست چراغ ها به طور مرتب روشن باشند، بلكه می توانید در ساعات مشخص چراغ ها را خاموش كنید. مزیت استفاده از نور مصنوعی نسبت به نور آفتاب اینست كه برگ ها دچار سوختگی نخواهند شد.

  

آبیاری

در مورد مقدار آب و فاصله زمانی بین دو آبیاری عواملی چون نور، گرما، خاك، جنس و حجم گلدان و سن گیاه دخالت دارد. ریشه بنفشه آفریقایی نسبت به آب زیاد حساس است و دچار پوسیدگی می گردد. بنابراین بهتر است در مورد مقدار و دفعات آبیاری توجه بیشتری داشته باشید و این كار را با دقت و احتیاط كامل انجام دهید.

بهترین زمان برای آبیاری بنفشه آفریقایی موقعی است كه خاك كاملاً خشك شده و گیاه احتیاج زیادی به آب داشته باشد؛ اگر هنوز خاك خیس است به گیاه آب ندهید. با لمس كردن خاك می توانید از خشكی آن مطمئن شوید. مقدار آب در هر مرتبه آبیاری باید به اندازه ای باشد كه آب از منفذ زیر گلدان خارج نشود.

از پاشیدن آب روی برگ های گیاه خودداری كنید.

یكی از روش هایی كه امروزه برای آبیاری بنفشه آفریقایی مرسوم شده، استفاده از زیر گلدانیِ گود است. در این روش زیر گلدانی را از آب پر كنید، بعد از پانزده دقیقه آب از راه منفذ كف گلدان جذب خاك می گردد. بعد آب اضافی زیر گلدانی را خالی كنید.

  

خاك

برای پرورش بنفشه آفریقایی از خاكبرگ آماده استفاده كنید.

كود

در فصول گرم هر پانزده روز یك بار به وسیله غذاهای كمكی، گیاه را تقویت كنید.

تكثیر

برای ازدیاد بنفشه آفریقایی می توانید از سه روش كاشت بذر، قلمه برگ و تقسیم بوته استفاده كنید.

  

قلمه برگ

این یكی از بهترین و آسان ترین روش های تكثیر بنفشه آفریقایی است. زمان مناسب برای این نوع تكثیر فصل تابستان است.

  

در این روش ابتدا بهترین برگ ها را انتخاب كنید و آنها را با قیچی یا چاقو از انتهای دُمبرگ بچینید.

  

برگ بریده شده را از ناحیه دُمبرگ در آب قرار دهید تا ریشه دار شود.

  

قلمه ها را در خاك هم می توانید ریشه دار كنید. بهتر است قلمه ها را از قسمت میانی ساقه بردارید. مناسب ترین درجه حرارت برای ریشه زایی قلمه ها 25 درجه سانتیگراد است.

  

قراردادن نایلون روی گلدانی كه قلمه ها در آن كاشته شده اند موجب افزایش رطوبت نسبی می شود و به سرعتِ ریشه زایی كمك می كند. شكل (4)

در شرایط مناسب، قلمه برگ بعد از پانزده روز تا یك ماه دارای ریشه می شود.

تقسیم بوته

این روش راه ساده ای برای ازدیاد بنفشه آفریقایی است. زمانی كه گیاه بنفشه آفریقایی رشد كافی كرد از كنار بوته، پاجوش های كوچكی رشد می كند كه می توانید از آنها برای ازدیاد گیاه استفاده كنید.

كاشت بذر

- با استفاده از نور مصنوعی و تنظیم درجه حرارت مناسب می توان در هر زمانی به كاشت بذر اقدام كرد.

برای كاشت بذر در شرایط مصنوعی، درجه حرارت را روی 25 – 20 درجه سانتیگراد تنظیم نمایید و روزانه به مدت دوازده ساعت چراغ ها را روشن كنید. همه روزه قدری آب روی خاك اسپری كنید.

  

عوارض و حساسیت ها

بنفشه آفریقایی نسبت به خیس بودن برگ ها حساسیت دارد و نباید آب روی برگ هایش پاشیده شود. در صورتی كه حجم گلدان بزرگ باشد یا خاك از مواد غذایی كافی برخوردار نگردد، گیاه گل نمی دهد یا این كه گل ها ریز و كوچك می مانند. در این صورت بعد از تعویض گلدان و اضافه نمودن مواد غذایی به خاك، گیاه را تقویت كنید. گل های پژمرده و كوچك را جدا كنید.

بیماری ها

مهمترین بیماری های بنفشه آفریقایی منشاء ویروسی یا قارچی دارند.

رطوبت زیاد موجب انتشار بیماری های قارچی می شود. نوعی قارچ به نام فتیوم التیموم PHTHIUM-ULTIMUM موجب پوسیدگی قسمت های بالایی گیاه می گردد. اسیدی بودن خاك، نداشتن زهكشی مناسب و خیس شدن برگ ها این بیماری را شدت می دهد.

