افرا

افرا

---

نام علمي :    Aceraceaeer Spp
خانواده :  Aceraceae
نام انگليسي  :  Maple

 

اين جنس به علت تنوع فرم و دامنه گسترش از مهمترين گونه‌هاي جنگلي بوده وشامل 200 گونه از گياهان درختي و درختچه‌اي است.
در اين جنس برگها ساده و به ندرت مركب مي‌باشند. پهنه برگها، پنجه‌اي با بريدگيهاي خفيف يا عميق و به ندرت بدون لوب مي‌باشد. دمبرگها طويل و رگبرگها شانه‌اي هستند. گل آذين خوشه يا چتر، گل‌ها نر ـ ماده و اغلب در روي يك پايه هم گل نر و گل ماده و هم گل نر ـ ماده يافت مي‌شود. گلها به رنگ زرد و ياسبز بوده ودر بعضي گونه‌ها جام گل وجود ندارد.
ميوه‌ در اين جنس خشك بالدار (سامار) مضاعف است.

نيازها :
اكثر گونه‌ها در خاكهاي غني و مرطوب مي‌رويند و تعداد كمي در خاكهاي خشك و كوههاي صخره‌اي رويش دارند. در محيط‌هاي آفتابي و نيمه سايه رشد مناسبي داشته و اگر نور كافي به آن نرسد مستعد پذيرش آفات گوناگون است.
اين گياه پرتوقع بوده واكثر گونه‌ها به آبياري زياد احتياج دارند و به علت پوست نازكي كه دارند در برابر سرماي ديررس حساس بوده و در زمستانهاي سخت آسيب مي‌بينند.

روش تكثير :
1ـ افرا به راحتي از طريق بذر قابل ازدياد است اما از خشك شدن آن بايد جلوگيري نمود. در مورد گونه هايي كه بذر آنها زودرس است (بهار رس) بايد بلافاصله پس از رسيدن كاشته شوند. در گونه هايي كه بذر آنها در پائيز مي‌رسد (اغلب افراها)، سرما دهي به مدت 90 روز در دماي 4 درجه سانتيگراد و سپس كشت آنها در بهار منجر به رويش خوبي خواهد شد. كشت پائيزه در هواي آزاد به شرط آنكه بذرها ابتدا به مدت يك هفته خيسانده شده و آب آنها هر روز تعويض گردد، امكان پذير است. لازم به ذكر است قوه ناميه بذرها يك سال مي‌باشد.

2ـ بعضي گونه‌ها به وسيله قلمه و پيوند ازدياد مي‌يابند.

معرفي گونه‌ها:
افراي برگ چناري كركف (Norway Maple) A.platanoides
درختي پهن برگ و خزان كننده با 20 تا 30 متر ارتفاع كه داراي تاجي گسترده و با شكوه است. پوست تنه ابتدا خاكستري يا خاكستري متمايل به قرمز و داراي نوارهاي سفيد طولي است. برگها بزرگ، پنجه‌اي، بدون كرك و داراي 5 تا 7 لوب خيلي تيز مي‌باشند كه داراي دندانه‌هاي درشتي هستند. گلها بدون دمگل ، چتري و به رنگ زرد مايل به سبز بوده و ميوه آن دي سامار مي‌باشد.
اين گياه به هواي مرطوب و آبياري زياد نياز داشته و در محيط سايه ـ آفتاب داراي رشد مناسبي است. در خاكهاي لومي رشد نموده وبه زهكشي خوب نيازمند است.
ازدياد اين گونه به راحتي از طريق بذر صورت مي‌گيرد.
اين درخت با تاج گسترده و قامت بلند و رنگ پائيزه زيبا، جلوه خاصي به فضاي سبز مي‌بخشد اما از آنجا كه سيستم ريشه‌اي اين گياه بسيار گسترده است ممكن است به معابر ، آسفالت خيابانها و ساختمانهاي مجاور آسيب برساند و همين امر استفاده از آن را محدود مي‌سازد.

افراي شبه چناري (Sycamore) A.Pseudoplatanus
درختي پهن برگ، سريع الرشد، خزان كننده و تا ارتفاع 40 متر مي‌باشد. ظاهر اين درخت از فاصله دور شبيه چنار است ولي رنگ تاج آن نسبت به چنار روشن تر است. سن اين درخت به 500 تا 700 سال نيزمي‌رسد. برگها پنجه‌اي، پوست تنه فلسي، گلها آويزان و به صورت خوشه‌اي مي‌باشند. سامارهاي آن نسبت به گونه برگ چناري داراي زاويه بسته‌تري است. اين گياه خاكهاي قليايي و خشك را تحمل كرده و در خاكهاي غني با زهكش مناسب رويش بهتري دارد، نور پسند بوده و طالب فضاي باز است و نسبت به هواي آلوده شهر (تهران) مقاوم است.
ازدياد اين گونه از طريق رويش بذر در آبان ماه و سپس باز كاشت نهالها از آبان تا اسفندماه مي‌باشد.
اين گياه براي كاشت در خيابانهاي عريض و بزرگراهها مناسب است به شرط آنكه فاصله محل كاشت با ساير درختان و ساختمانها رعايت شود. به علت رشد سريع اين درخت مي‌توان در جنگل كاري از آن استفاده نمود.
براي كاشت در اراضي باتلاقي كه در اثر تجمع فاضلابهاي شهري بوجود آمده، مناسب مي‌باشد. از اين گياه به عنوان بادشكن هم استفاده مي‌شود.

كرب، افراي دشتي (Hedge maple) A. Campstre
درختي است بسيار كند رشد، به ارتفاع حدود 6 تا 15 متر،داراي تاجي نامنظم و شاخه‌هاي قابل انعطاف، نرم و منشعب برگها داراي 5ـ3 لوب با فرورفتگي عميق و قاعده قلبي شكل، پوست شيار دار، گلها سبز مايل به زرد و به صورت خوشه‌هاي برافراشته ، زاويه دوبال ميوه كاملاً باز و دانه فشرده و كرك دار است.
اين گياه نورپسند ، آهك دوست، مقاوم در برابر خشكي، كم آبي و سرما بوده و در تمامي خاكهاي لومي رشد خوبي دارد.
ازدياد آن از طريق بذر صورت مي‌گيرد.
از آنجاكه گونه‌اي مقاوم و سازگار است در اكثر مناطق و حتي به صورت خودرو يافت مي‌شود. اين درخت پاكوتاه به منظور حفاظ و پوشش در كنار آلاچيق هاي پاركها كاربرد دارد.
افراي قرمز (Scarlet Maple) A.rubrum
ارتفاع اين درخت بالغ بر 40 متر و بسيار سريع‌الرشد بوده و گلهاي آن پيش از ظهور برگها شكوفا مي‌شوند و داراي پوست ضخيم به رنگ خاكستري است. ساقه هاي جوان ابتدا سبز روشن بوده و به تدريج قرمز رنگ مي‌شوند. جوانه‌ها و گلها نيز در اين گونه قرمز مي‌باشد. برگها كشيده و داراي 3 تا 5 لوب كه در تابستان سبز تيره و در پائيز به رنگ قرمز براق در مي‌آيند.
اين گونه در هر نوع خاكي با رطوبت كافي رشد مي‌كند و در مناطق با آب و هواي مرطوب و يا زمين‌هاي باتلاقي رشد مناسبي دارد.
در صورت كاشت اين گياه در فضاي سبز پاركها، بايد در كنار درياچه‌هاي مصنوعي كاشته شوند تا هوا رطوبت لازم را داشته باشد.
افراي سرخ (افراي ژاپني) A.Palmatum ‘Atropurpureum’
درختچه‌اي است كند رشد، پهن برگ، خزان كننده وزينتي داراي گلهاي ارغواني و قرمز، برگها داراي لوبهائي با بريدگيهاي عميق كه در اين واريته در تابستان به رنگ زرشكي براق و در پائيز به رنگ ارغواني تيره در مي‌آيند.
اين گياه سايه پسند بوده و در زير سايه درختان بلند رويش دارد. به خاك غني بازهكشي خوب و رطوبت بالا نياز داشته و تاب تحمل خشكي را ندارد. به سرماي شديد حساس بوده ودر برابر بادهاي شديد بايد محافظت شود. واريته ذكر شده در آفتاب رشد خوبي دارد.
از اين گونه زينتي به جهت رنگ زيباي برگها و قامت كوتاه و انبوه در پارك‌سازي استفاده مي‌شود (به خصوص در پاركهايي كه به سبك ژاپني ساخته مي‌شوند) ، براي كاشت در پاسيو منازل و ادارات و تربيت بصورت بن ساي نيز بسيار مناسب است.