اگر گیاه در محیط بسته و بدون تهویه قرار بگیرد یا رطوبت نسبی هوا زیاد باشد، و همچنین قرار گرفتن در سرمای زیاد و گرمای بیش از اندازه روز و تاریكی های طولانی موجب شیوع قارچ های سفید رنگ می گردد. علامت این بیماری، خاكستری و گرد آلود شدن سطح برگهاست. اسپری نمودن سموم قارچ كش روی برگ های آلوده و نگهداری صحیح گیاه، موجب بهبودی و سلامتی بنفشه آفریقایی می گردد.

مراقبت از گیاهان اپارتمانی کالانکویه

کالانکوئه – (مراقبت از گیاهان آپارتمانی)

KALANCHOE

  

از خانواده: کراسولاسه

GRASSULACEAE

سرزمین مادری: ماداگاسکار در خانواده کراسولاسه گیاهانی با برگ های گوشتی وجود دارد که زیبایی آنها به برگ های آبدار و ضخیم شان است اما زمانی زیباتر می شوند که سرگل باشند.

(کالانکوئه) مانند گیاهان هم خانواده خود گل های فراوانی می دهد. این گل ها که معمولاً صورتی یا قرمز کمرنگ هستند، از اواسط زمستان تا اواسط بهار می شکفند، در بعضی از کالانکوئه ها گل ها کوچکند در عوض این گونه ها به دلیل برگ های زیبایشان مورد توجه قرار دارند.

  

روش مراقبت

این گیاه علاقه زیادی به نور دارد. در زمستان آن را داخل آپارتمان و نزدیک به پنجره های آفتابگیر قرار دهید و در سایر فصول روی تراس یا بالکن در محل سایه آفتاب نگهداری کنید.

نیاز کالانکوئه به آب متوسط است، هر بار مقدار کمی آب به آن بدهید اما نباید در فاصله بین دو آبیاری خاک خشک بماند.

خاک

یک قسمت خاک باغچه، یک قسمت ماسه و یک قسمت کود حیوانی را با هم مخلوط کنید.

  

گرما

این گیاه گرمادوست است. در زمستان درجه حرارت 16 تا 19 درجه سانتیگراد و در تابستان 30 درجه سانتیگراد مناسب است. البته در فصل گرم، گرمای بیش از این را نیز تحمل می کند.

رطوبت نسبی

رطوبت نسبی معادل 50 تا 70 درصد برای کالانکوئه ایده آل است.

  

تکثیر

زمان مناسب برای کاشت بذر اوایل بهار و موقعی است که درجه حرارت به 21 درجه سانتیگراد رسیده باشد. به روش قلمه زدن هم می توان آن را تکثیر کرد. به این ترتیب که قلمه هایی به طول 8 تا 12 سانتی متر از شاخه هایش جدا کنید و به ماسه منتقل کنید. مناسب ترین زمان برای تکثیر به روش قلمه، اواخر بهار تا اواسط تابستان است.

باغچه داری

باغچه داری

باغ تان را در چند ساعت بازسازی کنید

برای داشتن یک باغچه ی زیبا و پر از رنگ، کافی است کمی سلیقه به خرج دهید و به عنوان یک سرگرمی، امر نوسازی و تزیین حیاط و باغ خانه تان را خود بر عهده بگیرید. به وسیله ی الگوهای ساده ای که ارائه می دهیم، نیمکت ها و صندلی های باغ را با دوام نمایید و منظره ی جدیدی در حیاط خانه تان به وجود آورید.

 

قطعات چوبی را رنگ کنید: اگر می خواهید با هزینه ی اندک باغچه و حیاط منزل تان را چشم نواز و زیبا کنید، بهترین کار این است که فرسودگی وسایل چوبی را بر طرف کنید. مبلمان، نرده ها، داربست ها و آلاچیق باغ اصولاً به رنگ طبیعی چوب هستند، اما چنانچه فرسوده و کهنه شده اند، آن ها را با رنگ های شاد و جذاب برگرفته از رنگ گل ها و گیاهان موجود در اطراف این لوازم رنگ آمیزی کنید و سیمایی باوقار و شاد به آن ها بدهید.

 

برای شروع، با یک فرچه ی سیمی و زبر روی چوب مورد نظر را خوب بسایید تا رنگ های قدیمی ورقه شده و تکه های ریز چوب جدا شود. بعد از آن سمباده بزنید تا زمانی که سطح وسیله صاف و یکنواخت شود.

 

وسیله ی مورد نظررا با  یک پارچه ی آغشته به الکل صنعتی پاک کنید و اجازه دهید قبل از شروع نقاشی خشک شود. این کار سبب می شود موجودات ریزذره بینی داخل چوب، مثل قارچ ها و کپک ها، از فعالیت باز بمانند و شیء مورد نظر شما دوام بیش تری پیدا کند. رنگ روغن را برای سطوح خارجی آلاچیق و نیمکت به کار ببرید، چون دوام آن بیش تر است. به وسیله ی یک قلم موی پهن، سطح چوب را رنگ آمیزی کنید . نقاشی را با حرکت های هماهنگ و پی در پی، برای حاصل شدن نتیجه ای بهتر ادامه دهید. رنگ اولیه ای که روی وسیله ی چوبی می زنید آستر آن محسوب می شود.

 

پس از آستر زدن 8 ساعت صبر کنید تا رنگ خوب خشک شود، سپس رنگ زدن نهایی را آغاز کنید. می توانید برای آستر زدن چوب از رنگ سفید استفاده کنید؛ در این صورت، رنگ نهایی شما روشن تر از آنچه هست خواهد شد. دو بار رنگ کردن، پوشش خوبی برای وسایل شما خواهد بود. به علاوه اثاثیه ی شما به نحو مطلوبی در برابر تغییرات آب و هوا و آفتاب و باران محافظت می شود.

 

الگوهای دیگر: اگر شما اثاثیه و لوازم چوبی را با منظره ی طبیعی ترجیح می دهید، رنگ قهوه ای یا رنگ های نزدیک به چوب طبیعی را به کار ببرید. یا اینکه پس از سمباده و الکل زدن به چوب نیمکت یا آلاچیق فقط از روغن جلا استفاده کنید. این امر به جنس نیمکت یا نرده بستگی دارد که زیاد فرسوده و کثیف نباشد.

 

لوازم فلزی: لازم است مبلمان فلزی باغچه را نیز هر از گاه رنگ آمیزی نمایید، زیرا لوازم فلزی که در هوای آزاد و در معرض باران قرار دارند، طبعاً خیلی زود دچار مشکل زنگ زدگی می شوند. در مورد وسایل فلزی حتماً باید از ضدزنگ استفاده کنید و پوشش زیرین را با لایه ای از ضد زنگ آستر بزنید. پس از خشک شدن آستر، دو لایه رنگ روغن از نوع مقاوم بر سطح فلز بزنید تا دوام میز و صندلی شما چند برابر شود.

مراقبت از گیاهان اپارتمانی -یوکا

مراقبت از گیاهان آپارتمانی - یوکا

(YUCCA ELEPHANTIPES)

گیاهی است زیبا از خانواده آگاواسه با برگ های کشیده و خنجری نوک تیز و به رنگ سبز ؛ این گیاه دو گونه دارد یکی که فاصله برگ ها در آن زیادتر است و گل نمی دهد و این نوع برای آپارتمان بیشتر توصیه می شود و نوع دیگر که فاصله برگ های آن کمتر است و گل هایی به شکل زنگوله واژگون و سفید و کرم رنگ می دهد و برای کشت در باغچه مناسبتر است.

هر دو گونه را می توان هم در آپارتمان و هم در باغچه نگهداری کرد.

این گیاه نسبت به شرایط نامساعد نور، دما و هوا بسیار مقاوم است و در هر جای خانه می توان از آن استفاده کرد و به همین دلیل در اکثر خانه ها دیده می شود.

نیازها

نور : به نور کافی احتیاج دارد، در آفتاب کامل می توان آن را نگهداری کرد؛ ولی در سایه پس از مدتی گیاه بد شکل می شود و فاصله برگ ها زیاد می گردد .

درجه حرارت: درجه حرارت مطلوب در زمستان 10 تا 16 درجه سانتیگراد است و در تابستان محتاج به نگهداری در خارج از اتاق است ولی کلاً از نظر دما در هر فصلی می توان آن را در اتاق یا خارج از خانه نگهداری نمود ( نسبت به سرما مقاوم است ).

آبیاری : در تابستان آن را همیشه مرطوب نگهدارید و هر 2 تا 3 روز یکبار آبیاری نمایید. در زمستان بین دو آبیاری اجازه دهید تا سطح خاک گلدان خشک شود.

کلاً اکثر گیاهان چون در زمستان به علت دمای پایین رشد نمی کنند به آب کمی نیازمند هستند.

خاک : خاک مناسب خاک لوم است که مخلوطی از شن رس و مواد آلی است.

تکثیر : جدا کردن پاجوش ها ( پا گیاه ) در بهار از گیاه مادر و کاشتن آنها. کاشتن قلمه در شن و ریشه دار کردن آن که در اوایل بهار بهتر جواب می دهد. البته اگر جوانه انتهایی گیاه را ببرید گیاه پس از مدتی در قسمت جوانه انتهایی دو یا سه شاخه می شود که از آنها می توانید برای قلمه زدن استفاده نمایید .

مراقبت از گیاهان اپارتمانی -بنجامین

مراقبت  از گیاهان آپارتمانی - بنجامین

بنجامین ( BENJAMINA )

گیاهی بسیار زیباست از خانواده انجیر ( موراسه ) که برگ های کوچک با رنگ سفید و سبز به صورت ابلق در آن دیده می شود. معمولاً بنجامین را به دلیل حساسیت بالا و مقاومت کم در برابر عوامل محیطی روی فیکوس بنجامین (عکس زیر) پیوند می زنند تا مقاومتر شود که در صورت مشاهده برگ های سبز یکنواخت بهتر است قطع شوند تا گیاه ابلق بهتر رشد کند.