---

گل یخ

Chimonanthus praecox

از خانواده calycanthaceae

 

گلهای زمستانی گرچه در زیبایی فرم و تنوع رنگ با گلهای فصول دیگر قابل مقایسه نیستند ولی معمولا" رایحه مطبوعشان که فضای اطراف را عطرآگین می کند جبران این کمبود را می نماید

گل یخ همانگونه که از نامش پیداست یکی از این گلهای زمستانی است که در فصل سرما شکوفه می دهد و در قلب یخ گرمی می آفریند . این گل خصوصا" برای استفاده گل بریده و تزئین منزل بسیار طرف توجه است .

 

مشخصات

 

اصل این گیاه از چین می آید و شامل درختچه های همیشه سبز و یا برگ ریز می شود . از چهار گونه موجود این گیاه تنها c. praecox بطور عمده کاشته می شود . این همان گیاهی است که ما با نام گل یخ آنرا می شناسیم . بلندی این گیاه به سه متر و گسترش آن به 5/2-3 متر میرسد.

c. praecox درختچه برگ ریز ( سیاه ریشه ) است و شاخه های متعددی دارد که از پای گیاه می رویند . برگهای آن نیزه ای شکل . گلهای فنجانی مانندش بطور تنها و یا جفت در محل اتصال برگ به ساقه ظاهر می شوند . رنگ گلبرگهای خارجی که بلندترند زرد و گلبرگهای کوتاهتر داخلی بنفشند . فصل گل از اواسط آذرماه شروع شده و تا اسفند بطول می انجامد . این گیاه قابلیت تحمل سرما را دارد .

 

طرز تکثیر

 

طرز تکثیر این درختچه زیبا و دوست داشتنی بطرق زیر می باشد:

1-    بوسیله بذر- بذر رسیده را از درختچه بکنید یا از جائی مطوئن بدست آورید . آنرا اوائل پائیز در گلخانه یا محلی محفوظ در خاکی که از شن – خاکبرگ به نسبت دو و یک آماده کرده اید بکارید . پس از اینکه گیاه سبز و حداقل پنج برگ یا شش برگه شد، آنرا به گلدان دیگری منتقل کرده و بتدریج در هوای آزاد بگذارید . به این ترتیب درختچه ای که کاشته شده در حدود سه یا چهار سال طول میکشد تا به گل بنشیند .

2-    بوسیله پاجوش – می توان قبل از ظهور گل یعنی در اواسط آبان ماه که هنوز درخت بیدارنشده است از پاجوشهای بزرگ و شاداب آن با احتیاط جدا کرده و در محلی که مورد نیاز است و یا در گلدان کاشت .

3-    بوسیله قلمه – مطمئن ترین طریقه ازدیاد این درختچه ،تکثیر بوسیله قلمه است .جهت گرفتن بهترین فصل پس از خزان برگها یعنی در ماه آذرو اوائل دی ماه می باشد . برای این منظور شاخه های چوبی و یا نیمه چوبی را جداکرده و به اندازه های ده تا پانزده سانتیمتری قطع کنید و آنرا در گلخانه و یا اتاق در ماسه شسته الک کرده ، قلمه بزنید  احتیاج به مواظبت فوق العاده ای ندارد در اواسط اردیبهشت می توان قیمه های گرفته و برگ دار را با احتیاط از ماسه خارج کرده و در گلدان مستقل قرار دهید .

4-    بوسیله خوابانیدن – ازدیاد این درختچه از طریق خوابانیدن پاجوشها یا شاخه های نیمه چوبی امکان پذیر است .

هرس

 

این درختچه معمولا" به هرس زیاد احتیاج ندارد مگر آنکه ساقه ها بیش از حد پیرشده باشند. و یا ظاهرا" گیاه شلوغ و نامتناسب باشد . برای هرس و فرم دادن می توان از فروردین ماه ساقه های زیادی و پیر را تا چند سانتیمتری ریشه کوتاه کرد .

آفات و بیماریها

 

خوشبختانه این درختچه آفت بخصوصی ندارد که باعث از بین رفتن آن شود فقط کم آبی و عوامل فیزیولوژیکی خاک باعث ظهور لکه های قهوه ای روی برگها و یا زردی برگها می شود که با آبیاری منظم و کودپاشی برگها و ساقه این نقیصه نیز برطرف می شود .

منبع مورد استفاده : مقاله مینوعلیان

 

گل دیانا

گل دیانا-Aphelandra squarrosa ' Diana ':

Aphelandra squarrosa ' Diana '

از خانواده : آکانتاسه ها

این گیاه زیبا بوته گلخانه های گرم بوده و موطن اصلی آن برزیل است. برگ هایش درشت و متقارن و سبزرنگ با خطوط سفید در امتداد رگ برگها است. گلهای زرد آن که در اطراف سنبله ای مجتمع شده دارای کاسبرگ هایی به رنگ زرد یا برحسب نوع سرخ فام است . معروفترین انواع آن عبارتند از: لئوپلدی با کاسبرگ های سرخ و دیانا با کاسبرگ های زرد که لبه آنها سرخ رنگ است.

کشت این گیاه بسیار آسان است و باید در فصل رویش خود در جای کاملاً روشن و در حرارت نسبتاً زیاد قرار گیرد و میزان رطوبت چه در هوای محیط و چه در خاک گلدان کافی باشد. معمولاً پائیز فصل گلدهی آن است اما در فصول دیگر سال هم گلدهی مشاهده شده است.

پس از تمام شدن گل باید گلهای پژمرده را چید و آبیاری را کم نمود. از میزان حرارت هم باید کاست ولی از 10 الی 12 درجه سانتی گراد نباید پائین تر بیاید. بهترین راه برای تکثیر این گیاه این است که در بهار مقداری سرشاخه های این گیاهان را قطع نموده و در گلدانی که حاوی مخلوطی از خاک تازه و خاک برگ است بکارید بدین ترتیب گیاه جدیدی بدست می آید.

گل سرخ

  
ساقه و برگ :

گل سرخ درختچه ای بوته ای است که به مقتضای انواع اقلیمها ارتفاعی بین یک تا دو متر متغیر ، دارای ساقه های خاردار ، خارهای ریز و فراوان ، برگهای مرکب ، غالبا پنج برگچه ای و دندانه دار سطح روئی برگ سبز تیره و سطح پشتی آن کدر است . ساقه های گل محمدی به جوانب و بالا رشد می کند.

گل ، میوه ، بذر:

گل رز دارای گلهای درشت ، معمولاً پرپر و به رنگهای صورتی ، سفید ، قرمز، متمایل به ارغوانی، درروی ساقه بطور منفرد و یا خوشه های سه تا پنج تائی ظاهر میشود. موارد استفاده :

موارد استفاده :

گل سرخ ، مظهر محبت است و زیبائی، عطر دل انگیز آن از دوران باستان آن را ستوده اند و حکمای یونان مصارف فراوانی ( مخصوصا در عطر سازی و پزشکی ) برای آن ذکر کرده اندو در طب شرق جایگاه ویژه ای داردگل محمدی که در واقع گل سرخ پرپر ، صورتی رنگ مظهر زیبائی و جمال طبیعت به شمار می آید گویند پیامبر اسلام به عطر گل سرخ علاقه وافر داشتند و آن را زیاد استعمال می فرمودنداکنون نیز عطر و گلابی که از گل سرخ تهیه می کنند، در مجالسی با ختم صلوات مصرف می کنند.عمده قسمتهای مورد استفاده این گیاه گلها و میوه های آن می باشد .گلبرگها و میوه های گل سرخ ، کمی قابض بوده و از این رو آن را به عنوان داروی قابض ملایم به کار می برند. دانشمندان انگلیسی در حین جنگ جهانی دوم متوجه شدند که میوه های گل رز ، به عنوان منابع بسیار غنی از ویتامین ث به شمار می آید ، به طوریکه سه عدد میوه متوسط گل سرخ یه اندازه یک پرتغال معمولاً ویتامین ث دارد. روی همین اصل از قدیم در روستاهای مناطق معتدل ایران ، از میوه گل سرخ و نسترن ، آش ، شربت و ترشی درست می کردندو یا نوعی ازآن که در مازندران << کلیک >> ودر آذربایجان<<گلدیک >> می گویندو بعد از ریختن گلبرگها رنگشان قرمز روشن و نرم می باشد به شکل خام نیز مصرف می گردد.از گلبرگهای گل محمدی در نواحی غربی و شمال کشور ، مربا و شربت درست می کنند که به علت داشتن املاح ملین و مفید است.میوه های گل رز حاوی اسید اسکوربیک به مقادیر 5/0 تا 7/1 درصد می باشد ولی مقدار ویتامین موجود در آن بستگی تام به منشا ء گیاهی ، محل کشت ، آب و هوای منطقه ، زمان جمع آوری و طریقه خشک شدن محصول دارد. در حقیقت میوه های گل سرخ موجود در بازار اغلب فاقد ویتامین ث می باشد، حتی اگر بپذیریم که میزان اسید اسکوربیک موجود در میوه گل محمدی بالا و در حدود یک درصد باشد و تمام این مقدار کاملاً وارد فراورده ها ی تهیه شده مانند دمکرده ، سوپ و مربا مصرف شود ولی قیمت ویتامین ث این فراورده ها در حدود 25 برابر قیمت ویتامین صناعی ( سنتزی ) خواهد بود ، چون اغلب خصوصیات فوق ممکن است ، صحیح نباشد و چون از نظر جذب و متابولیسم ویتامین ث طبیعی و صناعی فرقی با یکدیگر ندارد ، بنابراین میوه گل سرخ ، نمی تواند به عنوان یک منبع اقتصادی برای ویتامین ث محسوب شود و در قرصهای ویتامین ث محتوی میوه گل سرخ و ویتامین ث صناعی است ، اغلب ذکری از ویتامین ث طبیعی نمی شود و در اکثر موارد مقدار ویتامین ث طبیعی نیز بسیار ناچیز است.