نیازها

نور : به نور بیشتری نسبت به سایر گیاهان آپارتمانی نیازمند است اما تابش مستقیم آفتاب را تحمل نمی کند (معمولاً بهترین نور حالتی است که گلدان در زیر سایه بان جنوبی طوری قرار گیرد که آفتاب به گلدان گیاه برسد اما به برگ های گیاه آفتاب نتابد و برگ ها در سایه ( نور کامل ) باشند.

نکته : چون بنجامین نسبت به تغییر عوامل محیطی بسیار حساس است و با کمترین تغییری برگ های آن ریزش می کند از چرخاندن و جا به جایی گلدان بپرهیزید.

هنگامی که گیاه تازه خریداری شده را به خانه می آورید برخی از برگ های آن زرد یا قهوه ای می شوند؛ انتظار نداشته باشید برگ های زرد یا قهوه ای یا ریخته ، مجدداً رشد کنند؛ در عوض بهتر است مراقبت کنید که محیط گیاه کاملاً مناسب باشد. برگ هایی که از این پس می رویند می توانند رشد و نمو خوبی داشته باشند.

دما : حداقل درجه حرارت در زمستان 15 و در تابستان حداکثر 24 درجه. در زمستان حتماً باید در اتاق نگهداری شود (نسبت به سرما حساس است) .

آبیاری : در بین دو آبیاری اجازه دهید تا سطح خاک خشک شود ( باید به اندازه یک انگشت در زیر خاک را بازدید نمود، اگر خشک بود باید آبیاری بعدی صورت گیرد ). معمولاً در خانه ها به دلیل عدم رعایت این مسئله و آبیاری بیش از اندازه گیاه از بین می رود. بهتر است از آبی که چند ساعت در محیط بوده و هم دمای محیط است برای آبیاری استفاده شود، هرگز با آب سرد آبیاری نکنید .

خاک : بهترین خاک کمپوست ( خاکبرگ ) یا کود حیوانی یا خاک لوم است [مخلوطی از شن ، رس و مواد آلی ( برگ پوسیده ) ] .

تکثیر: تکثیر این گیاه در آپارتمان مشکل است؛ برای تکثیر از قلمه هایی که حداقل یک برگ همراه دارد استفاده شود.

نکته مهم : برای اشخاصی که در نگهداری گیاهان آپارتمانی تازه کار هستند نگهداری بنجامین توصیه نمی شود زیرا گیاه خیلی حساسی است. فیکوس بنجامینا (انجیر گریان) که بومی هندوستان است، چنانچه در شرایط مساعد محیطی قرار بگیرد گیاهی است که به سرعت محیط را از آن خود می کند و به سایر گیاهان اجازه رشد نمی دهد. در واقع بزرگترین درختی که در جهان وجود دارد نوعی فیکوس است که در هند واقع شده و مساحتی حدود 2 میلیون متر مربع را در بر گرفته است! (عکس تزیینی است)

مراقبت از گیاهان اپارتمانی -فیکوس

مراقبت از گیاهان آپارتمانی – فیکوس

فیکوس (FICUS ELASTICA )

RUBBER TREE

RUBBER PLANT

INDIA RUBBER PLANT

گیاهی است از خانواده موراسه که در اصل زادگاهش هند و مالزی است و یکی از قدیمی ترین گیاهانی است که در منزل نگهداری می شود. برگ ها ، ساقه ها وحتی چوب این گیاه در صورت شکستن از خود ماده چسبناکی خارج می کند که می توان از آن لاستیک تهیه کرد. بعضی از افراد در صورت تماس این ماده با پوست بدنشان نسبت به آن حساسیت نشان می دهند.

در هوای آزاد ارتفاع آن به بیش از 25  متر می رسد و در شرایط عادی دایماً رو به گسترش و بزرگ شدن است و حتی ریشه های هوایی می دهد که خود به صورت تنه های مضاعف گیاه درمی آید. چون نور آفتاب قادر به نفوذ درخاک زیر این گیاه نیست، رشد هر گیاه دیگری در زیر سایه آن ناممکن است. با این همه فیکوس جزو محبوب ترین گیاهان خانگی است.

این گیاه جواب خوبی به شرایط آپارتمان می دهد. معمولاًً گیاهان کوچک و جوان به سرعت و به آسانی با محیط خانه شما خو می گیرند، اما گیاهان بزرگتر ابتدا اندکی افت می کنند و برگ هایشان می ریزد یا قهوه ای می شود.

برگ ها پهن و براق و چرمی با نوک تیز و به صورت متناوب در طول ساقه می روید. با ریزش برگ های پیر در قاعده، ساقه گیاه حالت بد منظر به خود می گیرد که در این حالت می توان آن را از نزدیکی سطح خاک قطع کرد تا گیاه جوان گردد .

نیازها

نور :اگرچه گیاه در سایه هم می تواند خود را زنده نگهدارد ولی رشد آن مطلوب نیست. گیاه به نور کامل نیاز دارد اما باید آن را از نور مستقیم آفتاب در امان نگهدارید. در زمستان نیز باید آن را از سرما حفظ کرد.

آبیاری : اجازه دهید سطح خاک در بین دو آبیاری خشک شود. آب زیاد از حد، به گیاه آسیب می رساند. این گیاه نسبت به خشکی مقاوم است . در تابستان هفته ای دو بار و در زمستان هفته ای یک بار آبیاری کافی است.