یاس ها

یاس سفید

Jasminum officinale

یاس سفید بکاریم

زمانی یاس سفید آنقدر محبوبیت داشت که گلدانهای بزرگ آنرا در بسیاری از منازل تهران میکاشتند و در شهر های گرمسیر شاید هم هنوز این کار مرسوم باشد . این همان گلی است که شعرا از آن زیاد نام میبرند و گل مورد علاقه شاعران بزرگ ایران است نام آن در فارسی یاس سفید و نام لاتین آن Jasminum officinale است و در زبان انگلیسی آنرا Poet’s jasmine که به معنی یاس شاعران است مینامند . اگر میخواهید برای دل خود و فرزندان و دوستانتان آنرا پرورش دهید، قلمه های تازه ءاین گل را در گلدان کوچکی شروع کنید و با بزرگ شدن آن تدریجا آنرا به گلدانهای بزرگ منتقل کرده و خاک خوب باغبانی به پایش بریزید؛ این گل آفت عمده ای ندارد ، فقط آفتاب فراوان و کود متعادل که 12-12-12 است نیاز دارد این کود در آب حل میشود و آبی رنگ است نیم قاشق چایخوری آنرا در چهار لیتر آب حل کنید و با آب پاش روی برگهای گیاه بپاشید تا آنرا خیس کند و باقی را در پای گیاه و در گلدان بریزید در صورت بزرگ بودن گیاه اگر نیاز داشتید مقدار بیشتری کود تهیه کنید. عدد اول مقدار نیتروژن دومی میزان فسفر و عدد سوم میزان پتاسیم را در کود نشان میدهد کمپانی های سازنده کود این در صد ها را بر اساس نیاز گیاه تغییر میدهند تا اثری که میخواهند در گیاه بوجود بیاورند عدد وسطی برای برخی از گلها باید کوچک و برای انواع دیگر باید بزرگ باشد ، اگر عدد اول بزرگ باشد برای گیاهان سبز با برگ زیاد مناسب است و هم میتواند زیادی آن گل را بسوزاند یا برگهای آن را دچار خال های خشک و سوخته کند . اما کود بالانس مزبور برای گیاه یاس مناسب است .
فراوانی گلهای گیاه یاس مخصوصا در گلدان به کود دهی منظم آن مستقیما ربط دارد، کود دادن را در تمام فصل گل دهی که تا اوایل زمستان هم میرسد هر پانزده روز یکبار میتوانید ادامه دهید از قاشق اندازه گیری استفاده کنید و اندازهء کود را تغییر ندهید مگر اینکه گیاه زیادی داشته باشید و بخواهید امتحان کنید زیرا امکان سوختنش وجود دارد . وقتی سرما به چند درجه بالای صفر رسید (60F ) آنرا به داخل خانه بیاورید و دیگر به آن کود ندهید تا بهار بعد که هوا دوباره گرم شود و بتوانید آنرا بیرون بگذارید . پس از آن باز میتوانید بمحض بیدار شدن گیاه برنامه کود دهی به آنرا ادامه دهید . گلهای خشک شده یاس در زیر نور که بطور سفید خشک میشوند را میتوانید جمع آوری کرده و از آن در ظروف شیشه ای بزرگ با چند قطره عطر یاس مخلوط کنید تا خانه شما را خوشبو کند و زیبایی گل یاس خشک کرده را به آن بیفزاید , از ظرف شیشه ای بزرگ برای اینکار استفاده کنید . در فصل زمستان داخل خانه اگر نور کافی موجود نیست یک لامپ مهتابی روی گیاه 12 ساعت در روز روشن نگاه دارید تا گیاه کمبود نور نداشته باشد . هر گیاهی به چند ساعت تاریکی نیاز دارد، شما میتوانید برای اینکار از ساعت تایمر داری که در ساعت مقرر چراغ را خاموش و یا روشن کند استفاده کنید. پس از مدتی به نیاز گیاه و عادت آن پی خواهید برد و به آن آشنا خواهید شد . با اینکار خاطرات خوشی برای کودکان و دوستانتان خلق خواهید کرد تا وقتیکه زنده هستند آنرا فراموش نکنند و رسم و علاقه شما را در میان دوستان بازگو کنند. مخصوصا آنهایی که خانه هاشان حیاط دارد از این کار غفلت نکنند. گل یاس غذای روحتان را فراهم خواهد کرد و برای استرس و افسردگی هم مناسب است.

نترسید یاس داخل گلدان زیاد بزرگ نمیشود , در مناطق گرمسیر آنرا بیرون و در حیاط بکارید و از نی یا چوب برای سر پا نگه داشتن گیاه استفاده کنید و یا آنرا کنار دیوار بکارید تا روی دیوار حیاط رشد کند و به پایین بیفتد. در مناطق هشت کشاورزی به بالا آنرا مستقیما میشود در باغچه کاشت و قبل از شروع فصل گل دهی آنرا کمی آرایش داد .

یاس سفید ایرانی بکاریم

یاس سفید ایرانی

یاس سفید را هر از چندی لازم است که بیارایید و شاخ و برگ های گل کرده ستبر را کمی بچینید و آنرا دوباره شاداب کنید . از خاک خوب دارای هیوموس و یا هوموس با پرلایت و یا بدون آن استفاده کنید . اگر خاک گلدان در ایران به صورت تجارتی عرضه میشود و در دسترس است از آن استفاده کنید و حتما خاک خوب برای این گیاه بکار ببرید، زیرا گیاه یاس سالها برایتان زیبایی خواهد آفرید؛ خاک ها متفاوتند و خاک با ماسه و پیت ماس و خاک برگ و پرلایت و چوب سخت پوسیده شده در اثر رشد دادن باکتری ها با آن بیشتر محتویات این نوع خاکها هستند و یک شرکت خوب و معتبر را همیشه مردم میشناسند و میدانند چه خاکی دارد و از آن فراورده تهیه میکنند ، اما شیوه های بجای روش اصلی هم کم نیستند که با شیوه های صنعتی این کار را سریع کرده و چیزی که برای گلدان خوب باشد را فراهم میکنند که البته به خوبی خاک گلدان اصلی نیست . اگر این نوشته ها کمی برایتان نا آشنا جلوه میکند برای اینست که مقداری از آن مربوط به آمریکاست ، در ایران بسته به اینکه در کجا هستید میتوانید خاکهای مختلفی پیدا کنید همه خاک های تجارتی برای گلدان خوبند . بیاد داشته باشید خاک سفت نمیگذارد آب و اکسیزن به ریشه برسد وقتی هم که خیس و مملو از آب شد آب به مدت زیاد اطراف ریشه میماند و جلوی رسیدن اکسیژنو هوا را به ریشه میگیرد خاک گلدان خاک نرم باید باشد و اگر میخواهید بدانید که نرمی آن چقدر باید باشد نرمی پیت ماس مرطوب را به خاطر داشته باشید ، پیت ماس از لحاظ ساختمانِ خاک مفید است ولی مواد آلی ندارد یا کم دارد و به آسانی شکسته نمیشود درست کمی مثل ماسه عمل میکند و در خود رطوبت و هوای مناسب نگه میدارد نه اطراف ریشه زود خشک میشود و نه غرق در آب است ، فقط مواد آلی حاصل از شکسته شدن خاک برگ و چوب مثل مالچ است که خوراک دائم در دسترس گیاه قرار میدهد که همیشه پای گیاه است اما برای نیاز گیاه به کود در موقع گلدهی چون خاک تمام مواد را در اختیار گیاه به سرعت لازم نمیگذارد از کود شیمیایی استفاده کنید . اگر کود دامی استفاده میکنید کم کم و با دقت امتحان کنید تا حساب کار دستتان بیاید .من کود دامی را برای داخل گلدان مناسب نمیدانم مگر اینکه آنرا داخل خانه نیاورید. خاک و گلدان تمیز و غیر آلوده بکار ببرید کود شیمیایی برای گلها بهترین است و یک شیشه غلیظ آن مدتها کارتان را راه میاندازد . اینها را اگر محلی برای فروش آن نیافتید با یک تلفن از دانشکده کشاورزی بپرسید تا محل فروش آنرا به شما معرفی کنند و یا از مدیران سوپر مارکت خود بخواهید آنرا در بسته بندی مناسب در اختیار مشتری قرار دهد و به آنها پیشنهاد کنید که با اختصاص دادن یک قسمت در یکی از فروشگاه هایشان به وسایل اینکار شروع کنند و با ازدیاد مشتری عرضهء آنرا گسترش دهند .شما هم برای کمک به فرهنگ اینکار با نوشتن و چاپ بروشور های راهنما همراه با عکس برای چند گل در هریک کمک کنید و با مراجعه به فروشگاه مسائلی را که آنها ممکن است در آن تخصص نداشته باشند آنرا برایشان آسان کنید و راه عرضه آنرا به آنها نشان دهید تا فرهنگ اینکار گسترش پیدا کند و فروشنده نیاز خریدار را بداند.


نهال های بیست سانتی متری را در یک پلاستیک خاک پر از خاک گلدان که با کش حلقه ای نگه داشته شده را میشود در فروشگاه عرضه کرد و در تمام مدت بهار و تابستان آنرا بفروش رساند و از طریق اینترنت سفارش پذیرفت و با قرار دادن آن در قوطی مقوایی محکم سه گوش و ارزان آنرا به اقصی نقاط ایران فرستاد. این دستور برای هر نهالی انجام شدنی است است و در برون مرز میلیونها. نهال بدین طریق به فروش میرسد .


گل یاس انواع مختلف دارد و در نقاط مختلف دنیا انواع مختلف آن رشد میکند یکی از آنها که بسیار خوشبوست و کمی کوچکتر است و رونده نیست گلی است که در فیلیپین فراوان است و گل ملی آنها بحساب میاید و آن Sambatica نام دارد .


این یاس در غرب به یاس عربی معروف است

text

این یاس همان یاس چمپا است که اصل آن از هندوستان است برگهای این گیاه همیشه کمی کرچ شده بنظر میرسد و قوی ترین رایحه را دارد و چند تا از آن یک خانه را عطر آگین میکند .

یاس سمبک

یاسی که در اینجا میبینید در امریکا به \'Maid of Orleans\' معروف است و این همان یاس خوشبوی چای است

یاس چای

اصل یاس رکس از کشور تایلند است و بزرگترین گل یاس است البته بدون در نظر گرفتن یاس رازقی که پر برگ است و از کوهستانهای چین است.

یاس رکس

این گل یاس بخاطر حالت آن به گل یاس عنکبوت مشهور است .هر گلی که افتاده و برگهایش بلند باشد در انگلیسی یک پسوند اسپایدر هم به همراه دارد این نام عنکبوت را در همراه نام خیلی از گلها میبینید. داودی عنکبوتی ،کوکب عنکبوتی، مینای عنکبوتی از این قبیل است.

یاس اسپایدر یا عنکبوت

"Jasminum nudiflorum" نام انگلیسی این یاس زرد است

یاس زرد

یاس زرد

یک نوع یاس صورتی

یک نوع یاس پربرگ

و بالاخره یاس رازقی مشهور

یک نوع یاس رازقی

یک نوع یاس رازقی

یاس رازقی

یاس رازقی

یاس برزیلی موسوم به ماندویلا

گونه های غالب در جنگلهای البرز

جنگلهای البرز/*

جنگلهای هیرکانی

جنگلهاي شمال ايران ( جنگلهاي هيركاني يا خزري ) با مساحت كنوني در حدود يك مليون و هشتصد  و چهل و هشت هزار هكتاردر حاشیه جنوبی دریای خزر و در امتداد دامنه هاي شمالي رشته كوه البرز از استارا درغرب تا گليداغي در شرق قرار گرفته اند . البته در گذشته سرتاسر جلگه هاي  شمال ( حدفاصل درياي خزر تا البرز ) را  نيز شامل مي شده است . تخریب انسانی از  دو حاشیه فوقانی و پایینی جنگل در دهه های اخیر کاهش قابل توجه سطح این جنگلها را در پی داشته است

از لحاظ تقسيم بندي جهاني اين جنگلها جزء جنگلهاي پهن برگ خزان كننده با اقليم نيمه مديترانه اي مرطوب هستند. ميانگين بارندگي ساليانه از 600 ميليمتر در شرق ( گرگان ) تا  دو هزار میلیمتر در غرب جنگلها ( بندر انزلی ) در نوسان است . بر اساس روش آمبرژه نیمرخ شمالی البرز از جلگه به سمت ارتفاعات بالاتر دارای اقالیم مرطوب معتدل , مرطوب سرد ( بالاتر از 2000 متر ) و اقلیم ارتفاعات فوقانی ( بالاتر از 2500 متر ) می باشند . گاهی اوقات اقلیم مرطوب معتدل که مخصوص ارتفاعات پایین و کوهپایه هاست در ارتفاعات بالاتر نیز وارد می شود

جوامع جنگلی ناحیه رویشی هیرکانی : جوامع جلگه و ارتفاعات پایین ( عمدتا بلوط شمشادستان , توسکاستان , توسکا لرگستان , جامعه انجیلی  ), دامنه های متوسط ( عمدتا   انجیلی ممرزستان , بلوط ممرزستان  )  , دامنه های مرتفع ( راشستان و راش - ممرزستان )  و جوامع ارتفاعات فوقانی و مرز جنگل ( شامل گونه  های غالب اوری , لور , سرو سابینا و کامونیس ) .  جوامع راش - مشهورترین و گسترده ترین گونه درختی جنگلهای کوهستانی شمال - کلیماکس بخش وسیعی از جنگلهای هیرکانی را به خود اختصاص داده اند ؛ در زیر تصاویری از جوامع راش ایران مشاهده می شود

    

        

 

بطور كلي جنگلهاي شمال ايران داراي 80 گونه درختي ، 50 گونه درختچه اي ، و صدها گونه علفي يكساله و چند ساله هستند . از  مشهورترين درختان آن مي توان  راش ، بلوط ، توسكا ، ممرز ، افرا ، انجيلي ، نارون ، زبان گنجشك ، گيلاس وحشي ، بارانك ، سرخدار ، نمدار ، شمشاد ، لرگ ، ليلكي ، خرمندي ، آزاد ، انجير و ... را نام برد .از درختچه هاي اين جنگلها نيز ازگيل زالزالك ، زغال اخته ، الوچه وحشي ،  انار ، جل ، خاس ، كوله خاس ، سيب وحشي و ... قابل ذكر هستند  

 

چهره متفاوتي از اين جنگلها نيز در اذربايجان شرقي و در منطقه ارسباران به چشم ميخورد كه به عقيده برخي جنگلشناسان مستقلا با نام جنگلهاي ارسباران در طبقه بندي جنگلهاي ايران ياد مي شود .

      

درختان میوه

درختان ميوه-زردآلو:Prunus armeniaca -توت: Morus alba -پسته:Pistacia vera Anacardinaceae:

باغ ايراني مظهر نظم و ثمر بخشي است. درگذشته در باغهاي تاريخي‌، درختان ميوه بخشي مهمي‌از باغ بوده و كاشت آنها درميان كرت‌ها طبق قاعده و قانون و نظم خاص صورت مي‌پذيرفت.
علاوه بر اقليمهاي متفاوت ايران كه در كاشت و انتخاب درختان ميوه در يك باغ موثر هستند، در قديم كاشت درختان ميوه داخل يك باغ نيز بسته به شرايط هر قسمت از باغ متفاوت بود. به طور مثال انجير را جايي مي‌كاشتند كه سايه‌دار بوده و از گزند باد و بارانهاي شديد محافظت شود و يا انار را در قسمتهاي خشك تر مي‌كاشتند.
براي تهيه مطالب در خصوص درختان ميوه از كتاب درختكاري عملي تاليف غلامعلي وزيري كمك گرفته شده ه است، همچنين در مورد نوع درختان از منابع باغهاي ايراني (پيرنيا، محمد كريم) باغ ايراني (دانش دوست، يعقوب) استفاده شده است.