خاک: بهترین خاک، خاک لوم است مخلوطی از برگ پوسیده و کود حیوانی و خاک رس(خاک باغچه ).

تکثیر : گرفتن قلمه حداقل با یک برگ در بهار و ریشه دار کردن آنها در درجه حرارت 24 تا 27 درجه سانتیگراد؛ البته در بهار معمولاً همه قلمه ها ریشه می دهد .

نکته گیاه پزشکی : گلدان گیاه مریض را هرگز عوض نکنید چون باعث از بین رفتن گیاه می شود .

منابع

HTTP://MGONLINE.COM

WWW.ANZALIFLOWERS.PERSIANBLOG.COM

WWW.SHARGHNEWSPAPER.COM

«پرورش گل در باغ، خانه، آپارتمان» نوشته مهندس حسن حسنی زاده

ترجمه آزاد : م . پاک رو

عکس ها از اینترنت

مراقبت از گیاهان اپارتمانی -فیلودندرون

فیلودندرون اکسی کاروم یا فیلودندرون اسکاندنس

(HEARTLEAF PHILODENDRON (PHILODENDRON SCANDENS

این گیاه بومی آمریکای جنوبی، احتمالاً رایج ترین و شناخته شده ترین گیاه آپارتمانی است. نام های دیگر آن WEATHEART VINE و PARLORIVY است. برگ های آن به طول 8– 12سانتیمتر، قلبی شکل و به رنگ سبز براق تیره است. ریشه هوائی و بالا رونده دارد و در هر شرایطی رشد می کند چون با تغییرات درجه حرارت و نور حساسیت زیاد نشان نمی دهد. به همین دلیل برای نگهداری در آپارتمان مناسب است و نگهداری آن برای مبتدیان باغبانی نیز آسان است.

برای ایجاد محیط مناسب باید قیـّمی را که ارتفاع آن از گیاه بلندتر باشد، در پای بوته فرو کرد و دور آن را با خزه پوشاند و بوته را به قیم بست تا به تدریج ریشه نابجا به داخل خزه فرو کند و خود را بالا بکشد؛ همچنین می توان اجازه داد گیاه به خودی خود رشد کند و از گلدان به پایین سرازیر شود.

نگهداری

درجه حرارت – به طور کلی در حرارت کمتر از 10 – 15درجه در زمستان از بین می روند.

نور– تمام انواع فیلودندرون ها باید از تابش مستقیم آفتاب محفوظ بمانند، محل نیم سایه مناسب است (جای این گلدان در لبه پنجره یا لبه میز مناسب است).

آبیاری – در تمام دوره ی رشد، آبیاری  مرتب لازم است و آب مازاد زیر گلدان را باید خالی نمود. در زمستان هفته ای یک یا دو بار آبیاری کافیست. بهتر است اجازه دهید بین دو آبیاری سطح خاک گلدان خشک شود.

رطوبت هوا – سطح برگ ها را بایستی به طور مرتب حتی دو مرتبه در روز در تابستان اسپری نمود و در زمستان چنانچه در اطاق گرم نگهداری شود، یک مرتبه در روز اسپری می نمایند.

برگ های فیلودندرون باید هر روز با غبار پاش مرطوب شود و با آب ولرم به وسیله ی اسفنج آن را تمیز نمود.

مقدار کود آن باید متناسب باشد. در غیر این صورت رشد آن نامطلوب و برگ ها خشن و درشت و زننده خواهد شد.

تغییر گلدان – هر دو تا سه سال یک مرتبه تغییر گلدان می دهند.

تکثیر – قلمه های آن در آب ریشه می دهد و آنهایی که ریشه ی هوایی می دهد، آن را همراه با جوانه ی اصلی در گلدان می کارند همچنین از طریق کاشت بذر، آن را در اردیبهشت ماه تکثیر می کنند.

آفات – کنه قرمز آفت مهم آنست. با محلول دو در هزار مالاتیون هر 15 روز یک مرتبه در بهار و تابستان سمپاشی می کنند. اسپری با آب ساده نیز بسیار مؤثر است.

مراقبت از گیاهان اپارتمانی -پپرومیا

مراقبت از گیاهان آپارتمانی - پپرومیا

PEPEROMIA

پپرومیا از گیاهان همیشه سبز و از خانواده ی پیپراسه (فلفلی ها) PIPERACEAE می باشد. دارای گونه های مختلف و اغلب دارای برگ گوشتی و نیمه گوشتی و جثه ای کوچک هستند. بیش از چهارصد گونه از این خانواده شناخته شده، منشأ این گیاهان، آمریکای جنوبی (برزیل) و آفریقای جنوبی و آفریقای مرکزی و به طور کلی مناطق گرمسیری است؛ حتی دیده شده که در مناطق گرمسیر روی تنه درختان می روید.

این گیاه اگرچه رشد سریعی ندارد، ولی در هر شرایطی در آپارتمان پرورش می یابد. معمولاً آنها را در تراریوم و باغ شیشه ای یا مجموعه ی گل های یک سبد پرورش می دهند.