1- زردآلو:Prunus armeniaca
Rosaceae : تيره
درختي است كه ارتفاع آن تا 5 مترمي‌رسد با برگهاي خزان كننده و به شكل قلب. روي برگها صاف و رنگ آنها سبز روشن است. شكوفه‌هاي زردآلو تك گله و داراي دنباله دراز هستند. درخت آن داراي گلهاي مذكر و مونث و ميوه‌اي گوشتي و كروي است. زادگاه اصلي اين درخت ارمنستان، ايران و مصر است. درخت زردآلو در نواحي گرم و معتدل بهتر محصول مي‌دهد. ميوه درخت بيشتر روي شاخه‌هاي يك ساله قوي ديده مي‌شود.

2-گيلاس: prunus cerasus
Rosaceae : تيره
درخت گيلاس از تيره گل سرخيها است كه برحسب نوع آن 4 تا 8 متر ارتفاع دارد. برگهاي آن غير دائمي‌كشيده، نوك تيز و مضرس است. ميوه‌هاي آن گوشتي به رنگ قرمز و صورتي مي‌باشد. گيلاس داراي انواع مختلفي است. يكي از واريته‌هاي آن آلبالوP.C.var avium است. كه ميوه آنها شفت و به مصرف خوراكي مي‌رسد. درخت گيلاس داراي تنه‌اي صاف است كه چوب آن در صنعت مصرف دارد. دم گيلاس وبرگ آن هم به مصارف دارويي مي‌رسد.

3-گوجه :Prunus spinosa
Rosaceae : تيره
درخت گوجه غالباً زمين عميق و تقريباً زمينهاي با خاك تازه را دوست دارد.خاك كمي‌آهكي براي آن مناسب است. ارتفاع درخت به 5 تا 6 متر مي‌رسد. برگهايش متناوب‌، بيضي شكل كنگره‌اي ودندانه دار است. گلهاي سفيد آن در فروردين ماه بعد از ظهور برگها‌، باز مي‌شود. ميوه‌هايش به شكل بيضي تا گرد و رنگ آن سبز است.
اين درخت بومي‌شمال ايران بوده و ممكن است در مناطق سرد با سرمازدگي مواجه شود.

4- بادام:Prunus amygdalus
Rosaceae: تيره
از تيره گل سرخيها مي‌‌باشد. بيشتر در باغهاي مناطق سردسير كشت مي‌شود اما سرما نبايد آنقدر زياد باشد كه باعث سرمازدگي بادام شود. درخت بادام پيوند شده روي گوجه بهتر از پايه‌هاي ديگر به عمل مي‌‌آيد. داراي واريته‌هاي فراواني است.

5- هلو:prunus persica
Rosaceae :تيره
درخت هلو در بيشتر نقاط دنيا وجود دارد و مشهور است كه اصل درخت از ايران آمده است ولي بعضي معتقدند اصل آن از چين مي‌باشد. ارتفاع آن بين 3 تا 5 متر است. برگهاي آن كنگره‌اي و غالباً در قاعده غده‌دار است. گلهايش به پنج قسمت و به رنگ صورتي كم رنگ و پررنگ است. پوست آن پرزدار ولي در واريته شليل صاف مي‌باشد. درخت هلو در زميني كه خاك آن رس آهكدار و يارس شني است محصول زياد مي‌دهد. هلو را به وسيله كاشتن هسته و پيوند زدن تكثير مي‌كنند.

6- سيب:Malus
Rosaceae: تيره
در بيشتر نواحي ايران مي‌رويد و بارور مي‌‌شود و هر ناحيه‌اي سيب مخصوص خود دارد. سيب گلاب‌، سيب دماوند، سيب شميران‌، سيب قندك‌، سيب ترش‌، سيب خراسان، سيب شيرين و غيره. گل آن در اواسط بهار ظاهر مي‌شود. در خاك رسي و غني شده خوب محصول مي‌دهد. تكثير آن از دو طريق تخم و پيوند است.

7- به:Cydonia vulgaris
Rosaceae : تيره
از چهار هزار سال قبل در ايران كاشته مي‌شده است. ارتفاع آن از سيب و گلابي كمتر است و به 2 تا 4 متر مي‌رسد.برگ آن كركدار و شبيه بيضي‌، گلهايش درشت و منفرد و ميوه آن مخروطي يا كروي است. روي ميوه هم قشري كرك وجود دارد. از تخم به كه معروف به (به دانه) است لعابي مي‌گيرند‌، كه در نساجي برا ي آهار زدن پارچه و در طب براي درمان سرفه استفاده مي‌‌كنند، شكل برگ آن بيضي است كه زير آن داراي كركهاي سفيد است. شكوفه‌اش سفيد و ميوه‌اش زرد مي‌باشد. تكثير آن بوسيله قلمه‌، پاجوش‌، پيوند و خواباندن شاخه است. خطر سرمازدگي براي آن وجود دارد.

8- گلابي:Pyrus communis
Rosaceae : تيره
ارتفاع آن بين 5 تا 15 متر و شكل ميوه آن تخم مرغي است كه انتهاي آن باريك مي‌شود. برگهايش بيضي شكل و نوك تيز و دم دار و شاخه‌هاي آن به شكل هرم است. گلهاي آن بصورت دسته اي به رنگهاي سفيد تا صورتي است. آب و هواي مناسب براي گلابي آب وهواي‌، معتدل است. گلابي را روي پايه (به) پيوند مي‌زنند. پيوند آن بر روي زالزالك نيز ديده شده است. نياز زيادي به هرس وكود دهي زمستانه و پاييزه دارد. بهتر است در زمينهاي عميق كشت شود. ميوه آن داراي دو نوع تابستانه و پاييزه است. و داراي واريته‌هاي بسيار متنوعي مي‌باشد

9- انجير: Ficus
Moraceae : تيره
اين درخت بومي‌جنوب اروپا است. اما از قديم در ايران نيز كشت مي‌شده است. درخت انجيردر اكثر اوقات بيشتر از يك بوته نيست، بخصوص در مناطق معتدل،كمي‌سرد كه بيشتر اين حالت را دارد. برگهاي آن متفاوت غير دائمي‌و پنجه اي شكل است. آنچه كه ما به عنوان ميوه انجير مي‌شناسيم مجموعه‌اي از پرچم و مادگي و ديگر اندام‌ها مي‌باشد، كه در داخل آن جاي خالي باروري و لقاح گلهاي كوچك نرو ماده متحد با هم تعبيه شده است.

10- انگور:Vitis vinifera Vitaceae (Ampelidaceae ) : تيره
بوته مو از دير باز كاشته مي‌شده است. تاريخچه اصلي آن نامعلوم است و به نظر مي‌رسد از آسيا به يونان وسپس به فرانسه و ايتاليا برده شده است. واريته‌هاي مختلف آن در آب و هواهاي مختلف به عمل مي‌آيد. در آب و هواي گرم يا معتدل و خشك عموماً اين درخت بهتر عمل مي‌آيد. در باغهاي قديمي‌به دو صورت ( سواره( و (پياده (1 كاشته مي‌شده است. معمولاً رو به سمت شرق باغ كه آفتاب آن بهتر است‌، كاشته مي‌شد. مو از طريق خوابانيدن يا قلمه زدن به خوبي تكثير مي‌شود در درخت مو در بيشتر نواحي ايران به عمل مي‌آيد. اين درخت با داشتن پيچكها به داربست يا درختان مجاور پيچيده مي‌شود و از آنها بالا مي‌رود يا اينكه ساقه‌هايش كوتاه است و روي زمين مي‌خزد.


11- توت: Morus alba
Moraceae : تيره
درخت توت از درختان بزرگ و تنومند با برگهاي پهن و مفيد است كه به مصرف تغذيه كرم ابريشم مي‌رسد. ميوه آن ريز و آبدار و شيرين است. نوع معروف آن توت هرات است. توت مجنون نيز نوعي توت است كه شاخه‌هاي آن چتري و مانند بيد مجنون اندكي آويخته و سرازير است.

12- شاهتوت:Morus nigra
Citraceae:تيره
درختي است بزرگ و تناور كه پيوند آن را به درخت توت رسمي‌مي‌زنند. ميوه آن توتي است سياه رنگ و آبدار كه اندكي ترش مزه است.

13- پرتقال: Citrus auratium
Citraceae: تيره
شاخه‌هاي اين درخت تيغ دارد و برگش بيضي شكل و گل آن خوشبو است. در باغهاي شهرهاي گرمسيري مثل شيراز گاهي از مركبات به جاي درختان بي‌ثمر در مسيرهاي اصلي هم استفاده مي‌شد. تكثير آن بوسيله تخم‌، پيوند و خوابانيدن انجام مي‌شود. كاشتن بذر آن باعث بوجود آمدن درخت پربار و تنومند مي‌شود
معمولاً پرتقال را روي پايه نارنج پيوند مي‌زنند.

14- ليموترش: Citrus limonum
Citraceae : تيره
ليموترش در برابر سرما حساس تر از پرتقال و نارنگي است. از چاشني‌هاي معروف غذايي است. پوست آن فوق العاده معطر است و عصاره خوشبويي دارد كه از آن عطر مي‌گيرند.

15- ليمو شيرين: Citrus limonum var. dulcisCitraceae: تيره
ارتفاع اين درخت به 6 متر مي‌رسد. شاخه‌هايش دراز بي‌‌تيغ وگلهاي آن سفيد است ميوه‌اش درشت و پرآب و شيرين است. خاك مناسب آن خاك رس است. اين درخت كه واريته‌اي از ليموترش است را به وسيله پيوند زدن روي پايه نارنج تكثير مي‌كنند.
از ديگرگونه‌‌هايي كه مربوط به تيره Citraceae مي‌باشد و كشت آن در ايران از قديم رواج داشته است مي‌توان به نارنج Citraceae vulgaris، نارنگي Citrus delicivsusو دارابيCitrus decumana
اشاره كرد.

16- خرما(نخل): Phoenix dactylifera Palmaceae: تيره
از مهمترين محصولات نواحي جنوبي ايران مي‌باشد. درخت خرما همه جا مي‌رويد ليكن فقط درمناطق گرمسير و آب و هواي گرم محصول مي‌دهد. تكثير آن بوسيله هسته و يا با جوش مي‌‌باشد. آبياري آن از اوايل بهار هفته‌اي يكبار مي‌باشد. و براي هر 25 نهال ماده يك نهال نر غرس مي‌كنند. در باغهاي تاريخي قسمتهاي جنوبي و نواحي گرمسير كشور كشت آن معمول بوده است.

17- پسته:Pistacia vera Anacardinaceae : تيره
درخت پسته در آب و هواي معتدل و زمين‌هاي با خاك سبك بارور مي‌شود. در شهرهاي كرمان‌، دامغان، سمنان و قزوين به عمل مي‌آيد. درخت پسته را از طريق بذر و خوابانيدن شاخه و پيوند زياد مي‌كنند. بهترين پيوند براي پسته پيوند لوله‌اي است.
بهترين پايه پيوند درخت بنه يا پسته كوهي P.mutica است.

18- انار:Punica granatum Punicaceae : تيره
درخت انار درآب و هواي معتدل و در خاكهاي رسي‌، شني عميق محصول مي‌دهد. درجنگلهاي شمال خود به خود مي‌رويد. داراي انواع مختلف است كه معروفتر از همه انار ساده و انارگن‌، انار شيرين و انار ترش است. درخت انار شيرين از سرماي زياد آسيب مي‌بيند درحاليكه انار ترش به سرما مقاوم است. درخت انار در آب و هواي خشك مشروط به اينكه مرتب آبياري مي‌شود بيشتر و بهتر بار مي‌دهد.

گونه های غالب در جنگلهای زاگرس

جنگلهای زاگرس

گونه ي غالب اين قسمت بلوط ايراني ياQuercus persica= Q.branti

در خاورميانه ايران و ارمنستان انتشار دارد .برگا تخم مرغي با حاشيه دندانه دارتا حدودي نوك تيز است پشت برگ كرك دار است تنه پلاك دار است پوسته ي بيروني چوب پنبه اي است شيار هاي تنه عمودي است تاج آن به صورت گسترده بود چون شكل غير جنگلي آن است و اطراف آن آزادتر است ولي اين درخت در داخل توده به حالت باز نيست

 

گونه هاي ديگري  كه ديديم به قرار زير است:

كلخونگ Pistacia khinjuk

داراي برگهاي مركب تك شانه اي فرد بود

كيكم Acer cineracens

ميوه هاي دي سامار قرمز رنگ جوان كه در بزرگي سفيد رنگ اند برگها سه لوبي و كرك دار

بنه Pistacia atlantica  

نوك برگ ان تيز تر و درشتر از كلخونگ است تاج آن باز است بنه نسبت به بلوط تاج باز تري دارد چونبرگ آن مركب است شاخص خاكهاي هيدرومورف است

ارژن Amygdalus reuteri

درختچه اي

زالزالك Crataegus

گونه اي درختچه اي

درخت تا Cltis caucacia

برگها نا متقارن دندانه دار ميوه شفت. 3 رگبرگ در هر برگ مآيد و سپس منشعب مي شود

تنگرس

خار هاي مشخص ميو ه ي شفتي كه هنوز در اينجا نرسيده بود شاخه هاي جوان آن قرمز رنگ درختچه اي است كه گل هاي سفيد رنگي دارد

بادامكA.scoparia

گون Astragalus sp

آلوي وحشي Prunus sp

كلاه مير حسن Acantholimo sp

زربين cupressus sempervirens var. horizentalis

اينجا رويشگاه طبيعي آن است برگ فلسي ميوه مخروطي كروي جزء باز دانگان است در شمال در درهي حسن آباد چالوس حالت مديترانه اي يا نيمه مديترانه اي دارد .در دره ي رودبار / در زرين گل گرگان / فيروز آباد شيراز / كوه تفتان است . داراي شاخه هاي افقي . در خاكهاي فقير و خشك وآهكي به خوبي رشد ميكند  روشنايي پسند است چوب آن به رنگ متمايل به زرد است شكل تاج هرمي معمولا 15 تا 18 متر ارتفاع دارد مخروط كروي آن 5 تا 15 فلس دارد فلس ها به صورت 5 ضلعي به محور ستون چسبيده اند 

چای

چای

چای

دید کلی :درخت چای گیاهی است همیشه سبز که در طبیعت و به حال وحشی ارتفاع آن به 6 تا 7 و گاهی به 15 متر می‌رسد. نام علمی چای که مورد قبول بیشتر گیاه شناسان است Camellia sane sis و گاهی Camellia teiferaبرای هر دو نوع چای سیاه و چای سبز می‌باشد کاملیا نیز مانند چای درختچه همیشه سبز و از نظر اکولوژی کاملا شبیه به درخت چای می‌باشد.

مهمترین کاجهای موجود در ایران

جنسهای مهم تیره ی کاج عبارتند از :

 

1. کاج:این جنس دارای 80 تا 90 گونه بوده که در نیمکره ی شمالی و کوهستانهای نواحی گرم یافت میشود .

طبقه بندی کاج ها اغلب از روی تعداد برگ های قرار گرفته در غلاف مشترک و فرم مخروط انها انجام می گیرد . کاجها ، بومی ایران نیستند و توسط اشخاص به ایران اورده شده اند . از مهمترین کاجهای موجود در ایرن می توان به موارد زیر اشاره کرد :

کاج ایرانی

- کاج جنگلی

- کاج کاشفی

- کاج سیاه

- کاج سنگی {کاج بادامی}

 

 

p. eldarica- کاج ایرانی

این کاج بومی ایالات الدار گرجستان بوده و از مدتها قبل به ایران وارد شده است و در مناطق مرطوب ونیمه خشک به خوبی رشد میکند. مخروطها به صورت دوتای وسه تای و عمود به شاخه هستند .

 

             

 

p.silvestris- کاج جنگلی

از اروپا وارد ایران شده و درختان کهن سال ان در سفارت انگلیس دیده می شود . تنه ی ان قرمز رنگ و برگها عموما دو بدو در یک غلاف قرار دارند و طول سوزن ها به 7 سانتیمتر میرسد. از این کاج در جنگل کاری استفاده میشود . میوه ها تخم مرغی و تا 5/7 سانتیمتر طول دارند .

 

               

 

 

p.longifolia - کاج کاشفی

این گونه بومی هیمالیا بوده و در اوایل قرن بیستم ابتدا توسط مرحوم کاشف سلطنه به ایران وارد شده و در لاهیجان وجود دارد.

 

             

P. nigra- کاج سیاه

برگهای دوتای به طول 15 سانتی متر ؛میوه ها تخمه مرغی تا 8 سانتیمتر که قسمت داخل برچه ها ، سیاه رنگ است.

              

 

 

- کاج سنگی p.  nigra  

این کاج به علت داشتن دانه های درشت به کاج بادامی مشهور است و بومی نواحی مدیترانه بوده و در شمال ایران کاشته شده است . برهای ان به صورت دو تای به طول 12 سانتی متر و مخروط ان درخشنده و 12 سانتیمتر طول دارد. از دیگر کاجهای موجود در ایران میتوان به کاج حفار و کاج دریای اشاره کرد.

 

               

 

---

  منبع: گیاهشناسی ۲ / دکتر منصور غلامی      

تاریخچه /تکثیروپرورش کاکتوسها

تکثير رويشي کاکتوس

 

عمده‌ترين تکثير رويشي کاکتوس‌ها روش کاتينگ Cutting يا قلمه زدن است. قلمه زدن در كاكتوس به فصل بستگي دارد و بهترين فصل براي آن اوايل تابستان مي‌باشد. بطوري كه آن‌ها را در يک بستر سبک و محيط با رطوبت کافي با آبياري منظم کشت مي‌کنند.