اگرچه تعداد انواع این خانواده بسیار زیاد است، ولی فقط تعداد محدودی مورد توجه قرار گرفته و در آپارتمان ها پرورش داده می شوند و خاک آنها بایستی خاک پیت (خاک جنگل) باشد تا به خوبی رشد کند.

با توجه به شکل ظاهری و نحوه ی رشد، آنها را به سه گروه تقسیم نموده اند:

گروه اول: بوته ای که دارای دمبرگ های قرمز هستند و بعضی نیز برگ های گوشتی و قلبی شکل دارند .

گروه دوم: دارای ساقه های بلند و قرمز رنگ هستند و بعضی ساقه های گوشتی و برگ های گوشتی دارند و لبه ی برگ ها ارغوانی است و گاه سطح برگ با موهای بسیار ظریفی پوشیده شده است .

گروه سوم: گروه بالا رونده که به داربست یا قیم بسته می شوند و بالا می روند، یا این که از اطراف گلدان آویزان می شوند و دارای ساقه های قرمز و برگ های ظریف نقره ای و بعضی دارای برگ های سبز آبدار هستند و بخصوص برای گلدان های آویز بسیار مناسبند.

نگهداری

گیاه پپرونیا یك ساقه گل دهنده با شاتون های سبز رنگ تولید می كند كه ارزش زینتی ندارد. زمانی كه این گیاه به گل می رود كیفیت برگ ها و زیبایی گل های آن كمتر می شود. با حذف ساقه های گل دهنده می‌توان گیاه را به طور مرتب به حالت رویشی و نونهالی مشاهده كرد.

حرارت : این گیاه به سرمای زیاد مقاومت ندارد و حداکثر می تواند در زمستان 15 درجه سانتیگراد را تحمل نماید و در فصل رشد دمای 24 – 30 درجه برای آن بسیار مناسب است.

نور: مناطق پرنور یا نیمه سایه اطاق که دور از تابش مستقیم خورشید باشد، مناسب است. این گیاه در زیر اشعه ی چراغ فلورسنت پژمرده می شود.

آبیاری : این گیاه نیاز چندانی به آب ندارد. همیشه مقدار زیادی آب در برگ های آن وجود دارد و سطح خاک گلدان بین دو آبیاری باید کاملاً خشک شود، ولی نباید آبیاری آنقدر به تعویق بیفتد که برگ ها پژمرده شوند. در زمستان به آب ولرم نیاز دارد و مقدار آبیاری باید خیلی کمتر باشد.

ریشه آن سطحی است و گسترش چندانی ندارد و در هوای آلوده، زرد و خشک می شود. در صورت آب دادن زیاد اطراف یقه ساقه، موجب پوسیدگی آن می گردد.

رطوبت هوا : میزان رطوبت لازم حدود 50 درصد است. چنانچه رطوبت و حرارت و سرما از حد خود تجاوز نماید، لکه هایی بر روی سطح برگ ظاهر می گردد و برگ را بی حس می کند و برگ می افتد.

* هر دو ماه یک مرتبه سطح خاک گلدان را خراش دهید تا هوا به داخل آن نفوذ کند و در فصل بهار گلدان را در فضای آزاد در محلی سایه قرار دهید تا حالت طبیعی خود را به دست آورد.

خاک : هر اندازه قابلیت نفوذ خاک بیشتر باشد، ریشه و ساقه از پوسیدگی محفوظ خواهد بود. برای تهیه خاک، یک قسمت پیت، یک قسمت ماسه و یک قسمت خاک باغچه استفاده کنید و کف گلدان مقداری ماسه و سنگریزه بریزید.

تکثیر : پپرونیای ابلق یا سفید با قلمه های بذر و ساقه تكثیر می¬ شود؛ پپرونیای سبز با قلمه¬ های برگ و ساقه تكثیر می شود. پپرونیای معمولی که گیاهی است با برگ های چروكیده، كاملاً متفاوت با گیاهان دیگر این خانواده است و آن را به كمك برگ های كاملش تكثیر می كنند.

دستور کلی برای تکثیر: در بهار و تابستان از قلمه ی یک ساله گیاه استفاده نمایید. قلمه را به میزان 4- 5 سانتیمتر در ماسه ی شسته فرو کنید و در محلی که دمای آن 18 درجه باشد، در تاریکی قرار دهید. در مورد انواع گوشتی آن، برگ را روی سطح ماسه بخوابانید و روی آن ماسه شسته بریزید؛ پس از مدتی از انتهای رگبرگ ها ریشه ظاهر می گردد.

زمان مناسب برای تغییر گلدان، فصل بهار است و خاک مناسب برای آن مخلوطی از خاک چوب و تورب و ماسه است. گلدان را باید در محل کاملاً روشن و دور از اشعه ی مستقیم آفتاب قرار داد. در این صورت سنبله گل سفید یا کرم رنگی تولید می کند.

نکاتی در مورد نگهداری گلهای اپارتمانی

نکاتی چند در مورد نگهداری گل های آپارتمانی

از قدیم گفته اند « عقل سالم در بدن سالم » است. در این جمله منظور از عقل همان روان ، و روحیه سالم و سرحال داشتن و پر انرژی بودن است.