 

اما قبل از اينکه قلمه‌ي کاکتوس مخصوصاً کاکتوس‌هاي گوشتي نظير سرئوس‌ها وارد بسترهاي کشت شوند بايد شيرابه گياه را قطع کرد. براي انجام چنين عملي قبلاً قطعات جدا شده يا قلمه‌هاي کاکتوس را به مدت چندين ساعت در معرض تابش مستقيم آفتاب در تابستان قرار مي‌دادند تا اينکه جريان شيرابه قطع مي‌شد و سپس اقدام به کشت آن مي‌کردند. اما امروزه با توجه به اينکه ريشه‌دار کردن گياهان ر کمترين در زمان حائز اهميت است قلمه ها را در آب ولرم حدود 45 درجه سانتي گراد قرار مي دهند. که در نتيجه جريان شيرابه قلمه ها قطع مي شود.سپس آنها زا در بستر کاشت قرار مي دهند وکار ديگري که بيشتر بعنوان يک هنر به نظر مي‌رسد عمل پيوند يا گرافتينگ Grafting در کاکتوس است. آنچه مسلم است سرئوس‌ها يا کاکتوس‌هاي مخروطي، پايه‌هاي بسيار خوبي براي بيشتر ماميلارياها يا اوپنسيه‌ها هستند.

نوشبه شده

توسط فرشاد

پنجشنبه ۸اذر ماه ۱۳۸۶

---

تکثير بذري کاکتوس‌ها

 

عموم کاکتوس‌ها بذرهاي بسيار ريز با قوه ناميه نسبتاً کوتاه دارند. نكات مهم در کشت بذري کاکتوس:

- بذرها قوه ناميه مناسبي داشته باشند؛ يعني تعداد جوانه زني گياه در زمان معين به اندازه قابل قبول باشد؛ 

نحوه کشت طوري باشد که بذرهاي ريز بتوانند جوانه بزنند.

بنابراين کاکتوس‌ها را در سبدهاي پلاستيکي کم عمق با يک خاک بسيار سبک (ترجيحا پيت ماس) کشت مي‌کنند. آبياري بسترهاي کشت در پاي گياه انجام مي‌گيرد، يا اينکه سبدها را در ظرف‌هاي آبي قرار داده که بتدريج آب را جذب مي‌کند و گياه و بذرها مرطوب شده و بعد جوانه مي‌زنند. مثل هر گياه ديگر بذركاري باعث طولاني شدن زمان رشد و نمو و بلوغ گياه مي‌شود.

نوشته شده

توسط فرشاد

 

۸اذرماه ۱۳۸۶

---

پرورش كاكتوس‌ها

تركيب خاکي كاكتوس‌ها، بايد شني رسي و درصد بيشتري از شن يا سنگريزه باشد. کاکتوس‌ها آبياري منظم و با فواصل بيش از گياهان معمول نياز دارند و بسته به سرعت رشد و فصل، تعداد و فواصل آبياري تنظيم مي‌شود. کاکتوس‌ها در مناطق گرم و پر نور رشد مي‌کنند زيرا بومي آمريکاي لاتين هستند. كاكتوس‌ها به نور زيادي احتياج دارند و در محيط‌هاي كم نور معمولا رشد علفي مي‌كنند و منظره ظاهري آن‌ها از حالت کاکتوس بودن خارج مي‌شود.

تکثير کاکتوس‌ها

- جنسي؛

- غير جنسي.

بعضي از کاکتوس‌ها نظير ماميلاريا گل دهي منظم هر ساله دارند. بذر سياه رنگ کوچک توليد مي‌کنند. بعضي ديگر از کاکتوس‌ها نظير زيئو کاکتوس که گل‌هاي بسيار کم دوامي دارند توليد بذر کمتري مي‌كنند.

نوشته شده

توسط فرشاد

۸اذرماه ۱۳۸۶

---

زير خانواده

کاکتوس‌ها به سه زير خانواده تقسيم مي‌شوند:

-زير خانواده پرسکيه Pereskia  ؛

-زير خانواده اوپنسيه Opuntia ؛

- زير خانواده سرئه Cerea

توجه داشته باشيد كه تعدادي از كاكتوس‌ها مثل اكينو كاكتوس و ... در اين طبقه‌بندي قرار نمي‌گيرند.

زير خانواده پرسکيه Pereskia 

تنها كاكتوس برگ‌دار در اين زير خانواده جاي مي‌گيرد. گياه پرسکيه برگ‌هايي شبيه برگ مرکبات به رنگ‌هاي متنوع دارد و گل‌هاي سفيد آن شبيه به گياهان خانواده رزاسه است. اين کاکتوس در خاک‌هاي متوسط تا معمولي باPH  حدود 5/6 – 5/7 نگهداري مي‌شوند و قلمه‌هاي ساقه اين گياهان براحتي در ماسه ريشه‌دار مي‌شوند (براي تكثير مشكلي ندارند).

زير خانواده اوپنسيه Opuntia

کاکتوس‌هاي اوپنسيه به فارسي كاكتوس‌هاي راكتي ناميده مي‌شوند. كه در برگيرنده انواع کاکتوس‌هاي برگ پهن، راکتي، زرد، راکت درشت و کوچک هستند. اين دسته از کاکتوس‌ها گاهي در مناطق گرمسيري ميوه‌هاي خوراکي توليد مي‌کنند كه مصارف دارويي دارد.

زير خانواده سرئه Cerea

کاکتوس‌هاي کشيده و مخروطي در زير خانواده سرئه قرار دارند. اين دسته از کاکتوس‌ها در مناطق سردسيري در فضاي گلخانه‌ها قابل حفاظت و نگهداري مي‌باشند. اين گياهان بدليل خارهاي گزنده و حساسيت‌زا ايجاد مشكل مي‌كنند پس در منازل از دسترس بچه‌ها دور نگه داريد.

ماميلاريا از جمله کاکتوس‌هاي كوچك و ريز هستند که گل دهي منظم هر ساله دارند. اين کاکتوس بسيار کوچک و داراي فرم دايره‌اي کوچک هستند.

گياه گي توپس که به کاکتوس شباهت دارد عيناً شبيه يک تخته سنگ است که از وسط آن يک گل خارج شده است (شبه كاكتوس).

نوشته شده

توسط فرشاد

۸اذماه ۱۳۸۶

---

تاريخچه کاکتوس cactus

کاکتوس در ابتدا تنها در شمال و جنوب و نواحی مرکزی امریکا رشد می‌‌کرد اما امروزه در بسیاری از مناطق گرم و خشک جهان توسط مردم پراکنده شده کاکتوس طی طوفانهای ناگهانی آب ذخیره کرده و آب ذخیره شده را طی ماه‌های خشکسالی به مصرف می‌‌رساند بیشتر کاکتوسها ریشه‌های عمیقی داشته و ساقه شبکه مانندی دارند که به‌عنوان منبع ذخیره آب عمل می‌کنند ساقه کاکتوس توسط تیغ‌هایی محافظت می‌‌شود کاکتوسها برگهای خیلی کوچکی داشته و یا اصلاً برگ ندارند.

گل کاغذی

گل کاغذی

خانواده Nyctaginaceae
گل كاغذي از گياهان بسيار زيبايي است كه در سالهاي اخير به طوري چشمگيري مورد توجه قرار گرفته است. اين گياه در طبيعت به صورت درختچه بالا رونده

مي رويد و در بعضي از مناطق در طراحيهاي فضاي سبز به كار مي رود.گل كاغذي با رنگهاي متنوع خود در سبدهاي آويزان و داربستها كاشته مي شود. گل كاغذي در برابر سرما مقاوم است و در تابستانهاي گرم كه ديگر گياهان قدرت گلدهي ندارند،اين گياه، توده اي از گل را به ارمغان مي آورد.

تكثير:
گل كاغذي بوسيله قلمه تكثير مي شود.گرچه تكثير اين گياه كار نسبتاً مشكلي است، ولي در ريشه دهي ، قلمه ها رشد سريعي از خود نشان مي دهند. بسياري از واريته ها مثل Barbarakarst, Raspberrylce ,Crimson loke و... با رنگهاي صورتي، قرمز، پرتقالي و سفيد به صورت هيبريد قابل تكثير هستند. بايد بخاطر داشت كه جابجا كردن قلمه ريشه دار اين گياه حساس ، بسيار مشكل است.

 

        Bougainvillea spectabilis  

از آنجا كه ريشه هاي اين گياه ترد و باريك هستند، در صورت جابجايي غير اصولي آن ، به شدت صدمه مي بيند. قلمه ها در محل اصلي بايد به طور بسيار عميقي كاشته شوند، و همچنين موقع جابجايي اين گياه بايد توجه كرد كه در تماس دست با ساقه ، آوندها آسيب نبينند.