 آلودگی هوا  همان طور که بر روی تنفس ( اکسیژن رسانی) و جریان خون، قلب، مغز و ... اثر می گذارد، روان انسان را نیز درگیر می کند. در این زمینه تحقیقاتی نیز به عمل آمده که نتایج آن را در برخی از روزنامه ها و مجلات تحت عنوان « افسردگی همه گیر» مطالعه کرده ایم. انسان موجودی طبیعت گراست و می تواند با محیط، مبادله انرژی داشته باشد؛ بنابراین هر قدر محیط سالم تر، زیباتر و آرام تر باشد این تبادل به نحو مفیدتری صورت خواهد گرفت.

رنگ سبز، رنگ بودن، گرمی، آرامش، مهربانی و دعوت کننده است. رنگی که خداوند با طیف بسیار گسترده ای آن را در جای جای طبیعت گسترده است و این گستره زیبایی، پیام آور آرامش و سلامتی است. افسوس که ماشینیزم، بهره وری انسان را از این نعمت محدود ساخته است. اما با این محدودیت و آلودگی رو به افزایش چه باید کرد؟ آیا گل ها و گیاهان آپارتمانی می توانند جایگزینی مناسبی برای این نعمت باشند؟ و ما انسان ها چگونه می توانیم از وجود این گیاهان برای تقویت روح و روان خود استفاده کنیم؟

« در آپارتمان های امروزی به علت نبود نور و انرژی کافی، گیاهان دست ساز و بی جان جای گیاهان طبیعی را گرفته اند که نه آب می خواهد، نه کود و نور؛ و به راحتی قابل شستشو است. برقراری ارتباط با چنین وسایل بی جان به مراتب سخت تر از جانداران سبز و با نشاط است. لطافت و سرزندگی یک گیاه زنده و جاندار به راحتی می تواند ما را به سوی خود دعوت کند و اگر ما راه های کسب انرژی را بیاموزیم و بتوانیم با دنیای درون خود ارتباط برقرار کنیم، به راحتی پاسخگوی این دعوت خواهیم بود. ما می توانیم با گیاهان صحبت کنیم، درددل کنیم و به زبان دیگر همنشینی داشته باشیم. وقتی در فضای کوچک آپارتمان خود پنجره را به هوای چند گلدان باز می کنیم، خودمان هم کمی هوای تازه استنشاق می کنیم ( البته اگر مه و دود نباشد).

ریزش برگ های کهنه و قدیمی و رویش مجدد برگ های نو الگویی است برای بازسازی، تلاش و سازندگی ما که همنشین این موجودات با طراوت و سرشار از زندگی هستیم. اگر گلدانی در منزل دارید حتماً این کلمات برایتان معنادارتر خواهد بود زیرا مأنوس شدن با این مخلوقات زیبای بی کلام، بسیار لذت بخش خواهد بود. به طوری که اگر آفتی به خاک یا برگ های گیاهتان بیفتد ناراحت می شوید و درصدد رفع آن برمی آیید، به مغازه های مختلف سر می زنید تا چاره ای بیابید و وقتی که گل و گیاهتان را مجدداً سرحال می بینید، گویی دوباره انرژی گرفته اید و خوشحال می شوید. این همان احساسی است که مزرعه داران، کشاورزان و کسانی که در دل طبیعت زندگی می کنند، بارها و بارها تجربه کرده اند؛ ولی با مقیاسی کوچک تر و شهری. وقتی نمی توانیم گلستان داشته باشیم، چرا خود را از گل محروم نماییم؟

با کمک تکنیک های گوناگون، با چگونگی ارتباط با دنیای درون خود – که هنوز متداول نشده– آشنا شوید تا نیازهای ناشناخته درون خود را ملموس، و از سطح ناهوشیار به سطح هوشیار خود منتقل سازید. در این صورت است که می توانید با دنیای گیاهان رابطه برقرار کنید. زیرا آن هنگام است که زبان سکوت را فرا گرفته اید.

با چشم دل ببینید و با گوش جان بشنوید. به خصوص برای افرادی که تنها زندگی می کنند، نگهداری گیاه در چهار دیواری خانه بدون حیاط بسیار مفید خواهد بود. مونس و همدمی که آزار رسان نیست. آسیب ها و زخم های عاطفی و روانی را نه تنها نمک پاش نیست بلکه مرهمی بی دردسر است. انرژی دهنده ای که توقع و انتظارات عصبی ندارد و شما را نمی آزارد. با شما مهربان است و همراه سکوتش دریایی از آرامش را به شما هدیه می کند.

شرایط نگهداری بعضی از گیاهان آپارتمانی

 فیکوس ، بنجامین ، آگلونما ، دراسنا، دیفن باخیا ، اسپاتی فیلم، تپوس، برگ انجیری ، فیلودندرون ، گوش گرگی یا سینگونیوم، سانسوریا و فیکوس الاستیکا ( فیلتوس) نام چند گیاه آپارتمانی است.

فیکوس بنجامین

شامل انواعی مانند بنجامین سبز، ابلق، سیلور، زعفرانی، آمستر، شیدا، پرتقالی و مینیاتوری است. این گیاه به مکانی پر نور نیاز دارد که بهترین محل برای آن پنجره های جنوبی و نور غیر مستقیم از پشت پرده است. آبیاری این گیاه در تابستان باید هفته ای دوبار و در زمستان هفته ای یک بار باشد. بنجامین در تابستان، یک روز در میان احتیاج به اسپری آب روی برگ هایش دارد تا رطوبت نسبی اش تأمین شود. مهندس مهدی بابایی، مسئول دفتر فضای سبز شهرداری منطقه چهارده درباره شرایط نگهداری سایر گیاهان آپارتمانی چنین می گوید:

آگلونما گیاهی بوته ای است. بهترین شرایط نوری برای این گیاه، پشت پنجره های شمالی و مکان های کم نور است. برای تأمین رطوبت نسبیِ، این گیاه در تابستان باید هر روز اسپری آب شود و در زمستان هر دو روز یک بار. اما دراسنا که شامل دراسنای بلالی سبز، در اسنای بلالی ابلق، دراسنای پرچمی و دراسنای قرمز است، باید پشت پنجره های جنوبی گذاشته شود تا از نور غیرمستقیم استفاده کند. این گیاه باید در تابستان هفته ای دو بار آبیاری شود. اما فاصله بین دو آبیاری با توجه به شرایط دمایی باید به گونه ای تنظیم شود که سطح خاک گلدان خشک باشد.

دیفن باخیا یا سُم برگ از نظر شرایط نوری همانند دراسنا است، اما آبیاری آن در تابستان هر چهار روز یک بار و در زمستان هر ده روز یک بار کفایت می کند و رطوبت نسبی این گیاه در تابستان باید یک روز در میان از طریق اسپری روی برگ ها تأمین شود.

پتوس یکی دیگر از گیاهان آپارتمانی است که شامل دو نوع سبز و ابلق است. این گیاه به نور حساسیت زیادی نشان می دهد و حتی در محیط هایی با نور کم می تواند به رشد خود ادامه دهد. آبیاری پتوس در تابستان هفته ای دوبار و در زمستان هر ده روز یک بار کفایت می کند اما به جهت حفظ طراوات و شادابی برگ ها باید هر روز اسپری آب کم املاح انجام شود.

اما نگهداری گیاهان آپارتمانی، مشکلاتی را هم با خود به همراه دارد. دو مشکل عمده ای که اکثر گیاهان آپارتمانی در تهران با آن مواجه هستند یکی وجود توده های متحرک سفید رنگ با پوشش آردی به نام شپشک آردآلود است. این حشره از شیره پرورده گیاه تغذیه کرده و باعث افت گیاه می شود. شیوه مبارزه با این حشره، استفاده از سموم تماسی مانند مالاتیوم، دیازنیون، گوزاتیون به صورت وتاول(پودر) به نسبت به یک قاشق مرباخوری ( دو سی سی در یک لیتر آب به اضافه پنج تا شش قطره مایع ظرفشویی ) است که باید روی سطح برگ ها و پشت آنها اسپری شود و در صورتی که مؤثر واقع نشود باید دو هفته بعد تکرار شود. اما نکته ای که باید به آن توجه کرد این است که با عنایت به این که این حشرات از شیره گیاهی تغذیه می کنند، می توان از سموم سیستمیک نیز جهت مبارزه استفاده کرد.

دومین مشکل، وجود کرم خاکی یا خرخاکی داخل خاک گلدان هاست که این امر با توجه به وجود این گیاهان در داخل آپارتمان باعث کثیفی محل سکونت و بد منظر شدن اطراف گیاه می شود. روش مبارزه با این مشکل استفاده از سموم سوین یا لیندین ( وتاول پودری) به نسبت یک قاشق مرباخوری در یک لیتر آب است. این آب باید به عنوان آب آبیاری روی سطح خاک استفاده شود.

بدون تردید رعایت نکات علمی برای نگهداری از گیاهان آپارتمانی و فراهم کردن شرایط مناسب زیستی برای این گیاهان، تأثیر به سزایی در رشد، پرورش، سبزی و طراوت آنها دارد، اما نباید این نکته را فراموش کرد که گیاهان همانند ما انسان ها دارای احساسات و عواطف هستند و احساس ما را نسبت به خودشان به خوبی درک می کنند. اگر ما یاد بگیریم که جمله های تأکیدی مثبت را برای خود نهادینه کنیم ، بهتر می توانیم این نعمت های الهی را باور کرده، با آنها ارتباط برقرار کنیم و بهره وری مثبت داشته باشیم.

بیایید احساسات خود را به آزمون بگذاریم، امتحان کنیم و نتیجه اش را ببینیم. به طبیعت روی آوریم. اگر نمی توانیم باغ و باغچه داشته باشیم، سبزی هر چند کوچک را در گلدان های گلی به خانه هایمان دعوت کنیم. به امید روزی که لطافت این سبزی روح و روان ما را فراگیرد.