 

Nyctaginaceae - Mirabilis jalapa

نيازهاي زيست محيطي
نور: اين گياه به نور فراوان نياز دارد و بايد در روشنترين بخش گلخانه نگهداري شود.
حرارت: گل كاغذي بومي آمريكاي جنوبي، برزيل و نواحي گرمسيري است و نسبت به سرما و يخبندان بسيار حساس مي باشد. درجه حرارت 37 درجه سانتيگراد در طول روز و 15درجه سانتيگراد درشب هنگام براي اين گياه مناسب است و در خارج از اين طيف دمايي گياه رشد خوبي ندارد.
محيط كشت : گل كاغذي محيط مرطوب را نمي پسندد و بايد در گلداني با زهكشي مناسب كاشته شود، و در غير اين صورت اين گياه به انواع بيماريهاي ريشه اي دچار مي شود.
آبياري : گل كاغذي بايد يكبار و به طوركامل آبياري شود وتا خاك گلدان كاملاً خشك نشده ، آبياري مجدد صورت نگيرد.بايد به ياد داشت كه در موقع گلدهي،اگر خاك آن خيلي خشك شود ، گلهاي آن خواهد ريخت.

كود: اين گياه به محلولي از كود تقويت شده با عناصر كمياب نياز دارد.افزايشppm 200 ازت به خاك، كمك فراواني به رشد آن مي كند. ميكروالمنتها براي بقاي اين گياه بسيار مهم و ضروري محسوب مي شوند، همانطوركه عناصري مثل منيزيم، آهن ، منگنز ، براي رشد گل كاغذي جنبه حياتي دارد. در هنگام زرد شدن برگهاي اين گياه گاه لازم است تا ppm 50 سولفات منيزيم به خاك اضافه شود.
آفات و حشرات : اگر مراقبت و نگهداري از اين گياه به خوبي انجام شود،آفات و حشرات مشكلي را ايجاد نخواهند كرد.ولي در مواقع ضروري ، از قارچ كشهاي محلول مي توان استفاده كرد.شته و كرمها را مي توان با رزميترين،ارتن، و تام كنترل كرد.
بعد از 4-3 هفته كه گل كاغذي در گلدان مستقر شد ، بايد آن را قدري كوتاه كرد .اگر اين گياه در گلخانه نگداري شود در طول 4 هفته حداقل بايد دوبار كوتاه شود. دوران گلدهي آن از آذرماه آغاز و تا شهريور همچنان ادامه دارد.گرچه گل كاغذي در نقش يك گياه آويز از فرم زيبايي برخوردار است ولي كوتاه كردن و فرم دادن به آن ، به منظور جلوگيري از بلند و بدفرم شدن آن ضروري است.

واريته ها:
1ـ گل قرمزها:مثلBarbara karst ،JuanitaHtten(مناسب براي آويز) Temple (با برگهاي موجدار)
2ـ گل بنفشها نظير Royalourple,Brasiliensis
3ـ گل نارنجي نظيرAlbama Sunset (گلها به رنگ صورتي برمي گردند)
4ـ گل صورتي نظيرJames Walker,Mauree Hatten,Surprise
5ـ گل سفيد مثل Summer snow
6ـ واريته با برگهاي رنگارنگ نظير Raspberryice,Vicky,Mardigras
7ـ واريته هاي با دو گل:اين واريته گلهاي خود را با رنگهاي صورتي،قرمز و پرتقال تا زمان پژمرده شدن حفظ مي كند.
تحقيقات انجام شده برروي گل كاغذي: طبق گزارشات جامعه بين المللي باغباني از ايتاليا، (1990) جهت توليد شاخه و گل بيشتر از اين گياه استفاده ازBA 6 توصيه مي شود.اين تحقيقات نشان مي دهد كه اسپريppm 100-50 ازBA6 ، 24 ساعت بعد از اولين برش سرشاخه ها در مورد واريته هاي متوسط و ppm 200 از آن در مورد واريته هاي قويتر بهترين نتيجه را مي دهد.اسپري سوم بعد از بريدن نوبت دوم انجام مي شود.
BA 6 در موقع بريدن سرشاخه ها جهت تهيه قلمه نيز مفيد است.

کیوی

کیوی 

کیوی

 

نام انگلیسی : نام                    kiwifruit       فارسی : کیوی

نام علمی     :      Actiniadia deliciosa      خانواده : Actiniadiaceae

معرفی درخت کیوی : درخت کیوی گیاهی نیمه گرمسیری و خزان کننده است . ولی به سرما مقاوم بوده و تا دمای 18 درجه زیر صفر را تحمل می کند .  این گیاه دوپایه ، خزنده ، بسیار پر شد بوده و در صورتی که قیم نداشته باشد به صورت بوته ای قرار می گیرد . استان مازندران و گیلان در ایران تنها مکان هایی هستند که تمام شرایط آب و هوایی رشد این درخت را دارند .

کیوی یک گیاه دوپایه بوده و گرده افشانی آن توسط باد و حشرات انجام می شود ولی زنبور عسل به عنوان حشره ای ویژه برای گرده افشانی گل های کیوی می باشد که باید بسیار مورد توجه قرار گیرد . ریشه های کیوی بزرگ و گوشتی می باشند . برگ های کیوی دارای پرزهایی است که بر روی تبخیر و تعرق ، آفات و بیماری ها و تبادل گازی گیاه تاثیر می گذارند . برگ ها در کیوی مهم می باشند ، چرا که نسبت بین سطح برگ بر اندازه نهایی میوه تاثیر مستقیم دارد . رشد جوانه ها در درخت کیوی همانند درخت انگور می باشد و گل های آن بر روی شاخه های فصل جاری تشکیل می شوند . کیوی از درختانی است که سال آوری دارد و ازدیاد محصول در یک سال سبب کاهش محصول در سال های آینده می گردد . دوره نونهالی درخت کیوی 3 الی 4 سال می باشد .

تکثیر درخت کیوی : افزایش به وسیله بذر ، قلمه ، پیوند و کشت بافت صورت می گیرد . در افزایش توسط بذر جنسیت کیوی را تا زمان به گل رفتن یعنی 7 سالگی نمی توان تشخیص داد به همین دلیل خیلی مفید نمی باشد . در افزایش توسط قلمه ، قلمه چوب نیمه سخت آن را اواخر بهار تا اواسط تابستان گرفته و در سیستم مه افشان قرار می دهند .

گل در کیوی : گل های کیوی سفید رنگ بوده که در نهایت به زرد طلایی تغییر رنگ می دهند و هیچگونه شهدی ندارند اما رایحه خوشبویی را تولید می کنند . البته به دلیل نداشتن شهد برای زنبورهای عسل جذاب نیستند و به همین دلیل گرده افشانی درخت کیوی با مشکل مواجه می گردد .  بایستی توجه داشت که گل ها در پایه نر زودتر از پایه ماده باز می شوند و این یکی از روش های تشخیص گیاه نر می باشد .

هرس درخت کیوی :  برای گلدهی بیشتر بایستی درخت کیوی را هرس کرد ، که هرس تابستانه و استفاده از کند کننده های رشد سبب تحریک گیاه برای گلدهی بیشتر می شود . البته از پاهنگ برداری نیز استفاده می گردد .

تولید میوه : تعداد گل در کیوی بسیار زیاد است ولی تعداد کمی از آنها به میوه تبدیل می گردند . از عوامل آن عدم گرده افشانی ، سقط جوانه گل ، عدم تامین نیاز سرمایی ، متعادل نبودن نسبت بین برگ و میوه می باشند .

شاید مهمترین مسئله در پرورش کیوی گرده افشانی گل های آن باشد چرا که رابطه مستقیم با تعداد و اندازه نهایی میوه دارد . برای گرده افشانی بیشتر هم راههای زیادی است که از جمله مبارزه با علف های هرز به دلیل داشتن گل های جذاب تر از گل های کیوی ، رعایت اصول فاصله درختان گرده دهنده و گرده پذیر و راههایی برای جذب حشرات و بویژه زنبور عسل به باغ خود . البته فراموش نکنید برای افزایش میوه در کیوی گرده افشانی به صورت مصنوعی هم انجام می گردد .

ارزش غذایی کیوی : این میوه سبز رنگ با پوستی کرکدار دارای مقادیر زیادی ویتامین ث است . ویتامین A ، E و پتاسیم ، فولیک اسید ، آهن نیز دارد . به دلیل وجود آنزیم هایی که در کیوی وجود دارد از آن برای نرم کردن گوشت استفاده می کنند که در اثر حرارت به سرعت از بین می رود . (دوستداران آشپزی حتما از این روش برای نرم و ترد کردن گوشت استفاده کرده اند ) . سعی کنید کیوی را به همراه لبنیات مصرف نکنید